Artykuł 1

W rozporządzeniu wykonawczym (UE) 2015/2447 wprowadza się następujące zmiany:

1) art. 199 ust. 4 i 5 otrzymują brzmienie:

„4. Jeżeli środki dowodowe, o których mowa w ust. 1, zostały wykorzystane do potwierdzenia unijnego statusu celnego towarów, których opakowanie nie posiada unijnego statusu celnego towarów, takie środki dowodowe należy opatrzyć następującą adnotacją:

»N packaging – 98200«.

5. Jeżeli – w należycie uzasadnionych przypadkach – środki dowodowe, o których mowa w ust. 1 lit. b), c) i d), zostały wystawione retrospektywnie, należy opatrzyć je następującą adnotacją:

»Issued retrospectively – 99210«.

Środki dowodowe, o których mowa w akapicie pierwszym, mogą zostać wystawione retrospektywnie tylko przed upływem terminów na powiadomienia o długu celnym przewidzianych w art. 103 kodeksu.”

;

2) art. 200 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3. Środki dowodowe, o których mowa w ust. 1, należy przedstawić właściwemu urzędowi celnemu, któremu przedstawiono towary w celu określenia ich unijnego statusu celnego towarów po ich ponownym wprowadzeniu na obszar celny Unii, podając ich MRN.”

;

3) dodaje się art. 200a w brzmieniu:

„Artykuł 200a

Wystawianie środków dowodowych przez upoważnionego wystawcę

(art. 153 ust. 2 kodeksu)

1. Ułatwienie w zakresie wystawiania potwierdzenia przez upoważnionego wystawcę przewidziane w art. 128 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446 ma zastosowanie wyłącznie do środków dowodowych potwierdzających unijny status celny towarów wystawionych w państwie członkowskim, które zezwoliło na wydanie tych środków dowodowych.

2. Upoważniony wystawca dokumentu T2L lub T2LF rejestruje potwierdzenie unijnego statusu celnego towarów najpóźniej w chwili wysyłki towarów.

3. Upoważniony wystawca nie może rozpocząć przemieszczania towarów unijnych przed upływem terminu określonego w pozwoleniu, o którym mowa w art. 128 ust. 3b lit. c) rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446.”

;

4) art. 205 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Jeżeli wskazuje się MRN w celu potwierdzenia statusu celnego towarów jako towarów unijnych, danych z dokumentów T2L lub T2LF służących jako podstawa dla MRN można użyć tylko przy pierwszym przedstawieniu towarów w celu określenia ich statusu celnego jako towarów unijnych.

Jeżeli dane z dokumentów T2L lub T2LF stosuje się wyłącznie w odniesieniu do części towarów przy ich pierwszym przedstawieniu w celu określenia ich statusu celnego jako towarów unijnych, należy przedstawić nowe środki dowodowe dla pozostałej części towarów zgodnie z art. 200 niniejszego rozporządzenia oraz art. 128 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446.”

;

5) art. 303 ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4. Na wniosek osoby uprawnionej do korzystania z procedury lub osoby, która przedstawiła towary w urzędzie celnym wyjścia, urząd celny wyjścia przekazuje tranzytowy dokument towarzyszący lub w stosownych przypadkach tranzytowy dokument towarzyszący/bezpieczeństwo osobie uprawnionej do korzystania z procedury lub osobie, która przedstawiła towary w urzędzie celnym wyjścia.

Tranzytowy dokument towarzyszący przekazuje się z wykorzystaniem formularza przedstawionego w załączniku B-02 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446 i, w razie konieczności, uzupełnia się go o wykaz pozycji na formularzu przedstawionym w załączniku B-03 do tego rozporządzenia delegowanego.”

;

6) w art. 305 ust. 1 dodaje się akapity drugi i trzeci w brzmieniu:

„W przypadkach, o których mowa w akapicie pierwszym lit. c) i f), gdy towary są przewożone w jednej i tej samej jednostce transportu intermodalnego, rodzaj transportu zmienia się bez poddawania towarów czynnościom, a jednostka transportu intermodalnego posiada niepowtarzalny numer identyfikacyjny, zmiany tej nie uznaje się za zdarzenie do celów akapitu pierwszego.

Do celów akapitu drugiego jednostką transportu intermodalnego jest na przykład kontener, nadwozie wymienne lub naczepa. Akapit drugi ma zastosowanie również do obciążonego pojazdu, który sam jest przewożony aktywnym środkiem transportu.”.