Artykuł 6

1. Państwa członkowskie zapewniają, aby organy ds. równości mogły udzielać pomocy ofiarom zgodnie z ust. 2–4.

Na potrzeby niniejszej dyrektywy „ofiary” oznaczają wszelkie osoby – niezależnie na przykład od ich statusu społeczno-ekonomicznego, poglądów politycznych, wieku, zdrowia, narodowości, statusu pobytowego, języka, koloru skóry, poziomu umiejętności czytania i pisania, płci, tożsamości płciowej, ekspresji płciowej lub cech płciowych – które uważają, że doświadczyły dyskryminacji w rozumieniu art. 4 dyrektywy 2006/54/WE lub art. 4 dyrektywy 2010/41/UE.

2. Organy ds. równości mają możliwość przyjmowania skarg w sprawie dyskryminacji.

3. Organy ds. równości udzielają pomocy ofiarom, początkowo informując je o:

a) przepisach prawnych, w tym udzielają porad dotyczących konkretnej sytuacji;

b) usługach oferowanych przez organ ds. równości i powiązanych aspektach proceduralnych;

c) dostępnych środkach prawnych, w tym możliwości skierowania sprawy do sądu;

d) mających zastosowanie zasadach poufności i ochronie danych osobowych; oraz

e) możliwości uzyskania wsparcia psychologicznego lub innych rodzajów odpowiedniego wsparcia od innych podmiotów lub organizacji.

4. Organy ds. równości informują skarżących, w odpowiednim czasie, o tym, czy skarga jest odrzucona czy też istnieją podstawy do podjęcia działania w danej sprawie.