Artykuł 50

1. Każdy operator sieci, magazynów lub terminali wodorowych jest odpowiedzialny za:

a) eksploatację, utrzymywanie oraz rozwój, w tym przekształcenie– w warunkach opłacalności ekonomicznej – bezpiecznej i niezawodnej infrastruktury transportu lub magazynowania wodoru z należytym uwzględnieniem środowiska, w ścisłej współpracy z operatorami przyłączonych lub sąsiednich sieci wodorowych z myślą o optymalizacji wspólnej lokalizacji produkcji i wykorzystania wodoru oraz na podstawie dziesięcioletniego planu rozwoju sieci, o którym mowa w art. 55;

b) zapewnienie długoterminowej zdolności systemu wodorowego do zaspokojenia uzasadnionych potrzeb zidentyfikowanych w zakresie transportu i magazynowania wodoru zgodnie z dziesięcioletnim planem rozwoju sieci, o którym mowa w art. 55;

c) zapewnienie odpowiednich środków w celu spełniania swoich obowiązków;

d) dostarczanie operatorowi innych sieci lub systemów, z którymi jego system jest wzajemnie połączony, informacji, w tym na temat jakości wodoru, wystarczających do zapewnienia bezpiecznego i wydajnego działania, skoordynowanego rozwoju oraz interoperacyjności wzajemnie połączonego systemu;

e) powstrzymanie się od stosowania dyskryminacji wobec użytkowników systemu wodorowego lub kategorii użytkowników infrastruktury, w szczególności na korzyść powiązanych z nim przedsiębiorstw;

f) dostarczanie użytkownikom systemu wodorowego informacji niezbędnych do skutecznego dostępu do infrastruktury;

g) przedsiębranie wszelkich dostępnych rozsądnych środków w celu zapobiegania emisjom wodoru i ich minimalizacji w swojej działalności oraz wykonywanie regularnych kontroli wykrywania nieszczelności i badań dotyczących napraw wszystkich istotnych komponentów wchodzących w zakres odpowiedzialności operatora;

h) przekazywanie właściwym organom sprawozdania z kontroli wykrywania nieszczelności i, w razie potrzeby, programu napraw lub wymiany komponentów oraz coroczne podawanie do wiadomości publicznej informacji statystycznych na temat wykrywania nieszczelności i napraw.

2. Operatorzy sieci przesyłowej wodorowej starają się zapewnić wystarczającą transgraniczną zdolność w celu zintegrowania europejskiej infrastruktury zaspokajającej całe ekonomicznie uzasadnione i technicznie wykonalne zapotrzebowanie na zdolność – określone w dziesięcioletnim planie rozwoju sieci, o którym mowa w art. 55 niniejszej dyrektywy, oraz w ogólnounijnym dziesięcioletnim planie rozwoju sieci w odniesieniu do wodoru, o którym mowa w art. 60 rozporządzenia (UE) 2024/1789 – oraz uwzględniającej bezpieczeństwo dostaw wodoru. Po ich certyfikacji zgodnie z art. 71 niniejszej dyrektywy i art. 14 rozporządzenia (UE) 2024/1789 właściwe organy państw członkowskich mogą zdecydować o powierzeniu jednemu operatorowi sieci przesyłowej wodorowej lub ich ograniczonej liczbie odpowiedzialności za zapewnienie zdolności transgranicznej.

3. W przypadku gdy ma to znaczenie dla zarządzania systemem i odbiorców końcowych, organ regulacyjny powierza operatorom sieci wodorowych odpowiedzialność za zapewnienie skutecznego zarządzania jakością wodoru i jego stabilnej jakości w ich sieciach zgodnie z mającymi zastosowanie normami jakości wodoru.

4. Operatorzy sieci wodorowych są odpowiedzialni za bilansowanie w swoich sieciach od dnia 1 stycznia 2033 r. lub od wcześniejszej daty, w przypadku gdy tak zdecyduje organ regulacyjny. Zasady przyjęte przez operatorów sieci wodorowej dla bilansowania sieci wodorowej powinny być obiektywne, przejrzyste i niedyskryminacyjne, włączając w to zasady dotyczące opłat od użytkowników w przypadku spowodowanego przez nich niezbilansowania energii.