Artykuł 5h

1. Do dnia 20 lipca 2029 r. państwa członkowskie zapewniają, aby ich właściwe organy nie upoważniały podmiotów prawnych będących własnością prywatną lub prywatnie zarządzanych, mających odrębną osobowość prawną, do prowadzenia jakiejkolwiek działalności związanej ze stosowaniem niniejszej dyrektywy.

2. W okresie do dnia, o którym mowa w ust. 1 (zwanym dalej »okresem przejściowym«), państwa członkowskie zapewniają, aby wyłącznie właściwym organom wolno było inicjować i przeprowadzać procedury związane z przestępstwami lub wykroczeniami przeciwko bezpieczeństwu ruchu drogowego wymienionymi w art. 2 ust. 1, takie jak procedury odnoszące się do wymiany informacji, egzekwowania przepisów lub wszelkiego rodzaju wzajemnej pomocy na podstawie niniejszej dyrektywy.

(*14) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 910/2014 z dnia 23 lipca 2014 r. w sprawie identyfikacji elektronicznej i usług zaufania w odniesieniu do transakcji elektronicznych na rynku wewnętrznym oraz uchylające dyrektywę 1999/93/WE (Dz.U. L 257 z 28.8.2014, s. 73)."

(*15) Decyzja Rady 2008/616/WSiSW z dnia 23 czerwca 2008 r. w sprawie wdrożenia decyzji 2008/615/WSiSW w sprawie intensyfikacji współpracy transgranicznej, szczególnie w zwalczaniu terroryzmu i przestępczości transgranicznej (Dz.U. L 210 z 6.8.2008, s. 12).”;"

10) art. 6 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 6

Sprawozdawczość i monitorowanie

1. Do dnia 20 stycznia 2029 r., a następnie co cztery lata każde państwo członkowskie przesyła Komisji sprawozdanie ze stosowania niniejszej dyrektywy. Sprawozdanie zawiera dane i statystyki dotyczące każdego roku kalendarzowego w okresie sprawozdawczym.

2. W sprawozdaniu tym podaje się liczbę automatycznych wyszukiwań przeprowadzonych przez państwo członkowskie popełnienia przestępstwa lub wykroczenia zgodnie z art. 4 ust. 1 i skierowanych do krajowego punktu kontaktowego państwa członkowskiego rejestracji w związku z przestępstwami lub wykroczeniami przeciwko bezpieczeństwu ruchu drogowego wymienionymi w art. 2 ust. 1, które popełniono na jego terytorium, wraz z rodzajem przestępstw lub wykroczeń, których dotyczyły wnioski, oraz ustrukturyzowaną liczbą wniosków, które nie dały rezultatu, według przyczyny braku rezultatu. Informacje te mogą być oparte na danych udostępnionych za pośrednictwem EUCARIS.

Sprawozdanie to obejmuje także opis sytuacji na poziomie krajowym w odniesieniu do działań podjętych w związku z przestępstwami lub wykroczeniami przeciwko bezpieczeństwu ruchu drogowego oraz opis wszelkich powiązanych problemów napotkanych przez państwa członkowskie. W opisie tym określa się co najmniej:

a) całkowitą liczbę zarejestrowanych przestępstw lub wykroczeń przeciwko bezpieczeństwu ruchu drogowego wymienionych w art. 2 ust. 1, które zostały wykryte automatycznie lub bez identyfikacji osoby zainteresowanej na miejscu;

b) liczbę zarejestrowanych przestępstw lub wykroczeń przeciwko bezpieczeństwu ruchu drogowego wymienionych w art. 2 ust. 1, które zostały popełnione podczas korzystania z pojazdów zarejestrowanych w państwie członkowskim innym niż państwo członkowskie, w którym miało miejsce przestępstwo lub wykroczenie, i wykryte automatycznie lub bez identyfikacji osoby zainteresowanej na miejscu;

c) liczbę zamontowanych na stałe lub przenośnych urządzeń do automatycznego wykrywania, w tym urządzeń rejestrujących prędkość;

d) liczbę kar pieniężnych zapłaconych dobrowolnie przez osoby niebędące rezydentami;

e) liczbę przekazanych drogą elektroniczną wniosków o wzajemną pomoc zgodnie z art. 5c i odpowiedzi na nie oraz liczbę wniosków, w przypadku których informacje nie zostały przekazane;

f) liczbę przekazanych drogą elektroniczną wniosków o wzajemną pomoc zgodnie z art. 5e i odpowiedzi na nie oraz liczbę wniosków, w przypadku których doręczenie dokumentów było niemożliwe;

g) liczbę przekazanych drogą elektroniczną wniosków o wzajemną pomoc zgodnie z art. 5f i odpowiedzi na nie, liczbę wniosków, w przypadku których wyegzekwowanie kar było możliwe, oraz liczbę wniosków, w przypadku których wyegzekwowanie kar nie było możliwe.

3. W sprawozdaniu wskazuje się również liczbę i rodzaj przestępstw lub wykroczeń przeciwko bezpieczeństwu ruchu drogowego wymienionych w art. 2 ust. 1, popełnionych przez kierowców pojazdów zarejestrowanych w państwie trzecim.

