Lexeva to wyłącznie wyszukiwarka aktów prawnych. Nie udzielamy porad prawnych i nie oceniamy spraw. Czym Lexeva nie jest

Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2024/490 z dnia 29 listopada 2023 r. zmieniające rozporządzenie delegowane (UE) 2017/1926 uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/40/UE w odniesieniu do świadczenia ogólnounijnych usług w zakresie informacji o podróżach multimodalnych

Artykuł 6

W mocy

Aktualizacje danych

1. Usługi w zakresie informacji o podróży opierają się na najbardziej aktualnych dostępnych statycznych, historycznych, obserwowanych i dynamicznych danych na temat podróży i ruchu.

2. Jeżeli w danych, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, nastąpiły zmiany, posiadacze danych aktualizują odpowiednie statyczne, historyczne, obserwowane i dynamiczne dane na temat podróży i ruchu wymienione w załączniku i udostępniają je za pośrednictwem krajowego punktu dostępu ustanowionego zgodnie z art. 3 w czasie pozwalającym na wiarygodne i skuteczne wykorzystanie danych zgodnie z art. 8. Jeżeli zmiany są znane z wyprzedzeniem, posiadacze danych przekazują również z wyprzedzeniem te aktualizacje użytkownikom danych. Na bieżąco korygują oni również wszelkie nieścisłości wykryte przez nich w swoich danych lub zgłoszone im przez któregokolwiek z użytkowników danych lub użytkowników końcowych.”;

5) art. 7 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Podmioty świadczące usługi w zakresie informacji o podróży dostarczają na żądanie innym podmiotom świadczącym usługi w zakresie informacji o podróży wyniki wyznaczenia trasy oparte na statycznych, historycznych, obserwowanych i dynamicznych informacjach o podróży i ruchu.”

;

6) w art. 8 ust. 1–4 otrzymują brzmienie:

„1. Dane na temat podróży i ruchu wymienione w załączniku oraz powiązane z nimi metadane obejmujące informacje o ich jakości są udostępniane na potrzeby wymiany i ponownego wykorzystywania w Unii w sposób niedyskryminacyjny, za pośrednictwem krajowego punktu dostępu ustanowionego zgodnie z art. 3 i w czasie pozwalającym na wiarygodne i skuteczne ponowne wykorzystanie danych. Takie dane muszą być dokładne, aktualne i oparte na minimalnych wymogach dotyczących jakości danych. W tym celu państwa członkowskie uzgadniają takie minimalne wymogi dotyczące jakości danych we współpracy z odpowiednimi zainteresowanymi stronami ITS.

2. Dane, o których mowa w ust. 1, są ponownie wykorzystywane w sposób neutralny, niedyskryminacyjny i bezstronny wobec posiadacza danych. Kryteria stosowane do sporządzania rankingów opcji podróży z wykorzystaniem różnych rodzajów transportu lub ich kombinacji, bądź obydwu tych elementów, muszą być przejrzyste i nie mogą być oparte na jakimkolwiek czynniku bezpośrednio lub pośrednio związanym z tożsamością użytkownika danych lub użytkownika końcowego lub, jeśli dotyczy, względami komercyjnymi odnoszącymi się do ponownego wykorzystywania danych i są stosowane w sposób niedyskryminacyjny wobec wszystkich uczestniczących użytkowników danych lub użytkowników końcowych. Pierwsza zasada jest taka, że sposób przedstawiania informacji o trasie podróży nie może wprowadzać w błąd użytkownika końcowego.

3. W razie ponownego wykorzystywania statycznych, historycznych, obserwowanych i dynamicznych danych na temat podróży i ruchu należy wskazać, z jakiego źródła pochodzą dane, jeżeli wymaga tego posiadacz danych. Wskazuje się również częstotliwość aktualizacji danych statycznych, historycznych, obserwowanych i – tam gdzie jest to możliwe – dynamicznych.

4. Warunki wykorzystania danych o ruchu i podróży udostępnianych za pośrednictwem krajowego punktu dostępu ustanowionego zgodnie z art. 3 można określić w drodze umowy licencyjnej. Warunki te nie ograniczają niepotrzebnie możliwości ponownego wykorzystywania i nie są stosowane do ograniczania konkurencji. W razie korzystania z umów licencyjnych należy stosować jak najmniej ograniczeń ponownego wykorzystania. Wszelkie rekompensaty finansowe muszą być uzasadnione i proporcjonalne do uzasadnionych kosztów wynikających z udostępniania i rozpowszechniania odpowiednich danych na temat podróży i ruchu.”

;

7) art. 9 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 9

Ocena zgodności

1. Państwa członkowskie oceniają, czy posiadacze danych i podmioty świadczące usługi w zakresie informacji o podróży spełniają wymogi określone w art. 3–8.

2. W celu przeprowadzenia oceny, o której mowa w ust. 1, właściwe organy w państwach członkowskich mogą zwrócić się do posiadaczy danych i podmiotów świadczących usługi w zakresie informacji o podróży o przedstawienie następujących dokumentów:

a) opisu danych na temat podróży i ruchu dostępnych za pośrednictwem krajowego punktu dostępu, informacji o jakości tych danych i warunków ich ponownego wykorzystywania;

b) opisu danych na temat dostępnych usług w zakresie informacji o podróży z uwzględnieniem w stosownych przypadkach połączeń z innymi usługami;

c) popartej dowodami deklaracji zgodności z wymogami określonymi w art. 3–8;

d) umów licencyjnych lub umów z podmiotami świadczącymi usługi w zakresie informacji o podróży.

3. Państwa członkowskie prowadzą wyrywkowe kontrole poprawności deklaracji, o których mowa w ust. 2 lit. c).”;

8) art. 10 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2. Państwa członkowskie przekazują Komisji następujące informacje w ramach sprawozdań z postępów prac przewidzianych w art. 17 ust. 3 dyrektywy 2010/40/UE:

a) poczynione postępy w zakresie dostępności i wymiany danych na temat podróży i ruchu określonych w załączniku;

b) zakres geograficzny zbioru danych określonych w załączniku dostępnych za pośrednictwem krajowego punktu dostępu ustanowionego zgodnie z art. 3 oraz jakość tych danych z uwzględnieniem kryteriów stosowanych w celu określenia tej jakości i środków stosowanych do jej monitorowania;

c) łączenie usług w zakresie informacji o podróży;

d) wyniki oceny zgodności, o której mowa w art. 9 ust. 1;

e) w stosownych przypadkach opis zmian w krajowym punkcie dostępu ustanowionym zgodnie z art. 3.”

;

9) załącznik zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.