Artykuł 41c

1. Na zasadzie odstępstwa od art. 15 państwo członkowskie może, na podstawie należycie uzasadnionego wniosku podmiotu gospodarczego, wydać zezwolenie na wprowadzenie do obrotu na terytorium tego państwa członkowskiego danego elementu bezpieczeństwa do dźwigów wymienionego w akcie wykonawczym, o którym mowa w art. 41a ust. 1, i w odniesieniu do którego to elementu nie przeprowadzono procedur oceny zgodności, o których mowa w art. 15, wymagających obowiązkowego udziału jednostki notyfikowanej, ale w odniesieniu do którego wykazano zgodność ze wszystkimi mającymi zastosowanie zasadniczymi wymogami w zakresie zdrowia i bezpieczeństwa określonymi w niniejszej dyrektywie, zgodnie z procedurami, o których mowa w tym zezwoleniu.

2. Na zasadzie odstępstwa od art. 16 państwo członkowskie może, na podstawie należycie uzasadnionego wniosku podmiotu gospodarczego, wydać zezwolenie na wprowadzenie do obrotu na terytorium tego państwa członkowskiego danego dźwigu wymienionego w akcie wykonawczym, o którym mowa w art. 41a ust. 1, i w odniesieniu do którego to dźwigu nie przeprowadzono procedur oceny zgodności, o których mowa w art. 16, wymagających obowiązkowego udziału jednostki notyfikowanej, ale w odniesieniu do którego wykazano zgodność ze wszystkimi mającymi zastosowanie zasadniczymi wymogami w zakresie zdrowia i bezpieczeństwa określonymi w niniejszej dyrektywie, zgodnie z procedurami, o których mowa w tym zezwoleniu.

3. Państwo członkowskie natychmiast powiadamia Komisję i pozostałe państwa członkowskie o każdym zezwoleniu wydanym zgodnie z ust. 1 lub 2 niniejszego artykułu. Pod warunkiem że wymogi określone w zezwoleniu zapewniają zgodność z mającymi zastosowanie zasadniczymi wymogami w zakresie bezpieczeństwa i zdrowia określonymi w załączniku I, Komisja niezwłocznie przyjmuje akt wykonawczy rozszerzający ważność zezwolenia udzielonego przez państwo członkowskie zgodnie z ust. 1 lub 2 niniejszego artykułu na terytorium całej Unii oraz określa warunki, na jakich dany dźwig lub element bezpieczeństwa do dźwigów może być wprowadzany do obrotu. Przygotowując projekt aktu wykonawczego, Komisja może zwrócić się do krajowych organów nadzoru rynku o przekazanie odpowiednich informacji lub uwag dotyczących oceny technicznej, która posłużyła za podstawę zezwolenia, o którym mowa w ust. 1 lub 2 niniejszego artykułu. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 42 ust. 3.

Dźwigi lub elementy bezpieczeństwa do dźwigów objęte rozszerzeniem ważności, o którym mowa w akapicie pierwszym, opatrzone są informacją, że są wprowadzane do obrotu jako »towary istotne w kontekście kryzysu«. W akcie wykonawczym, o którym mowa w akapicie pierwszym, określa się treść i prezentację tych informacji. Te informacje, a także wszelkie etykiety muszą być jasne, zrozumiałe i czytelne i, w stosownych przypadkach, podane w języku łatwo zrozumiałym dla konsumentów i innych użytkowników końcowych, określonym przez zainteresowane państwo członkowskie.

4. W należycie uzasadnionych szczególnie pilnych przypadkach związanych z koniecznością zachowania zdrowia i bezpieczeństwa osób Komisja przyjmuje, zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 42 ust. 4, akty wykonawcze mające natychmiastowe zastosowanie.

5. Do czasu przyjęcia akta wykonawczego, o którym mowa w ust. 3 lub 4, zezwolenie udzielone przez właściwy organ krajowy w jednym państwie członkowskim jest ważne wyłącznie na terytorium tego państwa członkowskiego oraz na terytorium wszystkich innych państw członkowskich, których właściwe organy krajowe uznały ważność tego zezwolenia przed przyjęciem takiego aktu wykonawczego. Państwa członkowskie informują Komisję i pozostałe państwa członkowskie o każdej decyzji dotyczącej uznania ważności tego zezwolenia.

6. Instalatorzy dźwigów lub producenci elementów bezpieczeństwa do dźwigów podlegających procedurze udzielania zezwoleń, o której mowa w ust. 1 lub 2, oświadczają na swoją wyłączną odpowiedzialność, że dane dźwigi lub elementy bezpieczeństwa do dźwigów spełniają wszystkie mające zastosowanie zasadnicze wymogi w zakresie zdrowia i bezpieczeństwa, i odpowiadają za dopełnienie wszystkich procedur oceny zgodności wskazanych przez właściwy organ krajowy.

7. Każde zezwolenie wydane na podstawie ust. 1 lub 2 zawiera warunki i wymogi, na podstawie których można wprowadzić do obrotu dźwig lub element bezpieczeństwa do dźwigów. W takich zezwoleniach określa się co najmniej następujące elementy:

a) opis procedur, za pomocą których skutecznie wykazano zgodność z mającymi zastosowanie zasadniczymi wymogami w zakresie zdrowia i bezpieczeństwa określonymi w załączniku I do niniejszej dyrektywy;

b) wszelkie szczegółowe wymogi dotyczące identyfikowalności danego dźwigu lub elementu bezpieczeństwa do dźwigów;

c) datę ważności zezwolenia, która nie może wykraczać poza ostatni dzień okresu, na jaki uruchomiono tryb sytuacji nadzwyczajnej na rynku wewnętrznym zgodnie z art. 18 rozporządzenia (UE) 2024/2747;

d) wszelkie szczegółowe wymogi dotyczące potrzeby zapewnienia ciągłej oceny zgodności danych dźwigów lub elementów bezpieczeństwa do dźwigów;

e) środki, które należy podjąć po wygaśnięciu lub odwołaniu trybu sytuacji nadzwyczajnej na rynku wewnętrznym w odniesieniu do danych dźwigów lub elementów bezpieczeństwa do dźwigów wprowadzonych do obrotu.

8. Na zasadzie odstępstwa od art. 3, 18 i 19 dźwigi lub elementy bezpieczeństwa do dźwigów, na które udzielono zezwolenia zgodnie z ust. 1 lub 2 niniejszego artykułu, nie mogą być opatrzone oznakowaniem CE i nie stosuje się art. 3.

9. Organy nadzoru rynku państwa członkowskiego, w którym zezwolenie wydane zgodnie z ust. 1, 2, 3 i 5 niniejszego artykułu jest ważne, są uprawnione do podjęcia wszelkich działań naprawczych i ograniczających na poziomie krajowym przewidzianych w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1020 (*15) i w niniejszej dyrektywie w odniesieniu do takich dźwigów lub elementów bezpieczeństwa do dźwigów. Organy te niezwłocznie informują o tych działaniach Komisję i organy nadzoru rynku wszystkich pozostałych państw członkowskich.

10. Stosowanie procedury udzielania zezwoleń określonej w ust. 1–5 niniejszego artykułu nie ma wpływu na stosowanie na terytorium danego państwa członkowskiego odpowiednich procedur oceny zgodności określonych w art. 15 i 16.