Artykuł 20

1. Instytucje obliczają wpływ prognozowanej marży handlowej w odniesieniu do reinwestycji lub refinansowania podlegających przeszacowaniu nominalnych przepływów środków pieniężnych na wynik odsetkowy netto, mnożąc podlegające przeszacowaniu nominalne przepływy środków pieniężnych obliczone zgodnie z ust. 2 przez mającą zastosowanie rentowność marży handlowej, o której mowa w ust. 4.

2. Do celów dokonywania obliczeń, o których mowa w ust. 1, instytucje:

a) przypisują, przy aktualizacji marż handlowych, podlegające przeszacowaniu nominalne przepływy środków pieniężnych z tytułu instrumentów, o których mowa w art. 6–12, do przedziałów czasowych odnoszących się do terminu przeszacowania, o których mowa w pkt 4 załącznika;

b) oszacowują:

(i) mającą zastosowanie stopę marży handlowej, zgodnie z ust. 3 niniejszego artykułu;

(ii) pozostały czas, o którym mowa w art. 18 akapit drugi.

Do celów lit. a) stosuje się odpowiednio art. 6–12. Jednakże w przypadku instrumentów o oprocentowaniu zmiennym instytucje przypisują część podlegających przeszacowaniu nominalnych przepływów środków pieniężnych, która stanowi kwotę główną zgodnie z ostatecznym umownym terminem zapadalności tych instrumentów o oprocentowaniu zmiennym.

3. Do celów ust. 1 instytucje przypisują pozycje portfela bankowego do typów produktów aktywów finansowych i zobowiązań finansowych, podzielonych według lokalizacji geograficznej i walut denominacji.

Typy produktów aktywów finansowych, o których mowa w akapicie pierwszym, są następujące:

a) dłużne papiery wartościowe;

b) kredyty i zaliczki – przedsiębiorstwa niefinansowe;

c) kredyty i zaliczki – gospodarstwa domowe – kredyty hipoteczne;

d) kredyty i zaliczki – gospodarstwa domowe – kredyty (inne niż hipoteczne);

e) kredyty i zaliczki – inni kontrahenci;

f) inne produkty w portfelu bankowym.

Typy produktów zobowiązań finansowych, o których mowa w akapicie pierwszym, są następujące:

a) depozyty – przedsiębiorstwa niefinansowe;

b) depozyty – gospodarstwa domowe;

c) depozyty – inni kontrahenci;

d) dłużne papiery wartościowe;

e) inne zobowiązania w portfelu bankowym.

4. W przypadku instrumentów będących przedmiotem obrotu na głębokich i aktywnych płynnych rynkach, na których wartość tych instrumentów można ustalić na podstawie szeroko rozpowszechnionych i łatwo dostępnych cen rynkowych, instytucje oszacowują mającą zastosowanie stopę marży handlowej, o której mowa w ust. 2 lit. b), na podstawie ceny rynkowej, płatności odsetek z tytułu tych instrumentów oraz odliczenia stopy procentowej wolnej od ryzyka.

W przypadku instrumentów innych niż instrumenty, o których mowa w akapicie pierwszym, instytucje oszacowują mającą zastosowanie stopę marży handlowej, o której mowa w ust. 2 lit. b), na podstawie średniej ważonej marż handlowych otrzymanych lub zapłaconych w transakcjach w ciągu poprzedzających 360 dni, uwzględniając typ produktu, lokalizację geograficzną i waluty denominacji, o których mowa w ust. 2. W przypadku braku takich transakcji instytucje oszacowują mającą zastosowanie stopę marży handlowej na podstawie założeń opartych na marżach otrzymanych lub zapłaconych w porównywalnych portfelach.

5. Mającą zastosowanie stopę marży handlowej w scenariuszu bazowym, oszacowaną zgodnie z ust. 3, wykorzystuje się również w mającym zastosowanie scenariuszu.

6. Aby uwzględnić pozostały czas, o którym mowa w art. 18 akapit drugi, instytucje obliczają odsetek rentowności marży handlowej, mnożąc mającą zastosowanie stopę marży handlowej oszacowaną zgodnie z ust. 3 niniejszego artykułu przez pozostały czas.