Artykuł 40

1. Państwa członkowskie wprowadzają – z należytym uwzględnieniem prawa krajowego i praktyki krajowej – odpowiednie mechanizmy w celu zapewnienia skutecznej koordynacji i współpracy właściwych władz, agencji i organów, w tym rzeczników praw obywatelskich, władz lokalnych i regionalnych, organów ścigania, organów sądowych, z uwzględnieniem niezależności sądów, służb wsparcia, zwłaszcza specjalistycznych służb wsparcia dla kobiet, a także organizacji pozarządowych, opieki społecznej, w tym organów ds. ochrony lub dobrostanu dzieci, podmiotów świadczących usługi edukacyjne i opiekę zdrowotną, partnerów społecznych, bez uszczerbku dla ich autonomii, oraz innych odpowiednich organizacji i podmiotów, w zakresie ochrony ofiar przemocy wobec kobiet i przemocy domowej oraz ich wspierania.

2. Mechanizmy koordynacji i współpracy, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, dotyczą w szczególności, o ile jest to istotne w danym przypadku, indywidualnych ocen na podstawie art. 16 i 17 oraz zapewniania środków ochrony i wsparcia na podstawie art. 19 i rozdziału 4, wytycznych o charakterze doradczym na podstawie art. 21 oraz szkoleń dla specjalistów, o których mowa w art. 36.