Artykuł 1

W rozporządzeniu delegowanym (UE) 2015/2446 wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 119 wprowadza się następujące zmiany:

a) tytuł otrzymuje brzmienie:

„

Domniemanie i potwierdzenie statusu celnego

(art. 153 ust. 1 i art. 155 ust. 2 kodeksu)”;

b) ust. 2 lit. a) otrzymuje brzmienie:

„a)

w przypadku towarów przewożonych drogą powietrzną i załadowanych lub przeładowanych w unijnym porcie lotniczym w celu przesyłki do innego unijnego portu lotniczego, bez zatrzymywania się poza obszarem celnym Unii, pod warunkiem że przewóz odbywa się z zastosowaniem jednolitego dokumentu przewozowego wystawionego w państwie członkowskim;”;

c) ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3. Towary unijne, które nie są objęte procedurą celną, mogą być przemieszczane z jednego miejsca do drugiego na obszarze celnym Unii i czasowo przemieszczane poza ten obszar bez zmiany ich statusu celnego w następujących przypadkach, pod warunkiem że unijny status celny towarów jest potwierdzony:

a) towary, które przewieziono z jednego miejsca do drugiego znajdującego się na obszarze celnym Unii i które czasowo opuściły ten obszar drogą morską lub powietrzną bez zatrzymywania się poza tym obszarem;

b) towary, które przewieziono z jednego miejsca do drugiego znajdującego się na obszarze celnym Unii przez terytorium spoza obszaru celnego Unii, bez przeładunku, przy czym transport odbywa się na podstawie jednolitego dokumentu przewozowego wystawionego w państwie członkowskim;

c) towary, które przewieziono z jednego miejsca do drugiego znajdującego się na obszarze celnym Unii przez terytorium spoza obszaru celnego Unii i które przeładowano poza obszarem celnym Unii na inny środek transportu niż ten, na który zostały pierwotnie załadowane, przy czym transport odbywa się na podstawie jednolitego dokumentu przewozowego wystawionego w państwie członkowskim. Jeżeli nowy dokument przewozowy jest wystawiany poza obszarem celnym Unii, oryginalny jednolity dokument przewozowy udostępnia się organom celnym przy powrotnym wprowadzeniu do Unii;

d) silnikowe pojazdy drogowe zarejestrowane w państwie członkowskim, które tymczasowo opuściły i ponownie wjechały na obszar celny Unii;

e) opakowania, palety i inne podobne materiały, z wyjątkiem kontenerów, należące do osoby mającej siedzibę na obszarze celnym Unii i wykorzystywane w transporcie towarowym, które tymczasowo opuściły i ponownie wjechały na obszar celny Unii;

f) towary znajdujące się w bagażu przewożonym przez pasażera, które nie są przeznaczone do celów handlowych i które tymczasowo opuściły i ponownie wjechały na obszar celny Unii.”

;

2) w art. 128 wprowadza się następujące zmiany:

a) ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3. Wniosek o pozwolenia, o których mowa w ust. 1 i 2, składa się do organu celnego właściwego do wydania decyzji w państwie członkowskim, w którym towary zostały po raz pierwszy załadowane na środek transportu w celu wysyłki i gdzie dostępne są wszystkie niezbędne informacje na temat towarów.”

;

b) dodaje się ust. 3a i 3b w brzmieniu:

„3a. Pozwolenie, o którym mowa w ust. 1, jest przyznawane wyłącznie, jeżeli:

a) wnioskodawca posiada siedzibę na obszarze celnym Unii;

b) wnioskodawca regularnie wystawia potwierdzenie unijnego statusu celnego towarów lub właściwe organy celne wiedzą, że wnioskodawca jest w stanie spełnić wymogi określone w kodeksie i w niniejszym rozporządzeniu dotyczące stosowania tych potwierdzeń;

c) wnioskodawca spełnia kryteria określone w art. 39 lit. a), b) i d) kodeksu;

d) właściwy organ celny uważa, że będzie w stanie, bez niewspółmiernie dużego wysiłku administracyjnego, nadzorować potwierdzenia unijnego statusu wydane przez wnioskodawcę i przeprowadzać kontrole.

3b. Pozwolenie, o którym mowa w ust. 1, określa w szczególności:

a) warunki, na jakich ewidencję udostępnia się organom celnym do celów kontroli i przechowuje przez co najmniej trzy lata;

b) sposób potwierdzania przez upoważnionego wystawcę właściwego wykorzystania tych potwierdzeń;

c) termin i sposób informowania przez upoważnionego wystawcę właściwego urzędu celnego w celu umożliwienia mu przeprowadzenia ewentualnej kontroli przed wysyłką towarów.”

;

3) w art. 136 ust. 1 po lit. j) dodaje się lit. ja) w brzmieniu:

„ja)

urządzenia zabezpieczające i śledzące ładunki, umieszczone wewnątrz opakowań lub przymocowane do opakowań;”;

4) art. 138 lit. c) otrzymuje brzmienie:

„c)

towary, o których mowa w art. 136 ust. 1 lit. a), j) i ja) niniejszego rozporządzenia, które korzystają ze zwolnienia z należności celnych przywozowych jako towary powracające zgodnie z art. 203 kodeksu;”;

5) art. 139 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:

„1. Towary, o których mowa w art. 136 ust. 1 lit. a)–d) oraz lit. h)–ja), uznaje się za zgłoszone do odprawy czasowej zgodnie z art. 141, jeżeli nie zostały zgłoszone w inny sposób.

2. Towary, o których mowa w art. 136 ust. 1 lit. a)–d) oraz lit. h)–ja), uznaje się za zgłoszone do powrotnego wywozu zgodnie z art. 141, jeżeli nie zostały zgłoszone w inny sposób, zamykając procedurę odprawy czasowej.”

;

6) art. 141 ust. 1 lit. d) pkt (iv) i (v) otrzymują brzmienie:

„(iv)

jeżeli towary, o których mowa w art. 136 ust. 1 lit. a), j) i ja) niniejszego rozporządzenia, uznaje się za zgłoszone do odprawy czasowej zgodnie z art. 139 ust. 1 niniejszego rozporządzenia;

(v) jeżeli towary, o których mowa w art. 136 ust. 1 lit. a), j) i ja) niniejszego rozporządzenia, zgodne z warunkami określonymi w art. 203 kodeksu są wprowadzane na obszar celny Unii zgodnie z art. 138 lit. c) niniejszego rozporządzenia.”;

7) art. 228 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 228

Opakowania i urządzenia zabezpieczające i śledzące

(art. 250 ust. 2 lit. d) kodeksu)

Całkowitym zwolnieniem z należności celnych przywozowych obejmuje się następujące towary:

a) opakowania przywożone z zawartością i przeznaczone do powrotnego wywozu, z zawartością lub bez zawartości;

b) opakowania przywożone bez zawartości i przeznaczone do powrotnego wywozu, z zawartością lub bez zawartości;

c) urządzenia zabezpieczające i śledzące ładunki, umieszczone wewnątrz opakowań lub przymocowane do opakowań oraz przeznaczone do powrotnego wywozu.

Wnioskodawca i osoba uprawniona do korzystania z procedury mogą posiadać siedzibę na obszarze celnym Unii.”.