Artykuł 12

1. Instytucje, w przypadku których wskaźnik ekspozycji nieobsługiwanych wynosi co najmniej 2 %, przypisują podlegające przeszacowaniu nominalne przepływy środków pieniężnych z tytułu ich ekspozycji nieobsługiwanych do odpowiednich przedziałów czasowych odnoszących się do terminu przeszacowania, o których mowa w pkt 1 załącznika. Instytucje przypisują te oczekiwane przepływy środków pieniężnych pomniejszone o rezerwy, biorąc pod uwagę ich rozkład czasowy i w sposób spójny na przestrzeni czasu.

Do celów akapitu pierwszego instytucje obliczają wskaźnik ekspozycji nieobsługiwanych, dzieląc kwotę nieobsługiwanych dłużnych papierów wartościowych, kredytów i zaliczek, o których mowa w art. 47a ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, przez łączną kwotę brutto dłużnych papierów wartościowych, kredytów i zaliczek.

2. Jeżeli suma nominalnych kwot zobowiązań do udzielenia kredytu o stałym oprocentowaniu kontrahentom detalicznym przekracza 2 % pozycji portfela bankowego ujmowanych jako składnik aktywów zgodnie z mającymi zastosowanie standardami rachunkowości, instytucje oszacowują wykorzystaną kwotę zarówno w scenariuszu bazowym, jak i w mających zastosowanie scenariuszach, o których mowa w art. 4, na podstawie:

a) historycznych obserwacji wewnętrznych dotyczących wykorzystania zobowiązań do udzielenia kredytu o stałym oprocentowaniu według rodzaju kontrahenta na podobnych warunkach;

b) wartości umowy dla kontrahenta w scenariuszu bazowym;

c) wartości umowy dla kontrahenta w scenariuszu wstrząsu.

Instytucje przypisują szacunkowe wykorzystane kwoty do odpowiednich przedziałów czasowych odnoszących się do terminu przeszacowania, o których mowa w pkt 1 załącznika, zgodnie z szacunkowym czasem wykorzystania.