4. Komisja ocenia sprawozdania przesłane przez państwa członkowskie oraz informuje o ich treści komitet, o którym mowa w art. 10a ust. 1, nie później niż 6 miesięcy po otrzymaniu sprawozdań od wszystkich państw członkowskich.”

;

11) art. 7 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 7

Obowiązki dodatkowe

Podmioty prawne występujące jako posiadacze, właściciele lub użytkownicy końcowi pojazdów podlegających wymianie danych na podstawie niniejszej dyrektywy mają prawo do uzyskania informacji dotyczących przetwarzania swoich danych.

Państwa członkowskie informują się wzajemnie o incydentach w cyberbezpieczeństwie zgłoszonych na podstawie art. 23 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/2555 (*16), w przypadku gdy incydenty te dotyczą danych przechowywanych w wirtualnych chmurach lub wirtualnych lub fizycznych usługach hostingowych w chmurze.

(*16) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/2555 z dnia 14 grudnia 2022 r. w sprawie środków na rzecz wysokiego wspólnego poziomu cyberbezpieczeństwa na terytorium Unii, zmieniająca rozporządzenie (UE) nr 910/2014 i dyrektywę (UE) 2018/1972 oraz uchylająca dyrektywę (UE) 2016/1148 (dyrektywa NIS 2) (Dz.U. L 333 z 27.12.2022, s. 80).”;"

12) dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 7a

Wsparcie finansowe na rzecz współpracy transgranicznej

Komisja udziela wsparcia finansowego na rzecz inicjatyw, które przyczyniają się do współpracy transgranicznej w zakresie egzekwowania przepisów ruchu drogowego związanych z bezpieczeństwem ruchu drogowego w Unii, w szczególności wymiany najlepszych praktyk, oraz do stosowania inteligentnych metod i technik egzekwowania przepisów w państwach członkowskich, co zwiększa budowanie zdolności organów ścigania. Wsparcie finansowe można również zapewnić na rzecz kampanii uświadamiających dotyczących transgranicznego egzekwowania przepisów ruchu drogowego związanych z bezpieczeństwem ruchu drogowego oraz kampanii informacyjnych w całej Unii dotyczącej różnic w przepisach krajowych.”

;

13) art. 8 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 8

Portal informacyjny dotyczący przestępstw lub wykroczeń przeciwko bezpieczeństwu ruchu drogowego (portal CBE)

1. Komisja tworzy i utrzymuje internetowy portal dotyczący przestępstw lub wykroczeń przeciwko bezpieczeństwu ruchu drogowego (zwany dalej »portalem CBE«) dostępny we wszystkich językach urzędowych instytucji Unii, przeznaczony do udostępniania użytkownikom dróg informacji na temat obowiązujących w państwach członkowskich przepisów w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą, w tym, w przypadku gdy ma to szczególne znaczenie, sposobów przestrzegania przepisów. Portal CBE zawiera informacje na temat środków zaskarżenia, wszelkich praw przyznanych danym osobom na podstawie niniejszej dyrektywy, w tym opcji językowych, informacje o przepisach o ochronie danych i mających zastosowanie karach, w tym, w stosownych przypadkach, o mających zastosowanie konsekwencjach niefinansowych, a także o systemach i dostępnych środkach płatności grzywien nałożonych w przypadku przestępstw lub wykroczeń przeciwko bezpieczeństwu ruchu drogowego.

2. Portal CBE musi być kompatybilny z interfejsem ustanowionym na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1724 (*17) oraz z innymi portalami lub platformami o podobnym przeznaczeniu, takimi jak europejski portal »e-Sprawiedliwość«.

3. Państwa członkowskie przekazują Komisji aktualne informacje do celów niniejszego artykułu. Państwa członkowskie zapewniają, aby link do portalu internetowego znajdował się na stronach internetowych właściwych organów.

(*17) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1724 z dnia 2 października 2018 r. w sprawie utworzenia jednolitego portalu cyfrowego w celu zapewnienia dostępu do informacji, procedur oraz usług wsparcia i rozwiązywania problemów, a także zmieniające rozporządzenie (UE) nr 1024/2012 (Dz.U. L 295 z 21.11.2018, s. 1).”;"

14) dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 8a

Dwu- i wielostronne umowy między państwami członkowskimi

Niniejsza dyrektywa nie wyklucza stosowania dwustronnych lub wielostronnych umów lub porozumień między państwami członkowskimi w zakresie, w jakim takie umowy lub porozumienia zawierają dodatkowe wymogi w uzupełnieniu do wymogów nałożonych niniejszą dyrektywą oraz przyczyniają się do dalszego uproszczenia lub ułatwienia procedur w niej określonych.”

;

15) art. 9 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 9

Akty delegowane

Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 10 w celu zmiany załącznika polegającej na jego aktualizacji w świetle postępu technicznego lub w przypadku gdy wymagają tego akty prawne Unii mające znaczenie dla aktualizacji załącznika.”

;

16) dodaje się artykuły w brzmieniu:

„Artykuł 10a

Procedura komitetowa

1. Komisję wspomaga komitet. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (*18).

2. W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

W przypadku gdy komitet nie wyda żadnej opinii, Komisja nie przyjmuje projektu aktu wykonawczego i stosuje się art. 5 ust. 4 akapit trzeci rozporządzenia (UE) nr 182/2011.