Artykuł 33a

1. Państwa członkowskie zapewniają, aby statki pływające pod ich banderą stosowały minimalne normy dotyczące procedur bezpiecznego obchodzenia się z rekinami ostronosymi w południowym Atlantyku i ich uwalniania, jak określono w załączniku IX.

2. Państwa członkowskie co miesiąc zgłaszają Komisji wszystkie dopuszczalne wyładunki rekinów ostronosych w południowym Atlantyku dokonane przez statki pływające pod ich banderą. Zgłoszenia te przedkłada się Komisji w terminie 15 dni od końca miesiąca kalendarzowego, w którym dokonano połowów. Ponadto państwa członkowskie co roku zgłaszają Komisji martwe odrzuty, żywe uwolnienia oraz łączne połowy na statkach pływające pod ich banderą.

3. Do dnia 30 czerwca każdego roku państwa członkowskie bandery statków, które dokonały połowu (wyładunki i martwe odrzuty) rekinów ostronosych w południowym Atlantyku, informują Komisję o metodzie statystycznej zastosowanej do oszacowania martwych odrzutów i żywych uwolnień. Państwa członkowskie, w których prowadzi się tradycyjne łodziowe rybołówstwo przybrzeżne i rybołówstwo łodziowe, również przekazują informacje na temat swoich programów zbierania danych.

4. Przy okazji corocznego przekazywania danych w ramach zadania I i II państwa członkowskie przekazują Komisji wszystkie odpowiednie dane dotyczące rekina ostronosego w południowym Atlantyku, w tym dane dotyczące martwych odrzutów i żywych uwolnień oszacowane przy zastosowaniu metod zatwierdzonych przez Stały Komitet ICCAT ds. Badań Naukowych i Statystyki.

5. Statki rybackie zatrzymujące rekina ostronosego w południowym Atlantyku nie mogą dokonywać przeładunku, częściowo ani w całości, rekinów ostronosych w południowym Atlantyku złowionych w związku z połowami na obszarze objętym konwencją ICCAT.”

;

19) dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 36a

Zbieranie danych dotyczących rekinów

1. Państwa członkowskie wdrażają programy zbierania danych, które zapewniają dokładne zgłaszanie ICCAT danych dotyczących połowu, nakładu połowowego, wielkości i odrzutów w przypadku rekinów, zgodnie z wymogami dotyczącymi przekazywania danych w ramach zadania I i II.

2. Państwa członkowskie przedkładają Komisji swoje arkusze kontroli wdrażania przepisów dotyczących rekinów określone w załączniku 1 do zalecenia ICCAT 18-06, w tym informacje na temat działań, które podjęły na poziomie krajowym w celu monitorowania połowów oraz ochrony rekinów i zarządzania nimi.”

;

20) w art. 41 wprowadza się następujące zmiany:

a) dodaje się ustęp w brzmieniu:

„2a. Państwa członkowskie wymagają, aby statki pływające pod ich banderą, które prowadzą połowy przy użyciu takli do połowów płytkich:

a) stosowały wyłącznie duże zaokrąglone haki;

b) stosowały jako przynętę wyłącznie ryby; lub

c) stosowały inne środki, które zostały poddane przeglądowi oraz uznane za skuteczne i zatwierdzone przez ICCAT jako umożliwiające zmniejszenie współczynnika interakcji z żółwiami morskimi w przypadku płytkich połowów taklami.”

;

b) ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4. Państwa członkowskie:

a) w przypadku gdy udokumentowano i zgłoszono Stałemu Komitetowi ICCAT ds. Badań Naukowych i Statystyki przypadki napotkania żółwi morskich – zapewniają ograniczenie, a w miarę możliwości wyeliminowanie interakcji z żółwiami morskimi, poprzez zastosowanie lub dalsze stosowanie co najmniej jednego z następujących środków ograniczania przyłowów:

(i) alternatywnych lub nowych rodzajów narzędzi i modyfikacji narzędzi;

(ii) czasowo-przestrzennych ograniczeń połowów i zamknięć w przypadku podwyższonego ryzyka interakcji z żółwiami morskimi;

(iii) skutecznych oznaczeń narzędzi sieci stawnych, umożliwiających ich wykrycie przez żółwie morskie, takich jak stosowanie kolorów sieci, pasywnych reflektorów światła, szpagatów o większej średnicy, korków lub innych materiałów wewnątrz sieci;

(iv) zmiany zachowań i strategii połowowych (na przykład skrócenie czasu zanurzenia itp.);

b) wymagają od sejnerów pływających pod ich banderą, aby:

(i) w miarę możliwości unikały okrążania żółwi morskich;

