Załącznik I

1. Minimum informacji, jakie należy zawrzeć w rachunku i w informacjach o rozliczeniach za gaz ziemny i wodór

1.1.

Na rachunkach przekazywanych odbiorcom końcowym zamieszcza się w dobrze widocznym miejscu następujące kluczowe informacje, wyraźnie wyodrębnione od innych części rachunku:

a) cenę do zapłaty oraz – w miarę możliwości – elementy składowe ceny oraz wyraźne zaznaczenie, że wszystkie źródła energii mogą oprócz tego korzystać z zachęt, które nie są finansowane z opłat wskazanych w elementach składowych ceny;

b) termin płatności.

1.2.

Na rachunkach i w informacjach o rozliczeniach przekazywanych odbiorcom końcowym zamieszcza się w dobrze widocznym miejscu następujące kluczowe informacje, wyraźnie wyodrębnione od innych części rachunku i informacji o rozliczeniach:

a) zużycie gazu ziemnego i wodoru w danym okresie rozliczeniowym;

b) nazwę i dane kontaktowe dostawcy, w tym numer telefonu i adres e-mail, pod którymi konsumenci mogą uzyskać wsparcie;

c) nazwę taryfy;

d) w stosownych przypadkach – termin wygaśnięcia umowy;

e) informacje na temat dostępności i korzyści płynących ze zmiany dostawcy;

f) kod odbiorcy końcowego do celów zmiany dostawcy lub niepowtarzalny kod identyfikacyjny punktu dostawy energii danego odbiorcy końcowego;

g) informacje na temat praw odbiorców końcowych w odniesieniu do pozasądowego rozstrzygania sporów, w tym dane kontaktowe podmiotu odpowiedzialnego, zgodnie z art. 25;

h) kompleksowy punkt kontaktowy, o którym mowa w art. 24;

i) jedynie w przypadku gazu ziemnego – link lub odniesienie informujące, gdzie można znaleźć narzędzia porównywania ofert zgodnie z art. 14.

1.3.

Jeżeli rachunki oparte są na rzeczywistym zużyciu lub zdalnym odczycie przez operatora, na rachunkach i w rozliczeniach okresowych odbiorców końcowych należy udostępnić lub dostarczyć wraz z takimi rachunkami i rozliczeniami następujące informacje, lub zamieścić w tych rachunkach i rozliczeniach informację, gdzie można te informacje znaleźć:

a) porównania bieżącego zużycia gazu ziemnego i wodoru przez odbiorcę końcowego ze zużyciem w takim samym okresie w roku poprzednim, przedstawione w formie graficznej;

b) informacje kontaktowe organów ochrony konsumentów, agencji ds. energii lub podobnych podmiotów, w tym adresy stron internetowych, na których można uzyskać informacje o dostępnych środkach poprawy efektywności energetycznej urządzeń pobierających energię;

c) porównanie z przeciętnym znormalizowanym lub referencyjnym odbiorcą końcowym z tej samej kategorii użytkowników.

2. Częstotliwość rozliczeń i dostarczanie informacji o rozliczeniach:

a) rozliczenia na podstawie rzeczywistego zużycia dokonuje się co najmniej raz w roku;

b) w przypadku gdy odbiorca końcowy nie posiada licznika umożliwiającego zdalny odczyt przez operatora lub gdy odbiorca końcowy aktywnie postanowił wyłączyć zdalny odczyt zgodnie z prawem krajowym, dokładne informacje o rozliczeniach oparte na rzeczywistym zużyciu są udostępniane odbiorcy końcowemu co najmniej co sześć miesięcy lub co trzy miesiące, na żądanie lub gdy odbiorca końcowy wybrał opcję otrzymywania elektronicznych rozliczeń;

c) w przypadku gdy odbiorca końcowy nie posiada licznika umożliwiającego zdalny odczyt przez operatora lub gdy odbiorca końcowy aktywnie postanowił wyłączyć zdalny odczyt zgodnie z prawem krajowym, wymogi lit. a) i b) mogą zostać spełnione za pomocą systemu wykonywania odczytów przez samych odbiorców końcowych, w przypadku którego odbiorca końcowy przekazuje odczyty licznika operatorowi; rozliczenia lub informacje o rozliczeniach mogą być oparte na zużyciu szacunkowym lub na stawce ryczałtowej jedynie w przypadku, gdy odbiorca końcowy nie przekaże odczytu licznika za dany okres rozliczeniowy. Zużycie szacunkowe opiera się na zużyciu odbiorcy końcowego w poprzednim roku lub na zużyciu porównywalnego odbiorcy końcowego;

d) jeżeli odbiorca końcowy posiada licznik umożliwiający zdalny odczyt przez operatora, dokładne informacje o rozliczeniach oparte na rzeczywistym zużyciu odczytuje się co najmniej raz w miesiącu; informacje te mogą być również udostępniane w internecie i są aktualizowane tak często, jak na to pozwalają stosowane urządzenia i systemy.

