Artykuł 23

1. Poza przypisaniem, o którym mowa w art. 7, instytucje przypisują do odpowiednich przedziałów czasowych odnoszących się do terminu przeszacowania, o których mowa w pkt 4 załącznika, podlegające przeszacowaniu nominalne przepływy środków pieniężnych z tytułu instrumentów o oprocentowaniu zmiennym, dla każdej waluty, według terminu przeszacowania, w przypadku gdy suma tych instrumentów o oprocentowaniu zmiennym, innych niż instrumenty o okresie referencyjnym »jednodniowym«, o którym mowa w ust. 2 lit. a) niniejszego artykułu, przekracza 5 % pozycji portfela bankowego ujmowanych jako aktywa zgodnie z mającymi zastosowanie standardami rachunkowości.

Do celów akapitu pierwszego instytucje nie uwzględniają wbudowanych opcji stopy procentowej i traktują te opcje zgodnie z ust. 8.

2. Przypisując podlegające przeszacowaniu nominalne przepływy środków pieniężnych, o których mowa w ust. 1, instytucje przypisują te przepływy środków pieniężnych do następujących okresów referencyjnych, do których odnosi się dany instrument o oprocentowaniu zmiennym:

a) okres jednodniowy;

b) okres 1 miesiąca;

c) okres 3 miesięcy;

d) okres 6 miesięcy;

e) okres 12 miesięcy.

3. W przypadku braku odpowiedniego okresu referencyjnego instytucje przypisują podlegające przeszacowaniu nominalne przepływy środków pieniężnych do jednej z następujących kategorii:

a) „oficjalna stopa procentowa”, w przypadku gdy instrument o oprocentowaniu zmiennym odnosi się do oficjalnej stopy procentowej banku centralnego;

b) „inne”, jeżeli instrument o oprocentowaniu zmiennym odnosi się do jakiegokolwiek innego wskaźnika referencyjnego.

Instytucje nadają przychodzącym podlegającym przeszacowaniu nominalnym przepływom środków pieniężnych znak dodatni, a wychodzącym podlegającym przeszacowaniu nominalnym przepływom środków pieniężnych – znak ujemny.

4. W odniesieniu do danej waluty, na podstawie historycznych obserwacji zmian stóp procentowych instrumentów oraz dla każdego okresu referencyjnego, o którym mowa w ust. 2, i kategorii, o której mowa w ust. 3, instytucje oszacowują wstrząsy ograniczające i wstrząsy poszerzające w sposób spójny na przestrzeni czasu.

5. Instytucje oszacowują wstrząsy ograniczające i poszerzające, o których mowa w ust. 4, porównując stopy procentowe w odniesieniu do okresu referencyjnego określonego jako „jednodniowy”, o którym mowa w ust. 2 lit. a), z pozostałymi okresami referencyjnymi, o których mowa w ust. 2 lit. b)–e), oraz kategoriami, o których mowa w ust. 3.

6. W odniesieniu do każdej waluty instytucje stosują wstrząsy ograniczające i poszerzające, o których mowa w ust. 4, pomnożone przez pozostały czas, o którym mowa w art. 18 akapit drugi, w odniesieniu do podlegających przeszacowaniu nominalnych przepływów środków pieniężnych.

7. Instytucje agregują wyniki obliczeń, o których mowa w ust. 6, ale oddzielnie dla wstrząsów ograniczających i poszerzających, o których mowa w ust. 4.

8. Instytucje obliczają, zarówno w odniesieniu do wstrząsów ograniczających, jak i poszerzających, o których mowa w ust. 4, wypłaty z tytułu automatycznych opcji stopy procentowej w instrumentach o oprocentowaniu zmiennym oraz porównują te wypłaty z wypłatami obliczonymi zgodnie ze scenariuszem bazowym.

Instytucje dodają różnicę w wypłatach wynikającą z porównania, o którym mowa w akapicie pierwszym, do zagregowanego wyniku, o którym mowa w ust. 7, dla wstrząsów ograniczających i poszerzających. Przychodzącym wypłatom nadaje się znak dodatni, a wychodzącym – znak ujemnym. Instytucje nie dyskontują wypłat i nie przyjmują żadnych założeń dotyczących zmian zmienności.

9. Narzut na wynik odsetkowy netto z tytułu ryzyka bazowego jest równy niższemu wynikowi obliczonemu zgodnie z ust. 1–8 w odniesieniu do wstrząsów ograniczających i poszerzających.