(ii) uwalniały żółwie morskie okrążone lub oplątane narzędziami połowowymi, w tym FAD, jeżeli jest to wykonalne; oraz

(iii) zapewniały, aby rozmieszczone FAD były skonstruowane zgodnie z załącznikiem X w celu skutecznego wyeliminowania ryzyka oplątania żółwi morskich;

c) podejmują wszelkie uzasadnione działania w celu zapewnienia bezpiecznego uwalniania żółwi morskich w sposób maksymalizujący prawdopodobieństwo ich przeżycia, poprzez wymaganie, aby:

(i) sejnery i taklowce oraz inne rodzaje statków pływających pod ich banderą, które używają narzędzi mogących oplątać żółwie morskie, miały na pokładzie urządzenia do usuwania haczyków, przecinaki lin i wysięgniki koszowe lub kaszorki, stosownie do każdego rodzaju narzędzi oraz zgodnie z »Najlepszymi praktykami dotyczącymi obchodzenia się z żółwiami morskimi i ich uwalniania« określonymi w wytycznych FAO w sprawie zmniejszenia śmiertelności żółwi morskich w trakcie operacji połowowych (2009) (zwanymi dalej »wytycznymi FAO«);

(ii) właściciele, operatorzy i członkowie załogi statków, o których mowa ppkt (i), a także obserwatorzy na statkach, używali sprzętu, o którym mowa w tym podpunkcie, zgodnie z praktykami dotyczącymi bezpiecznego obchodzenia się z żółwiami morskimi i ich uwalniania określonymi w załączniku VI oraz zgodnie z wytycznymi FAO;

(iii) właściciele, operatorzy i członkowie załogi statków, o których mowa w ppkt (i), byli zachęcani do odbywania szkoleń w zakresie korzystania ze sprzętu, o którym mowa w tym podpunkcie;

d) wymagają od swoich rybaków na statkach prowadzących połowy gatunków objętych konwencją ICCAT, aby – jeżeli jest to wykonalne – jak najszybciej wyciągali na pokład każdego schwytanego żółwia morskiego, który jest wycieńczony lub nie porusza się, oraz starali się przywrócić jego funkcje życiowe, w tym starali się go reanimować, zgodnie z sekcją C załącznika VI, zanim bezpiecznie ponownie wpuszczą go do wody;

e) zapewniają, aby rybacy znali i stosowali odpowiednie techniki ograniczające ryzyko i techniki postępowania opisane w załączniku VI.

5. Państwa członkowskie podejmują starania, aby zwiększyć – powyżej wymaganego do dnia 1 stycznia 2024 r. poziomu 5 % – do 10 % obecność obserwatorów naukowych na taklowcach dokonujących połowów na obszarze objętym konwencją ICCAT, na którym udokumentowano i zgłoszono Stałemu Komitetowi ICCAT ds. Badań Naukowych i Statystyki obecność żółwi morskich. Wzrost ten można osiągnąć dzięki obecności obserwatorów lub przy zastosowaniu elektronicznych systemów monitorowania, lub obu tych metod.

Niezależnie od akapitu pierwszego, w przypadku statków o długości całkowitej poniżej 15 m, w przypadku gdy występuje nadzwyczajne zagrożenie uniemożliwiające oddelegowanie obserwatora na statek, państwo członkowskie może zastosować alternatywną metodę monitorowania naukowego w celu zbierania danych równoważnych danym określonym w niniejszym rozporządzeniu, w sposób zapewniający porównywalną obecność. Metody alternatywne stosowane na podstawie niniejszego akapitu wymagają zatwierdzenia przez ICCAT na dorocznym posiedzeniu przed ich wdrożeniem.

6. Na Morzu Śródziemnym:

a) ust. 2a nie ma zastosowania;

b) ust. 4 i 5 mają zastosowanie od dnia 1 stycznia 2026 r.”

;

21) dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 44a

System monitorowania statków

W przypadku gdy statki rybackie zainstalowały urządzenia lokacyjne zgodnie z art. 9 rozporządzenia Rady (WE) nr 1224/2009, państwa członkowskie zapewniają, aby urządzenia lokacyjne statków rybackich pływających pod ich banderą stale i trwale działały oraz aby dane dotyczące pozycji statków zbierano i przekazywano właściwym organom państwa członkowskiego co najmniej raz na godzinę w przypadku sejnerów i co najmniej raz na 2 godziny w przypadku pozostałych statków poławiających gatunki ICCAT.

