Artykuł 14

1. Na zasadzie odstępstwa od art. 4 ust. 2 i art. 5 ust. 2 dozwolony jest wywóz:

a) substancji zubożających warstwę ozonową do nieodzownych zastosowań laboratoryjnych i analitycznych, o których mowa w art. 8;

b) substancji zubożających warstwę ozonową w celu stosowania jako substrat zgodnie z art. 6;

c) substancji zubożających warstwę ozonową w celu stosowania jako czynniki ułatwiające procesy chemiczne zgodnie z art. 7;

d) pierwotnych lub zregenerowanych wodorochlorofluorowęglowodorów do zastosowań innych niż te, o których mowa w lit. a) i b), z wyjątkiem niszczenia;

e) odzyskanych, poddanych recyklingowi lub zregenerowanych halonów przechowywanych do zastosowań krytycznych, o których mowa w art. 9 ust. 1, przez podmioty, które uzyskały upoważnienie właściwego organu danego państwa członkowskiego na przechowywanie halonów do zastosowań krytycznych;

f) produktów i urządzeń, które zawierają halon lub których działanie jest zależne od halonu, przeznaczonych do zastosowań krytycznych, o których mowa w art. 9 ust. 1;

g) produktów i urządzeń, które zawierają substancje zubożające warstwę ozonową, przywożonych na podstawie art. 13 ust. 1 lit. j), lub których działanie jest zależne od tych substancji.

2. Na zasadzie odstępstwa od art. 5 ust. 2 Komisja może – w drodze aktów wykonawczych, na wniosek właściwego organu państwa członkowskiego – udzielić autoryzacji na wywóz produktów i urządzeń zawierających wodorochlorofluorowęglowodory, w przypadku gdy zostało wykazane, że ze względu na wartość ekonomiczną danego towaru i jego przewidywany pozostały okres użytkowania, zakaz wywozu stanowiłby nieproporcjonalne obciążenie dla eksportera, a taki wywóz jest zgodny z przepisami krajowymi kraju przeznaczenia. Zanim Komisja zatwierdzi wniosek o wywóz, sprawdza, czy przepisy krajowe kraju przeznaczenia zapewniają odpowiednie traktowanie tego rodzaju produktów i urządzeń po upływie okresu ich użytkowania, tak aby ograniczyć do minimum uwalnianie substancji zubożających warstwę ozonową. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 28 ust. 2.

Przed takim wywozem Komisja powiadamia o tym kraj przeznaczenia.

3. Wywóz, o którym mowa w ust. 1 i 2 niniejszego artykułu, wymaga przedstawienia organom celnym ważnej licencji wydanej przez Komisję zgodnie z art. 16, z wyjątkiem przypadków powrotnego wywozu po czasowym składowaniu.