3. Cena dla odbiorcy końcowego w podziale na składniki

Cena końcowa dla odbiorcy końcowego jest sumą trzech następujących składników: składnika „energia i dostawa”, składnika „sieć” (przesył, dystrybucja, transport) oraz składnika obejmującego podatki, opłaty, obciążenia i należności.

Jeżeli na rachunkach przedstawia się cenę dla odbiorcy końcowego w podziale na składniki, w całej Unii należy stosować wspólne definicje tych trzech składników, zapisane w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1952 (1).

4. Dostęp do informacji uzupełniających dotyczących zużycia w przeszłości

Państwa członkowskie wprowadzają wymóg, aby w zakresie, w jakim dodatkowe informacje o zużyciu w przeszłości są dostępne, informacje te były na żądanie odbiorcy końcowego udostępniane dostawcy energii elektrycznej lub dostawcy usług elektroenergetycznych wskazanemu przez odbiorcę końcowego.

Jeżeli odbiorca końcowy posiada zainstalowany licznik umożliwiający zdalny odczyt przez operatora, odbiorcy temu zapewnia się łatwy dostęp do informacji uzupełniających dotyczących zużycia w przeszłości, umożliwiających szczegółową samokontrolę.

Informacje uzupełniające dotyczące zużycia w przeszłości obejmują:

a) dane zbiorcze za co najmniej trzy poprzedzające lata lub za okres od rozpoczęcia umowy na dostawy gazu, jeżeli okres ten jest krótszy. Dane te muszą odpowiadać okresom, za które podawano informacje dotyczące poszczególnych rozliczeń; oraz

b) szczegółowe dane według czasu użytkowania dla dowolnego dnia, tygodnia, miesiąca i roku, które udostępnia się odbiorcy końcowemu niezwłocznie przez internet lub interfejs licznika co najmniej za okres poprzedzających 24 miesięcy lub za okres od rozpoczęcia obowiązywania umowy na dostawy gazu, jeżeli okres ten jest krótszy.

5. Podawanie informacji o źródłach energii

Dostawcy podają na rachunkach informacje o udziale gazu odnawialnego i oddzielnie – gazu niskoemisyjnego zakupionego przez odbiorcę końcowego zgodnie z umową o dostawy gazu ziemnego i wodoru (podawanie informacji na poziomie produktu). W przypadku domieszkowania dostawca przedstawia te same informacje oddzielnie dla poszczególnych kategorii gazu, w tym gazu odnawialnego lub gazu niskoemisyjnego.

Następujące informacje udostępnia się odbiorcy końcowemu na rachunkach i w rozliczeniach okresowych lub wskazuje w tych rachunkach i rozliczeniach okresowych, gdzie można je znaleźć:

a) informacje o udziale gazu odnawialnego i gazu niskoemisyjnego w koszyku energetycznym dostawcy (na poziomie krajowym, to znaczy w państwie członkowskim, w którym została zawarta umowa na dostawy gazu, jak również na poziomie dostawcy, jeśli dostawca prowadzi działalność w kilku państwach członkowskich) w poprzednim roku, przedstawione w sposób zrozumiały i umożliwiający łatwe porównanie;

b) informacje dotyczące oddziaływania na środowisko, co najmniej pod względem emisji dwutlenku węgla powstałych w związku z gazem ziemnym i wodorem dostarczonymi przez dostawcę w poprzednim roku.

W odniesieniu do akapitu drugiego lit. a) w przypadku gazu ziemnego i wodoru otrzymanych za pośrednictwem giełdy gazów lub importowanych z przedsiębiorstwa znajdującego się poza Unią można wykorzystywać zbiorcze dane za poprzedni rok dostarczone przez giełdę lub przez dane przedsiębiorstwo.

Informacje na temat udziału gazu odnawialnego zakupionego przez odbiorców końcowych ujawnia się z wykorzystaniem gwarancji pochodzenia na podstawie dyrektywy (UE) 2018/2001. W przypadku gdy odbiorca zużywa gaz ziemny lub wodór z sieci wodorowej lub sieci gazu ziemnego, w tym gazowe paliwa odnawialne pochodzenia niebiologicznego i biometan, jak wykazano w ofercie handlowej dostawcy, państwa członkowskie zapewniają, aby anulowane gwarancje pochodzenia odpowiadały odpowiednim cechom sieci.

Organ regulacyjny lub inny właściwy organ krajowy podejmują niezbędne działania w celu zapewnienia rzetelności informacji dostarczanych odbiorcom końcowym przez dostawców zgodnie z niniejszym punktem i przedstawiania ich w sposób umożliwiający łatwe porównanie na poziomie krajowym.

(1) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1952 z dnia 26 października 2016 r. w sprawie europejskiej statystyki dotyczącej cen gazu ziemnego i energii elektrycznej oraz uchylające dyrektywę 2008/92/WE (Dz.U. L 311 z 17.11.2016, s. 1).