Artykuł 33

1. W celu zorganizowania dostępu do instalacji magazynowych gazu ziemnego i do pojemności akumulacyjnej sieci gazowych w przypadku gdy jest to niezbędne z technicznego lub ekonomicznego punktu widzenia do zapewnienia skutecznego dostępu do systemu w celu realizacji dostaw do odbiorców, a także w celu zorganizowania dostępu do usług pomocniczych, państwa członkowskie mogą wybrać jedną lub obydwie procedury, o których mowa w ust. 3 i 4. Procedury te należy stosować zgodnie z obiektywnymi, przejrzystymi i niedyskryminacyjnymi kryteriami.

Przy wyborze procedury dostępu do magazynowania gazu ziemnego zgodnie z niniejszym artykułem państwa członkowskie uwzględniają wyniki wspólnych i krajowych ocen ryzyka przeprowadzonych zgodnie z art. 7 rozporządzenia (UE) 2017/1938.

Organy regulacyjne ustanawiają oraz publikują kryteria, zgodnie z którymi należy określić zasady dostępu obowiązujące w odniesieniu do instalacji magazynowych gazu ziemnego oraz pojemności akumulacyjnej sieci gazowych. Podają one do wiadomości publicznej lub zobowiązują operatorów systemów magazynowania gazu ziemnego i systemów przesyłowych do podania do wiadomości publicznej, które instalacje magazynowe gazu ziemnego lub które części instalacji magazynowych gazu ziemnego, oraz które zdolności pojemności akumulacyjnej sieci gazowych są oferowane w ramach różnych procedur, o których mowa w ust. 3 i 4.

2. Ust. 1 nie ma zastosowania do usług pomocniczych i tymczasowego magazynowania związanych z instalacjami LNG, koniecznych do procesu regazyfikacji LNG i następującego po tym dostarczania gazu do systemu przesyłowego.

3. W przypadku dostępu negocjowanego organy regulacyjne przyjmują niezbędne środki, aby przedsiębiorstwa i uprawnieni odbiorcy z obszaru lub spoza obszaru objętego systemem wzajemnie połączonym mieli możliwość negocjowania dostępu do instalacji magazynowych gazu ziemnego i do pojemności akumulacyjnej sieci gazowych, gdy jest to niezbędne z technicznego lub z ekonomicznego punktu widzenia do zapewnienia skutecznego dostępu do systemu, a także dla zorganizowania dostępu do innych usług pomocniczych. Strony zobowiązane są do negocjowania w dobrej wierze dostępu do magazynowania, do pojemności akumulacyjnej sieci gazowych i do innych usług pomocniczych.

Umowy dotyczące dostępu do magazynowania, do pojemności akumulacyjnej sieci gazowych i do innych usług pomocniczych są negocjowane z odpowiednim operatorem systemu magazynowania gazu ziemnego. Organy regulacyjne wymagają od operatorów systemu magazynowania gazu ziemnego i przedsiębiorstw gazowych opublikowania co roku podstawowych warunków handlowych korzystania z magazynowania, pojemności akumulacyjnej sieci gazowych i z innych usług pomocniczych.

Opracowując te warunki operatorzy systemów magazynowania gazu ziemnego konsultują się z użytkownikami systemu.

4. W przypadku dostępu regulowanego, organy regulacyjne przyjmują niezbędne środki, aby przyznać przedsiębiorstwom gazowym i uprawnionym odbiorcom z obszaru lub spoza obszaru objętego systemem wzajemnie połączonym prawo dostępu do magazynowania, do pojemności akumulacyjnej sieci gazowych i do innych usług pomocniczych, na podstawie opublikowanych taryf lub innych warunków i obowiązków w odniesieniu do korzystania z tego magazynowania i z pojemności akumulacyjnej sieci wodorowych, gdy z technicznego lub z ekonomicznego punktu widzenia jest to niezbędne do zapewnienia skutecznego dostępu do systemu, a także do zorganizowania dostępu do innych usług pomocniczych. Organy regulacyjne konsultują się z użytkownikami systemu przy opracowywaniu tych taryf lub metodologii ich ustalania. Prawo dostępu dla uprawnionych odbiorców może zostać przyznane przez umożliwienie im zawierania umów dostawy gazu z konkurencyjnymi przedsiębiorstwami, innymi niż właściciel lub operator systemu lub z przedsiębiorstwem powiązanym.