Załącznik I

Sekcja 1 – Wartości dopuszczalne na potrzeby ochrony zdrowia ludzkiego

Tabela 1 – Wartości dopuszczalne na potrzeby ochrony zdrowia ludzkiego, które należy osiągnąć do dnia 1 stycznia 2030 r.

Okres uśredniania

Wartość dopuszczalna

PM2,5

1 dzień

25 μg/m3

nie może zostać przekroczona więcej niż 18 razy w roku kalendarzowym

rok kalendarzowy

10 μg/m3

PM10

1 dzień

45 μg/m3

nie może zostać przekroczona więcej niż 18 razy w roku kalendarzowym

rok kalendarzowy

20 μg/m3

Dwutlenek azotu (NO2)

1 godzina

200 μg/m3

nie może zostać przekroczona więcej niż 3 razy w roku kalendarzowym

1 dzień

50 μg/m3

nie może zostać przekroczona więcej niż 18 razy w roku kalendarzowym

rok kalendarzowy

20 μg/m3

Dwutlenek siarki (SO2)

1 godzina

350 μg/m3

nie może zostać przekroczona więcej niż 3 razy w roku kalendarzowym

1 dzień

50 μg/m3

nie może zostać przekroczona więcej niż 18 razy w roku kalendarzowym

rok kalendarzowy

20 μg/m3

Benzen

rok kalendarzowy

3,4 μg/m3

Tlenek węgla (CO)

dobowa maksymalna średnia ośmiogodzinna (1)

10 mg/m3

1 dzień

4 mg/m3

nie może zostać przekroczona więcej niż 18 razy w roku kalendarzowym

Ołów (Pb)

rok kalendarzowy

0,5 μg/m3

Arsen (As)

rok kalendarzowy

6,0 ng/m3

Kadm (Cd)

rok kalendarzowy

5,0 ng/m3

Nikiel (Ni)

rok kalendarzowy

20 ng/m3

Benzo(a)piren

rok kalendarzowy

1,0 ng/m3

Tabela 2 – Wartości dopuszczalne na potrzeby ochrony zdrowia ludzkiego, które należy osiągnąć do dnia 11 grudnia 2026 r.

Okres uśredniania

Wartość dopuszczalna

PM2,5

rok kalendarzowy

25 μg/m3

PM10

1 dzień

50 μg/m3

nie może zostać przekroczona więcej niż 35 razy w roku kalendarzowym

rok kalendarzowy

40 μg/m3

Dwutlenek azotu (NO2)

1 godzina

200 μg/m3

nie może zostać przekroczona więcej niż 18 razy w roku kalendarzowym

rok kalendarzowy

40 μg/m3

Dwutlenek siarki (SO2)

1 godzina

350 μg/m3

nie może zostać przekroczona więcej niż 24 razy w roku kalendarzowym

1 dzień

125 μg/m3

nie może zostać przekroczona więcej niż 3 razy w roku kalendarzowym

Benzen

rok kalendarzowy

5 μg/m3

Tlenek węgla (CO)

dobowa maksymalna średnia ośmiogodzinna (2)

10 mg/m3

Ołów (Pb)

rok kalendarzowy

0,5 μg/m3

Tabela 3 – Wartości docelowe na potrzeby ochrony zdrowia ludzkiego, które należy osiągnąć do dnia 11 grudnia 2026 r.

Arsen (As)

rok kalendarzowy

6,0 ng/m3

Kadm (Cd)

rok kalendarzowy

5,0 ng/m3

Nikiel (Ni)

rok kalendarzowy

20 ng/m3

Benzo(a)piren

rok kalendarzowy

1,0 ng/m3

Sekcja 2 – Wartości docelowe ozonu i cele długoterminowe dla ozonu

A. Definicje i kryteria

„Skumulowane narażenie na ozon powyżej progu wynoszącego 40 części na miliard” (AOT40), wyrażone w „(μg/m3) × h” oznacza sumę różnic pomiędzy stężeniami średnimi jednogodzinnymi wyższymi niż 80 μg/m3 (= 40 części na miliard) a 80 μg/m3 w danym okresie, przy wykorzystaniu jedynie wartości jednogodzinnych zmierzonych pomiędzy godziną 8.00 a 20.00 czasu środkowoeuropejskiego każdego dnia.

