Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/1788 z dnia 13 czerwca 2024 r. w sprawie wspólnych zasad rynków wewnętrznych gazu odnawialnego, gazu ziemnego i wodoru, zmieniająca dyrektywę (UE) 2023/1791 i uchylająca dyrektywę 2009/73/WE (wersja przekształcona)
Rozdział VIII — ZINTEGROWANE PLANOWANIE SIECI
Artykuł 59
W mocyFinansowanie transgranicznej infrastruktury wodoru
1. W przypadku gdy państwa członkowskie stosują system regulowanego dostępu stron trzecich do przesyłowych sieci wodorowych na podstawie art. 35 ust. 1 oraz w przypadku gdy projekt wodorowego połączenia wzajemnego nie jest projektem będącym przedmiotem wspólnego zainteresowania, o którym mowa w rozdziale II i w pkt 3 załącznika I do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/869 (49) operatorzy sąsiednich sieci przesyłowych wodorowych, na które ma wpływ ten projekt, ponoszą koszty projektu i mogą uwzględnić je w swoich odpowiednich systemach taryfowych, z zastrzeżeniem uzyskania zgody organu regulacyjnego. Jeśli operatorzy sieci przesyłowych wodorowych stwierdzą znaczącą rozbieżność między korzyściami a kosztami, mogą stworzyć plan projektu uwzględniający wniosek o transgraniczną alokację kosztów, i przekazać go wspólnie odpowiednim organom regulacyjnym w celu wspólnego zatwierdzenia.
2. W przypadkach gdy operatorzy sieci przesyłowych wodorowych przedkładają plan projektu zgodnie z ust. 1, planowi temu i wnioskowi o transgraniczną alokację kosztów towarzyszy odnosząca się do konkretnego projektu analiza kosztów i korzyści, uwzględniająca korzyści wykraczające poza granice zainteresowanych państw członkowskich, a także biznesplan oceniający opłacalność projektu, który obejmuje wybrany wariant finansowania i określa, czy zainteresowani operatorzy sieci przesyłowych wodorowych zgadzają się na uzasadniony wniosek dotyczący transgranicznej alokacji kosztów.
Po konsultacji z operatorami sieci przesyłowych wodorowych odnośne organy regulacyjne podejmują wspólną decyzję w sprawie alokacji kosztów inwestycji, które ma ponieść każdy operator sieci przesyłowej wodorowej na rzecz projektu.
3. Od dnia 1 stycznia 2033 r. wszyscy zainteresowani operatorzy sieci przesyłowych wodorowych negocjują system rekompensat finansowych w celu zapewnienia finansowania transgranicznej infrastruktury wodoru, jeżeli nie pobiera się taryf za dostęp do sieci przesyłowych wodorowych w punktach połączenia międzysystemowego między państwami członkowskimi zgodnie z art. 7 ust. 8 rozporządzenia (UE) 2024/1789. Opracowując ten system, operatorzy sieci przesyłowych wodorowych prowadzą szeroko zakrojony proces konsultacji z udziałem wszystkich odpowiednich uczestników rynku.
4. Zainteresowani operatorzy sieci przesyłowych wodorowych uzgadniają system rekompensat finansowych do dnia 31 grudnia 2035 r. oraz przedkładają go odnośnym organom regulacyjnym do wspólnego zatwierdzenia. Jeżeli w tym terminie nie uda się osiągnąć porozumienia, odnośne organy regulacyjne podejmują wspólnie decyzję w terminie dwóch lat. Jeżeli odnośne organy regulacyjne nie osiągną wspólnego porozumienia w terminie dwóch lat, ACER podejmuje decyzję w procedurze określonej w art. 6 ust. 10 rozporządzenia (UE) 2019/942.
5. System rekompensat finansowych wdraża się zgodnie z art. 78 ust. 1 lit. c).
6. Przy przejściu na system rekompensat finansowych, wprowadzony mechanizm tych rekompensat nie może naruszać obowiązujących umów dotyczących zdolności.
7. Dodatkowe informacje potrzebne do wdrożenia procesu określonego w niniejszym artykule, z uwzględnieniem wymaganych procesów i terminów, procesu przeglądu i, w razie konieczności, zmiany systemu rekompensat finansowych, umożliwiające uwzględnienie stopniowych zmian taryf i rozwoju sieci wodorowych, zostaną określone w kodeksie sieci ustanowionym zgodnie z art. 72 rozporządzenia (UE) 2024/1789.
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.