Artykuł 14

1. Regulacyjny ekstremalny scenariusz przyszłych wstrząsów, o którym mowa w art. 325bk ust. 3 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, jest wstrząsem prowadzącym do maksymalnej straty, która może wystąpić z powodu zmiany niemożliwego do modelowania czynnika ryzyka, w przypadku gdy taka maksymalna strata jest skończona.

2. W przypadku gdy maksymalna strata, o której mowa w ust. 1, jest nieskończona, instytucje określają regulacyjny ekstremalny scenariusz przyszłych wstrząsów poprzez zastosowanie poniższych kroków w następującej kolejności:

a) stosują podejście oparte na wiedzy eksperckiej z wykorzystaniem dostępnych informacji jakościowych i ilościowych w celu zidentyfikowania straty wynikającej ze zmiany wartości przyjmowanej przez niemożliwy do modelowania czynnik ryzyka, która nie zostanie przekroczona przy poziomie pewności wynoszącym 99,95 % w perspektywie 10 dni roboczych w przyszłym okresie występowania skrajnych warunków finansowych odpowiadającym okresowi występowania warunków skrajnych ustalonemu dla niemożliwego do modelowania czynnika ryzyka. Instytucje uwzględniają przy tym asymetrię i kurtozę, które mogą charakteryzować zwroty niemożliwego do modelowania czynnika ryzyka w okresie występowania skrajnych warunków finansowych, oraz uzasadniają wszelkie założenia dotyczące rozkładu lub założenia statystyczne przyjęte w celu określenia tej straty;

b) mnożą stratę uzyskaną zgodnie z lit. a) przez

;

gdzie:

— i gdzie LH to horyzont płynnościowy niemożliwego do modelowania czynnika ryzyka lub czynników ryzyka w niemożliwym do modelowania standardowym koszyku, o którym to horyzoncie mowa w art. 325bd rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

c) określają regulacyjny ekstremalny scenariusz przyszłych wstrząsów jako wstrząs prowadzący do straty wynikającej z lit. a) i b).

3. Jeżeli instytucje obliczają pomiar ryzyka scenariusza warunków skrajnych dla więcej niż jednego niemożliwego do modelowania czynnika ryzyka, o czym mowa w art. 325bk ust. 3 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, regulacyjny ekstremalny scenariusz przyszłych wstrząsów, o którym mowa w art. 325bk ust. 3 lit. b) tego rozporządzenia, jest scenariuszem prowadzącym do maksymalnej straty, która może wystąpić z powodu zmiany wartości przyjmowanych przez te niemożliwe do modelowania czynniki ryzyka.

4. Na zasadzie odstępstwa od ust. 3, jeżeli instytucje obliczają pomiar ryzyka scenariusza warunków skrajnych dla więcej niż jednego niemożliwego do modelowania czynnika ryzyka, o czym mowa w art. 325bk ust. 3 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, a maksymalna strata, o której mowa w ust. 3 niniejszego artykułu, jest nieskończona, instytucje określają regulacyjny ekstremalny scenariusz przyszłych wstrząsów, stosując poniższe kroki w następującej kolejności:

a) stosują podejście oparte na wiedzy eksperckiej z wykorzystaniem dostępnych informacji jakościowych i ilościowych w celu zidentyfikowania straty wynikającej ze zmiany wartości przyjmowanych przez niemożliwe do modelowania czynniki ryzyka, która nie zostanie przekroczona przy poziomie pewności wynoszącym 99,95 % w perspektywie 10 dni roboczych w przyszłym okresie występowania skrajnych warunków finansowych odpowiadającym okresowi występowania warunków skrajnych w przypadku niemożliwych do modelowania czynników ryzyka. Instytucje uwzględniają przy tym asymetrię i kurtozę, które mogą charakteryzować zwroty niemożliwych do modelowania czynników ryzyka w okresie występowania skrajnych warunków finansowych, oraz uzasadniają wszelkie założenia dotyczące rozkładu lub założenia statystyczne przyjęte w celu określenia tej straty;

b) mnożą stratę uzyskaną zgodnie z lit. a) przez

;

gdzie:

— i gdzie LH to horyzont płynnościowy niemożliwych do modelowania czynników ryzyka, o którym to horyzoncie mowa w art. 325bd rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

c) określają regulacyjny ekstremalny scenariusz przyszłych wstrząsów jako scenariusz prowadzący do straty wynikającej z lit. a) i b).