Artykuł 25

1. Do celów obliczania wartości ekonomicznej kapitału własnego i zmian wartości ekonomicznej kapitału własnego zgodnie z uproszczoną standardową metodyką instytucje stosują art. 5–13, z zastrzeżeniem odstępstw określonych w ust. 2–5 niniejszego artykułu.

2. W scenariuszu bazowym stosuje się następujące zasady:

a) na zasadzie odstępstwa od art. 8 ust. 2–6 instytucje ustalają kwotę osadu depozytów o nieustalonym terminie zapadalności, przyjmując następujące proporcje:

(i) 69,23 %, w przypadku depozytów detalicznych transakcyjnych o nieustalonym terminie zapadalności, o których mowa w art. 8 ust. 1 lit. a) pkt (i);

(ii) 53,85 %, w przypadku depozytów detalicznych nietransakcyjnych o nieustalonym terminie zapadalności, o których mowa w art. 8 ust. 1 lit. a) pkt (ii);

(iii) 38,46 %, w przypadku depozytów hurtowych klientów niefinansowych o nieustalonym terminie zapadalności, o których mowa w art. 8 ust. 1 lit. b) pkt (ii);

b) na zasadzie odstępstwa od art. 8 ust. 9 instytucje przypisują osad depozytów o nieustalonym terminie zapadalności równomiernie na przestrzeni czasu, jak określono w pkt 5 lit. a) załącznika.

3. W scenariuszach przewidujących spadek krótkoterminowych stóp procentowych, o których mowa w art. 4 lit. a) pkt (ii), lit. b) pkt (ii) oraz lit. c) pkt (ii), stosuje się następujące zasady:

a) na zasadzie odstępstwa od art. 8 ust. 2–6 instytucje ustalają kwotę osadu depozytów o nieustalonym terminie zapadalności, przyjmując następujące proporcje:

(i) 90 %, w przypadku depozytów detalicznych transakcyjnych o nieustalonym terminie zapadalności, o których mowa w art. 8 ust. 1 lit. a) pkt (i);

(ii) 70 %, w przypadku depozytów detalicznych nietransakcyjnych o nieustalonym terminie zapadalności, o których mowa w art. 8 ust. 1 lit. a) pkt (ii);

(iii) 50 %, w przypadku depozytów hurtowych klientów niefinansowych o nieustalonym terminie zapadalności, o których mowa w art. 8 ust. 1 lit. b) pkt (ii);

b) na zasadzie odstępstwa od art. 8 ust. 9 instytucje przypisują osad depozytów o nieustalonym terminie zapadalności równomiernie na przestrzeni czasu, jak określono w pkt 5 lit. b) załącznika.

4. W scenariuszach przewidujących wzrost krótkoterminowych stóp procentowych, o których mowa w art. 4 lit. a) pkt (i), lit. b) pkt (i) oraz lit. c) pkt (i), stosuje się następujące zasady:

a) na zasadzie odstępstwa od art. 8 ust. 2–6 instytucje ustalają kwotę osadu depozytów o nieustalonym terminie zapadalności, przyjmując następujące proporcje:

(i) 48,46 %, w przypadku depozytów detalicznych transakcyjnych o nieustalonym terminie zapadalności, o których mowa w art. 8 ust. 1 lit. a) pkt (i);

(ii) 37,69 %, w przypadku depozytów detalicznych nietransakcyjnych o nieustalonym terminie zapadalności, o których mowa w art. 8 ust. 1 lit. a) pkt (ii);

(iii) 26,92 %, w przypadku depozytów hurtowych klientów niefinansowych o nieustalonym terminie zapadalności, o których mowa w art. 8 ust. 1 lit. b) pkt (ii);

b) na zasadzie odstępstwa od art. 8 ust. 9 instytucje przypisują osad depozytów o nieustalonym terminie zapadalności równomiernie na przestrzeni czasu, jak określono w pkt 5 lit. c) załącznika.

5. Instytucje obliczają zmianę wartości, o której mowa w art. 13 ust. 2 i 3, jako różnicę między sumą wypłat w scenariuszu bazowym a sumą wypłat w mającym zastosowanie scenariuszu, zdyskontowaną o mające zastosowanie stopy procentowe wolne od ryzyka. Instytucje pomijają wszelkie skutki zwiększonej zmienności i mnożą wypłaty z tytułu automatycznych opcji w ramach mającego zastosowanie scenariusza przez 1,10.