B. Wartości docelowe ozonu

Cel

Okres uśredniania

Wartość docelowa

Ochrona zdrowia ludzkiego

dobowa maksymalna średnia ośmiogodzinna (3)

120 μg/m3

nie może zostać przekroczona przez więcej niż 18 dni w ciągu roku kalendarzowego uśredniona w ciągu trzech lat (4)

(5) ochrona roślinności

od maja do lipca

AOT40 (obliczone na podstawie wartości jednogodzinnych)

18 000 μg/m3 × h uśrednione w ciągu pięciu lat (4)

C. Cele długoterminowe dla ozonu (O3), które należy osiągnąć do dnia 1 stycznia 2050 r.

Cel

Okres uśredniania

Cel długoterminowy

Ochrona zdrowia ludzkiego

dobowa maksymalna średnia ośmiogodzinna w roku kalendarzowym

100 μg/m3 nie może zostać przekroczone więcej niż 3 dni w roku (99. percentyl)

ochrona roślinności

od maja do lipca

AOT40 (obliczone na podstawie wartości jednogodzinnych)

6 000 μg/m3 × h

Sekcja 3 – Poziomy krytyczne na potrzeby ochrony roślinności i ekosystemów naturalnych

Okres uśredniania

Poziom krytyczny

Dwutlenek siarki (SO2)

rok kalendarzowy i zima (od 1 października do 31 marca)

20 μg/m3

Tlenki azotu (NOx)

rok kalendarzowy

30 μg/m3

Sekcja 4 – Progi alarmowe i progi informowania

A. Progi alarmowe

Pomiary należy prowadzić jako średnią 1-godzinną przez trzy kolejne godziny w przypadku dwutlenku siarki i dwutlenku azotu, a w przypadku PM10 i PM2,5 jako średnią dobową przez trzy kolejne dni lub przez mniejszą liczbę dni, w miejscach reprezentatywnych dla jakości powietrza na co najmniej 100 km2 albo w całej strefie, w zależności od tego, który z tych obszarów jest mniejszy.

Dla ozonu pomiar należy prowadzić przez 1 godzinę; do celów stosowania art. 20 przekroczenie progu mierzy się przez trzy kolejne godziny lub przewiduje się dla trzech kolejnych godzin.

Zanieczyszczenie

Okres uśredniania

Próg alarmowy

Dwutlenek siarki (SO2)

1 godzina

350 μg/m3

Dwutlenek azotu (NO2)

1 godzina

200 μg/m3

PM2,5

1 dzień

50 μg/m3

PM10

1 dzień

90 μg/m3

Ozon

1 godzina

240 μg/m3

B. Progi informowania

Pomiary należy prowadzić przez 1 godzinę w przypadku dwutlenku siarki i dwutlenku azotu, a w przypadku PM10 i PM2,5 przez dobę, w miejscach reprezentatywnych dla jakości powietrza na co najmniej 100 km2 albo w całej strefie, w zależności od tego, który z tych obszarów jest mniejszy.

Dla ozonu pomiar należy prowadzić przez 1 godzinę.

Zanieczyszczenie

Okres uśredniania

Próg informowania

Dwutlenek siarki (SO2)

1 godzina

275 μg/m3

Dwutlenek azotu (NO2)

1 godzina

150 μg/m3

PM2,5

1 dzień

50 μg/m3

PM10

1 dzień

90 μg/m3

Ozon

1 godzina

180 μg/m3

Sekcja 5 – Wymóg redukcji średniego narażenia dla PM2,5 i NO2

A. Wskaźnik średniego narażenia

Wskaźnik średniego narażenia (AEI) wyrażony w μg/m3 ustala się na podstawie pomiarów we wszystkich punktach pomiarowych na obszarach tła miejskiego w jednostkach terytorialnych średniego narażenia na całym terytorium państwa członkowskiego. Ocenia się go jako 3-letnią (lata kalendarzowe) średnią kroczącą z rocznych stężeń z uśrednionych dla wszystkich punktów pomiarowych danego zanieczyszczenia ustanowionych zgodnie z załącznikiem III pkt B w każdej jednostce terytorialnej średniego narażenia. AEI dla danego roku odpowiada średniej stężeń z tego roku i z poprzednich dwóch lat.

W przypadku gdy państwa członkowskie zidentyfikują przekroczenia związane z udziałem zanieczyszczeń pochodzących ze źródeł naturalnych, przed obliczeniem AEI udział ten się odejmuje.

AEI jest stosowany w celu sprawdzenia, czy wymóg redukcji średniego narażenia został osiągnięty.

