Artykuł 19

Bez uszczerbku dla zasad pomocniczości i proporcjonalności oraz przy uwzględnieniu perspektyw lokalnych i regionalnych oraz sytuacji dotyczących systemu sanitarnego państwa członkowskie wprowadzają wszelkie niezbędne środki, aby zapewnić powszechny dostęp do systemu sanitarnego, w szczególności dla grup wrażliwych i zmarginalizowanych.

W tym celu państwa członkowskie do dnia 12 stycznia 2029 r.:

a) identyfikują osoby pozbawione dostępu lub o ograniczonym dostępie do urządzeń sanitarnych, ze szczególnym uwzględnieniem wrażliwych i zmarginalizowanych grup, oraz ustalają przyczyny takiego braku dostępu;

b) oceniają możliwości dostępu do urządzeń sanitarnych dla takich osób i możliwości jego poprawy;

c) w odniesieniu do wszystkich aglomeracji o RLM wynoszącej co najmniej 10 000 sprzyjają tworzeniu wystarczającej liczby urządzeń sanitarnych w przestrzeni publicznej, dostępnych bezpłatnie oraz – w szczególności dla kobiet – bezpiecznych, oraz zapewniają rozpowszechnienie odpowiednich informacji na temat tych urządzeń wśród ogółu społeczeństwa;

d) w odniesieniu do wszystkich aglomeracji o RLM wynoszącej co najmniej 5 000 zachęcają właściwe organy do udostępnienia wystarczającej liczby urządzeń sanitarnych w budynkach publicznych, w szczególności w budynkach administracyjnych;

e) zachęcają do zapewniania urządzeń sanitarnych dostępnych dla wszystkich, bezpłatnie lub za niską opłatą w restauracjach, sklepach i podobnych miejscach prywatnych dostępnych dla ogółu społeczeństwa.