Artykuł 9

1. Rezerwa na rzecz solidarności i pomocy nadzwyczajnej składa się z dwóch instrumentów, które mogą być wykorzystane do finansowania, odpowiednio:

a) pomocy w celu reagowania na sytuacje nadzwyczajne wynikające z poważnych katastrof objętych Funduszem Solidarności Unii Europejskiej, którego cele i zakres określone są w rozporządzeniu Rady (WE) nr 2012/2002 (*3) (»europejska rezerwa solidarnościowa«); oraz

b) szybkiej reakcji na określone nadzwyczajne potrzeby w Unii lub w państwach trzecich powstałe w następstwie zdarzeń, których nie można było przewidzieć w momencie uchwalania budżetu, w szczególności na działania w sytuacjach wyjątkowych i operacje w zakresie wsparcia w następstwie klęsk żywiołowych nieobjętych zakresem stosowania lit. a), katastrof spowodowanych przez człowieka, kryzysów humanitarnych w przypadkach zagrożeń na dużą skalę dla zdrowia publicznego, zagrożeń weterynaryjnych lub fitosanitarnych, a także w sytuacjach szczególnej presji na zewnętrznych granicach Unii wynikającej z przepływów migracyjnych, w przypadku gdy okoliczności tego wymagają (»rezerwa na pomoc nadzwyczajną«).

2. Europejska rezerwa solidarnościowa nie może przekroczyć maksymalnej rocznej kwoty 1 016 mln EUR (w cenach z 2018 r.). Każda część rocznej kwoty, która nie została wykorzystana w roku n, może zostać wykorzystana do roku n+1. W pierwszej kolejności wykorzystuje się część rocznej kwoty wynikającą z roku poprzedniego. Każda część rocznej kwoty z roku n, która nie zostanie wykorzystana w roku n+1, wygasa.

W dniu 1 października każdego roku co najmniej jedna czwarta rocznej kwoty europejskiej rezerwy solidarnościowej pozostaje dostępna na zaspokojenie potrzeb, które mogą powstać do końca tego roku.

W wyjątkowych przypadkach i jeżeli pozostałe dostępne zasoby finansowe nie są wystarczające, aby pokryć kwoty uznane za niezbędne w roku wystąpienia katastrofy, o której mowa w ust. 1 lit. a), Komisja może zaproponować, aby różnica została sfinansowana z kwoty rocznej, o której mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, dostępnej w roku następnym, do maksymalnej kwoty 400 mln EUR (w cenach z 2018 r.).

3. Rezerwa na pomoc nadzwyczajną nie może przekroczyć maksymalnej rocznej kwoty 508 mln EUR (w cenach z 2018 r.). Każda część rocznej kwoty, która nie została wykorzystana w roku n, może zostać wykorzystana do roku n+1. W pierwszej kolejności wykorzystuje się część rocznej kwoty wynikającą z roku poprzedniego. Każda część rocznej kwoty z roku n, która nie zostanie wykorzystana w roku n+1, wygasa.

4. Środki na europejską rezerwę solidarnościową i rezerwę na pomoc nadzwyczajną zapisuje się w budżecie ogólnym Unii jako środki rezerwowe.

(*2) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/691 z dnia 28 kwietnia 2021 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji dla Zwalnianych Pracowników (EFG) oraz uchylenia rozporządzenia (UE) nr 1309/2013 (Dz.U. L 153 z 3.5.2021, s. 48)."

(*3) Rozporządzenie Rady (WE) nr 2012/2002 z dnia 11 listopada 2002 r. ustanawiające Fundusz Solidarności Unii Europejskiej (Dz.U. L 311 z 14.11.2002, s. 3).”;"

5) art. 10 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2. Pobrexitowa rezerwa dostosowawcza nie może przekroczyć kwoty 4 491 mln EUR (w cenach z 2018 r.).”

;

6) dodaje się artykuły w brzmieniu:

„Artykuł 10a

Instrument EURI

1. Od 2025 r. Instrument EURI może być wykorzystywany do finansowania, w danym roku, części kosztów z tytułu odsetek i płatności kuponowych należnych w odniesieniu do środków finansowych pożyczonych na rynkach kapitałowych zgodnie z art. 5 ust. 2 decyzji Rady (UE, Euratom) 2020/2053 (*4). Instrument EURI może zostać uruchomiony w danym roku wyłącznie w celu pokrycia – w zakresie określonym w kolejnych ustępach – kwoty tych kosztów, które przekraczają następujące kwoty (w cenach z 2018 r.):

— 2025 – 2 332 mln EUR,

— 2026 – 3 196 mln EUR,

— 2027 – 4 168 mln EUR.

2. Instrument EURI może zostać uruchomiony przez Parlament Europejski i Radę w ramach procedury budżetowej przewidzianej w art. 314 TFUE, wyłącznie po uprzednim poszukiwaniu innych sposobów finansowania, w celu pokrycia znacznej części kwot przekraczających kwoty, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, zgodnie z mającymi zastosowanie zasadami sektorowymi i innymi zobowiązaniami prawnymi, z jednoczesnym uwzględnieniem priorytetów, ostrożnego budżetowania i należytego zarządzania finansami.

Środki na Instrument EURI udostępnia się poza pułapami WRF.

3. Instrument EURI obejmuje:

a) kwotę odpowiadającą umorzeniom środków innych niż zewnętrzne dochody przeznaczone na określony cel, dokonanym łącznie od 2021 r., które nie zostały uruchomione w ramach tego instrumentu w poprzednich latach, z wyłączeniem kwot umorzeń ponownie udostępnionych zgodnie z przepisami art. 15 rozporządzenia finansowego i przepisami szczegółowymi dotyczącymi ponownego udostępniania środków, o czym mowa w odpowiednich aktach podstawowych. Kwotę tę wykorzystuje się w pierwszej kolejności;

b) jedynie w przypadku gdy kwota, o której mowa w lit. a) niniejszego ustępu, jest niewystarczająca – dodatkową kwotę niezbędną do pełnego sfinansowania kosztów, o których mowa w ust. 1, w danym roku.

Każdego roku, w ramach dostosowań technicznych, o których mowa w art. 4, Komisja oblicza dostępną kwotę na podstawie akapitu pierwszego lit. a) niniejszego ustępu, biorąc pod uwagę kwoty uwzględnione w tym celu w poprzednich latach.