B. Wymóg redukcji średniego narażenia

Od 2030 r. wartość AEI nie może przekraczać poziomu, który:

1. w przypadku PM2,5:

a) jeżeli 10 lat wcześniej AEI wynosił < 10,0 μg/m3: jest o 10 % mniejszy niż AEI wynosił 10 lat wcześniej lub 8,5 μg/m3, w zależności od tego, która z tych wartości jest niższa, chyba że AEI już nie jest wyższy od celu średniego stężenia ekspozycji dla PM2,5 określonego w pkt C.

b) jeżeli 10 lat wcześniej AEI wynosił < 12,0 μg/m3 i ≥ 10,0 μg/m3: jest o 15 % mniejszy niż AEI wynosił 10 lat wcześniej lub 9,0 μg/m3, w zależności od tego, która z tych wartości jest niższa;

c) jeżeli 10 lat wcześniej AEI wynosił ≥ 12,0 μg/m3: jest o 25 % mniejszy niż AEI wynosił 10 lat wcześniej;

2. w przypadku NO2:

a) jeżeli 10 lat wcześniej AEI wynosił < 20,0 μg/m3: jest o 15 % mniejszy niż AEI wynosił 10 lat wcześniej lub 15,0 μg/m3, w zależności od tego, która z tych wartości jest niższa, chyba że AEI już nie jest wyższy od celu w zakresie średniego stężenia ekspozycji dla NO2 określonego w pkt C;

b) jeżeli 10 lat wcześniej AEI wynosił ≥ 20,0 μg/m3: jest o 25 % mniejszy niż AEI wynosił 10 lat wcześniej.

Przy obliczaniu poziomów na lata 2030, 2031 i 2032 państwa członkowskie mogą wyłączyć rok 2020 z obliczania AEI dla roku bazowego.

C. Cele średniego stężenia ekspozycji

Cel średniego stężenia ekspozycji odpowiada następującemu poziomowi AEI.

Zanieczyszczenie

Cel średniego stężenia ekspozycji

PM2,5

AEI = 5 μg/m3

NO2

AEI = 10 μg/m3

(1) Dobowe maksymalne średnie stężenie ośmiogodzinne określa się na podstawie ośmiogodzinnych średnich kroczących obliczanych co godzinę ze stężeń jednogodzinnych. Każdą obliczoną w ten sposób średnią ośmiogodzinną przypisuje się do dnia, w którym się ona kończy, tzn. pierwszy okres obliczeniowy dla danego dnia będzie okresem od godziny 17.00 dnia poprzedniego do godziny 1.00 dnia bieżącego; ostatni okres obliczeniowy dla danego dnia jest okresem od godziny 16.00 do 24.00 tego dnia.

(2) Dobowe maksymalne średnie stężenie ośmiogodzinne określa się na podstawie ośmiogodzinnych średnich kroczących obliczanych co godzinę ze stężeń jednogodzinnych. Każdą obliczoną w ten sposób średnią ośmiogodzinną przypisuje się do dnia, w którym się ona kończy, tzn. pierwszy okres obliczeniowy dla danego dnia będzie okresem od godziny 17.00 dnia poprzedniego do godziny 1.00 dnia bieżącego; ostatni okres obliczeniowy dla danego dnia jest okresem od godziny 16.00 do 24.00 tego dnia.

(3) Dobowe maksymalne średnie stężenie ośmiogodzinne określa się na podstawie ośmiogodzinnych średnich kroczących obliczanych co godzinę ze stężeń jednogodzinnych. Każdą obliczoną w ten sposób średnią ośmiogodzinną przypisuje się do dnia, w którym się ona kończy, tzn. pierwszy okres obliczeniowy dla danego dnia będzie okresem od godziny 17.00 dnia poprzedniego do godziny 1.00 dnia bieżącego; ostatni okres obliczeniowy dla danego dnia jest okresem od godziny 16.00 do 24.00 tego dnia.

(4) Jeżeli średnie trzyletnie lub pięcioletnie nie mogą być określone na podstawie pełnego zestawu danych rocznych z kolejnych lat, minimalne dane roczne wymagane do sprawdzenia zgodności z wartościami docelowymi ozonu są następujące:

— dla wartości docelowej na potrzeby ochrony zdrowia ludzkiego: ważne dane dla jednego roku,

— dla wartości docelowej na potrzeby ochrony roślinności: ważne dane dla trzech lat.

(5) Do dnia 1 stycznia 2030 r. wartość 120 μg/m3 nie może zostać przekroczona przez więcej niż 25 dni w ciągu roku kalendarzowego uśrednionych w ciągu trzech lat.