Artykuł 18

1. Jeżeli w ramach ocen, o których mowa w art. 16 i 17, określono szczególne potrzeby w zakresie wsparcia lub ochrony, lub jeżeli ofiara wystąpi o wsparcie, państwa członkowskie zapewniają, aby służby wsparcia, takie jak specjalistyczne służby wsparcia, we współpracy z właściwymi organami, kontaktowały się z ofiarami w celu zaoferowania im wsparcia z należytym uwzględnieniem bezpieczeństwa ofiar. Państwa członkowskie mogą postanowić, że takie kontakty są uzależnione od zgody ofiary.

2. Właściwe organy muszą odpowiadać na wnioski ofiar o udzielenie ochrony i wsparcia bezzwłocznie i w sposób skoordynowany.

3. Państwa członkowskie zapewniają w stosownych przypadkach, by właściwe organy mogły kierować dzieci będące ofiarami do służb wsparcia, w razie potrzeby bez uprzedniej zgody osoby posiadającej odpowiedzialność rodzicielską.

4. Jeżeli jest to konieczne do zagwarantowania, że ofiara otrzyma odpowiednie wsparcie i ochronę, państwa członkowskie zapewniają, by właściwe organy przekazywały odpowiednie dane osobowe dotyczące ofiary i sytuacji ofiary właściwym służbom wsparcia. Dane takie są przekazywane z zachowaniem poufności. Państwa członkowskie mogą postanowić, że przekazywanie takich danych jest uzależnione od zgody ofiary.

5. Służby wsparcia przechowują dane osobowe tak długo, jak jest to konieczne do świadczenia usług wsparcia, a w każdym razie nie dłużej niż przez pięć lat od ostatniego kontaktu między służbą wsparcia a ofiarą.