Artykuł 5

1. Państwa członkowskie zapewniają, aby przedsiębiorstwa wdrażały należytą staranność w zakresie praw człowieka i środowiska opartą na analizie ryzyka, jak ustanowiono w art. 7–16 („należyta staranność”), poprzez podejmowanie następujących działań:

a) uwzględnianie należytej staranności w politykach przedsiębiorstw i ich systemach zarządzania ryzykiem zgodnie z art. 7;

b) identyfikowanie i ocenę rzeczywistych lub potencjalnych negatywnych skutków zgodnie z art. 8 oraz, w razie potrzeby, hierarchizowanie rzeczywistych i potencjalnych negatywnych skutków zgodnie z art. 9;

c) zapobieganie potencjalnym negatywnym skutkom i ich łagodzenie oraz usuwanie rzeczywistych negatywnych skutków i minimalizowanie ich zasięgu zgodnie z art. 10 i 11;

d) zapewnianie środków zaradczych w odniesieniu do rzeczywistych negatywnych skutków zgodnie z art. 12;

e) podejmowanie konstruktywnej współpracy z interesariuszami zgodnie z art. 13;

f) ustanowienie i stosowanie mechanizmu zawiadamiania i procedury dotyczącej skarg zgodnie z art. 14;

g) monitorowanie skuteczności prowadzonej polityki należytej staranności i środków w zakresie należytej staranności zgodnie z art. 15;

h) podawanie informacji na temat należytej staranności do wiadomości publicznej zgodnie z art. 16.

2. Państwa członkowskie zapewniają, aby do celów wdrażania należytej staranności przedsiębiorstwa były uprawnione do udostępniania zasobów i informacji w ramach swoich właściwych grup przedsiębiorstw oraz innym podmiotom prawnym.

3. Państwa członkowskie zapewniają, by partnerzy biznesowi nie byli zobowiązani do ujawniania przedsiębiorstwu, które wypełnia obowiązki wynikające z niniejszej dyrektywy, informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa zgodnie z definicją w art. 2 pkt 1 dyrektywy (UE) 2016/943, bez uszczerbku dla ujawniania tożsamości bezpośrednich i pośrednich partnerów biznesowych, lub istotnych informacji niezbędnych do zidentyfikowania rzeczywistych lub potencjalnych negatywnych skutków, jeżeli jest to konieczne i należycie uzasadnione w celu wypełnienia przez przedsiębiorstwo obowiązków w zakresie należytej staranności. Pozostaje to bez uszczerbku dla możliwości ochrony przez partnerów biznesowych swoich tajemnic przedsiębiorstwa za pomocą mechanizmów ustanowionych w dyrektywie (UE) 2016/943. Partnerzy biznesowi nigdy nie są zobowiązani do ujawniania informacji niejawnych lub innych informacji, których ujawnienie stanowiłoby zagrożenie dla podstawowych interesów bezpieczeństwa państwa.

4. Państwa członkowskie wymagają od przedsiębiorstw, by do celów wykazania przestrzegania przez nie przepisów przechowywały dokumentację dotyczącą działań przeprowadzonych w celu wykazania zgodności z ich obowiązkami w zakresie należytej staranności, w tym dowody potwierdzające, przez co najmniej 5 lat od momentu, w którym taka dokumentacja została sporządzona lub otrzymana.

Jeżeli w momencie zakończenia mającego zastosowanie okresu przechowywania dokumentacji przewidzianego w akapicie pierwszym toczy się postępowanie sądowe lub administracyjne na mocy niniejszej dyrektywy, okres przechowywania dokumentacji zostaje przedłużony aż do ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy.