Lexeva to wyłącznie wyszukiwarka aktów prawnych. Nie udzielamy porad prawnych i nie oceniamy spraw. Czym Lexeva nie jest

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/1785 z dnia 24 kwietnia 2024 r. w sprawie zmiany dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/75/UE w sprawie emisji przemysłowych (zintegrowane zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola) i dyrektywy Rady 1999/31/WE w sprawie składowania odpadów

Rozdział IIA — UŁATWIANIE I WSPIERANIE INNOWACYJNOŚCI”

Artykuł 27e

W mocy

Głęboka transformacja przemysłowa

1. Bez uszczerbku dla art. 18, w przypadku głębokiej transformacji przemysłowej instalacji określonej w odpowiednim planie transformacji obejmującym instalację, właściwy organ może przedłużyć okres na spełnienie przez instalację zaktualizowanych warunków pozwolenia, o których mowa w art. 21 ust. 3, o nie więcej niż 8 lat, pod warunkiem że:

a) pozwolenie dla instalacji zawiera opis głębokiej transformacji przemysłowej, poziomów emisji i efektywnego wykorzystania zasobów, które zostaną osiągnięte, a także harmonogram i etapy realizacji;

b) operator składa co roku właściwemu organowi sprawozdanie z postępów w realizacji planu głębokiej transformacji przemysłowej; oraz

c) w okresie przyznanym na transformację instalacji właściwy organ zapewnia, aby nie spowodowano znaczącego zanieczyszczenia oraz aby osiągnięto wysoki poziom ochrony środowiska jako całości.

Co najmniej raz w roku państwa członkowskie informują Komisję, w ramach systemu sprawozdawczości zgodnie z art. 72, o udzielonych odstępstwach.

2. Bez uszczerbku dla art. 18 i 22, w przypadku głębokiej transformacji przemysłowej polegającej na zamknięciu instalacji i zastąpieniu jej nową instalacją określoną w odpowiednim planie transformacji obejmującym daną instalację, który ma zostać zrealizowany w ciągu 8 lat od publikacji decyzji w sprawie konkluzji dotyczących BAT, zgodnie z art. 13 ust. 5, odnoszących się do głównej działalności istniejącej instalacji, właściwy organ może odstąpić od obowiązku aktualizacji pozwolenia zgodnie z art. 21 ust. 3, pod warunkiem że spełnione są wszystkie następujące warunki:

a) pozwolenie dla istniejącej instalacji zawiera opis planu zamknięcia oraz związanego z nim harmonogramu i etapów realizacji;

b) operator składa co roku właściwemu organowi sprawozdanie z postępów dotyczące planu zamknięcia istniejącej instalacji i jej zastąpienia nową instalacją;

c) w okresie poprzedzającym zamknięcie instalacji właściwy organ zapewnia, aby nie spowodowano znaczącego zanieczyszczenia oraz aby osiągnięto wysoki poziom ochrony środowiska jako całości.

Co najmniej raz w roku państwa członkowskie informują Komisję w ramach systemu sprawozdawczości na podstawie art. 72 o udzielonych odstępstwach.”

;

32) art. 30 ust. 5 otrzymuje brzmienie:

„5. Właściwy organ może udzielić odstępstwa, maksymalnie na sześć miesięcy, od obowiązku przestrzegania dopuszczalnych wielkości emisji dwutlenku siarki, przewidzianych w ust. 2 i 3, w odniesieniu do obiektu energetycznego spalania, w którym w tym celu zwykle wykorzystuje się paliwo o małej zawartości siarki, w przypadkach gdy operator nie jest w stanie przestrzegać dopuszczalnych wartości emisji z powodu braku paliwa o małej zawartości siarki, wynikającego z poważnych niedoborów.

Państwa członkowskie informują natychmiast Komisję o wszelkich odstępstwach udzielonych na podstawie akapitu pierwszego, w tym o przyczynach udzielenia danego odstępstwa i nałożonych warunkach.”

;

33) art. 30 ust. 6 akapit trzeci otrzymuje brzmienie:

„Państwa członkowskie informują natychmiast Komisję o wszelkich odstępstwach udzielonych na podstawie akapitu pierwszego, w tym o przyczynach udzielenia danego odstępstwa i nałożonych warunkach.”

;

34) dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 34a

Obiekty energetycznego spalania stanowiące część małego systemu wydzielonego

1. Do dnia 31 grudnia 2029 r. państwa członkowskie mogą zwolnić obiekty energetycznego spalania stanowiące część małego systemu wydzielonego w dniu 4 sierpnia 2024 r., z obowiązku zapewnienia zgodności z dopuszczalnymi wielkościami emisji, o których mowa w art. 30 ust. 2 i art. 15 ust. 3, dla dwutlenku siarki, tlenków azotu i pyłu lub, w stosownych przypadkach, ze stopniami odsiarczania, o których mowa w art. 31. Co najmniej wielkości emisji dwutlenku siarki, tlenków azotu i pyłu określone w pozwoleniu dla takich obiektów energetycznego spalania, zgodnie z wymogami dyrektyw 2001/80/WE i 2008/1/WE, muszą pozostać dotrzymane.

Państwa członkowskie podejmują środki w celu zapewnienia, aby emisje były monitorowane i aby nie spowodowano znaczącego zanieczyszczenia. Państwa członkowskie mogą zwolnić instalacje z dopuszczalnych wielkości emisji dopiero po wyczerpaniu wszystkich środków skutkujących mniejszym zanieczyszczeniem. Zwolnienie nie może być udzielone na okres dłuższy niż jest to konieczne.

2. Od dnia 1 stycznia 2030 r. przedmiotowe obiekty energetycznego spalania przestrzegają dopuszczalnych wielkości emisji dla dwutlenku siarki, tlenków azotu i pyłu określonych w załączniku V część 2 oraz dopuszczalnych wielkości emisji, o których mowa w art. 15 ust. 3, dla dwutlenku siarki, tlenków azotu i pyłu.

3. Państwa członkowskie, które udzielają zwolnień zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu, wdrażają plan zapewnienia zgodności obejmujący obiekty energetycznego spalania korzystające z takich zwolnień. Plan zapewnienia zgodności zawiera informacje o środkach mających zapewnić do dnia 31 grudnia 2029 r. zgodność przedmiotowych obiektów energetycznego spalania z dopuszczalnymi wielkościami emisji dla dwutlenku siarki, tlenków azotu i pyłu określonymi w załączniku V część 2 oraz z dopuszczalnymi wielkościami emisji dla dwutlenku siarki, tlenków azotu i pyłu określonymi w art. 15 ust. 3. Plan zapewnienia zgodności obejmuje również informacje o środkach mających zminimalizować skalę i czas trwania emisji zanieczyszczeń w okresie objętym planem oraz informacje na temat środków zarządzania popytem i możliwości przejścia na czystsze paliwa lub czystsze alternatywy, takie jak wdrażanie odnawialnych źródeł energii i połączenia międzysystemowe z sieciami kontynentalnymi.

4. Nie później niż dnia 5 lutego 2025 r. państwa członkowskie przekazują Komisji plany zapewnienia zgodności. Komisja ocenia plany i jeżeli nie zgłosi zastrzeżeń w terminie 12 miesięcy od otrzymania planu, plan przekazany przez dane państwo członkowskie uznaje się za zaakceptowany. Jeżeli Komisja zgłosi zastrzeżenia z uwagi na to, że plan nie gwarantuje zapewnienia zgodności danych obiektów do dnia 31 grudnia 2029 r. lub nie minimalizuje skali i czasu trwania emisji zanieczyszczeń w okresie objętym planem, dane państwo członkowskie przekazuje Komisji zmieniony plan w terminie sześciu miesięcy od powiadomienia o zastrzeżeniach Komisji. W odniesieniu do oceny zmienionej wersji planu przekazanego Komisji przez państwo członkowskie, termin, o którym mowa w zdaniu drugim, wynosi sześć miesięcy.

5. Nie później niż dnia 5 lutego 2026 r. i na koniec każdego kolejnego roku kalendarzowego państwa członkowskie składają Komisji sprawozdanie z postępów poczynionych w odniesieniu do działań opisanych w planie zapewnienia zgodności. Państwa członkowskie informują Komisję o wszelkich późniejszych zmianach w planie zapewnienia zgodności. W odniesieniu do oceny zmienionej wersji planu przekazanego Komisji przez państwo członkowskie, okres, o którym mowa w ust. 4 zdanie drugie, wynosi sześć miesięcy.

6. Zgodnie z art. 24 ust. 2 państwo członkowskie podaje do wiadomości publicznej informację o odstępstwie i nałożonych warunkach.”

;

35) art. 42 ust. 1 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„Niniejszy rozdział nie ma zastosowania do instalacji do zgazowania lub pirolizy, jeżeli gazy lub ciecze powstałe w wyniku tego przetwarzania termicznego odpadów są przed spaleniem oczyszczone w takim stopniu, że:

a) spalanie powoduje niższy poziom emisji niż energetyczne spalanie najmniej zanieczyszczających paliw dostępnych na rynku, które mogłyby zostać spalone w instalacji;

b) w przypadku emisji innych niż tlenki azotu, tlenki siarki i pyły spalanie nie powoduje wyższego poziomu emisji niż emisje ze spalania lub współspalania odpadów.”

;

36) art. 48 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Państwa członkowie zapewniają, aby monitorowanie emisji było prowadzone zgodnie z załącznikiem VI części 6 i 7.

Emisje do powietrza ze spalarni i współspalarni odpadów są również monitorowane w innych niż normalne warunkach eksploatacji. Emisje podczas rozruchu i wyłączenia w czasie, gdy żadne odpady nie są spalane, w tym emisje PCDD/F i dioksynopodobnych PCB, szacuje się na podstawie kampanii pomiarowych prowadzonych w regularnych odstępach czasu, takich jak co trzy lata, przeprowadzanych podczas planowanych operacji rozruchu lub wyłączenia. W miarę możliwości należy zapobiegać emisjom PCDD/F i dioksynopodobnych PCB lub je minimalizować.”

;

37) art. 63 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2. W przypadku gdy istniejąca instalacja podlega istotnej zmianie lub wchodzi w zakres stosowania niniejszej dyrektywy po raz pierwszy po istotnej zmianie, tę część instalacji, która podlega istotnej zmianie, traktuje się jako nową instalację.”

;

38) art. 70 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3. Monitorowanie przeprowadza się zgodnie z normami CEN lub, jeżeli normy CEN nie są dostępne, zgodnie z normami ISO, normami krajowymi lub międzynarodowymi, które zapewniają dostarczenie danych o równoważnej jakości naukowej; z tymi samymi normami musi być również zgodny system zapewniania jakości w laboratorium przeprowadzającym monitorowanie.”

;

39) po art. 70 dodaje się nagłówek w brzmieniu:

Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.