W przypadku awarii technicznej lub niedziałania urządzenia lokacyjnego zainstalowanego na unijnym statku rybackim urządzenie to naprawia się lub wymienia jak najszybciej, a w każdym razie co najmniej w ciągu miesiąca od wystąpienia zdarzenia, chyba że statek nie prowadzi już działalności na obszarze objętym konwencją ICCAT. Unijne statki rybackie nie mogą rozpocząć rejsu połowowego, jeżeli takie urządzenie lokacyjne nie zostanie naprawione lub wymienione.”;

22) art. 54 ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4. Zgłoszenie, o którym mowa w ust. 2 i 3, musi być zgodne z formatem i układem określonym przez sekretarza wykonawczego ICCAT i zawierać następujące informacje:

— nazwa statku, numer w rejestrze,

— numer w rejestrze ICCAT (jeżeli dotyczy),

— numer IMO,

— poprzednia nazwa (jeżeli dotyczy),

— poprzednia bandera (jeżeli dotyczy),

— wcześniejsze informacje o usunięciu z innych rejestrów (jeżeli dotyczy),

— międzynarodowy radiowy sygnał wywoławczy,

— rodzaj statków, ich długość, pojemność rejestrowa brutto i ładowność;

— imiona i nazwiska lub nazwy oraz adresy właścicieli oraz operatorów,

— rodzaj dozwolonego przeładunku (tj. w porcie, na morzu),

— okres ważności upoważnienia do przeładunków.”

;

23) dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 58a

Zdrowie i bezpieczeństwo obserwatorów w programach obecności obserwatorów regionalnych ICCAT przy przeładunku na morzu

1. Państwa członkowskie zapewniają, aby każdy statek pływający pod ich banderą, na którym przebywa obserwator regionalny ICCAT, był podczas całego rejsu wyposażony w odpowiedni sprzęt bezpieczeństwa, w tym:

a) tratwy ratunkowe o wystarczającej pojemności dla wszystkich osób znajdujących się na statku i posiadające świadectwo inspekcji ważne przez cały czas oddelegowania obserwatora;

b) kamizelki ratunkowe lub kombinezony ratunkowe w wystarczającej liczbie dla wszystkich osób znajdujących się na statku i zgodne z odpowiednimi normami międzynarodowymi; oraz

c) właściwie zarejestrowaną radiopławę awaryjną EPIRB oraz transponder radarowy do celów poszukiwania i ratownictwa (SART), które muszą funkcjonować do zakończenia oddelegowania obserwatora.

2. Każdy unijny statek rybacki, na którym przebywa obserwator regionalny ICCAT, opracowuje i wdraża plan działania na wypadek sytuacji nadzwyczajnej (EAP), który ma być realizowany w przypadku śmierci obserwatora, jego zaginięcia lub podejrzenia, że wypadł on za burtę, cierpi na poważną chorobę lub odniósł obrażenia zagrażające jego zdrowiu, bezpieczeństwu lub dobrostanowi, lub został zaatakowany, zastraszony, był nękany lub że kierowano groźby pod jego adresem. Taki EAP obejmuje między innymi elementy określone w załączniku 1 do zalecenia ICCAT 19-10.

3. Każdy unijny statek rybacki, na którym przebywa obserwator regionalny ICCAT, przedkłada swój EAP Komisji, która przekazuje go ICCAT w celu publikacji na stronie internetowej ICCAT. Nowy lub zmieniony EAP, gdy staje się dostępny, przekazywany jest Komisji, która przekazuje go ICCAT w celu publikacji na stronie internetowej ICCAT.

4. Obserwator regionalny ICCAT może przebywać na unijnym statku rybackim tylko wtedy, gdy statek ten przedłożył EAP. Ponadto jeżeli Komisja, na podstawie informacji zawartych w EAP, stwierdzi niezgodności z normami określonymi w załączniku 1 do zalecenia ICCAT 19-10, może podjąć decyzję o wstrzymaniu oddelegowania obserwatora na statek danego państwa członkowskiego bandery do czasu, gdy niespójność zostanie w wystarczającym stopniu usunięta.”

;

24) w art. 61 wprowadza się następujące zmiany:

a) ust. 1 lit. a) otrzymuje brzmienie:

„a)

obecność obserwatorów obejmującą co najmniej 5 % nakładu połowowego w każdych połowach ukierunkowanych na gatunki ICCAT prowadzonych przy użyciu takli pelagicznych, okrężnic, węd, pułapek, sieci skrzelowych i włoków;”;

b) ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2. Odsetek obecności obserwatorów, o którym mowa w ust. 1 lit. a) i b), oblicza się w następujący sposób:

a) w przypadku połowów przy użyciu okrężnic – w liczbie zestawów lub rejsów;

b) w przypadku połowów przy użyciu takli pelagicznych – w liczbie dni połowowych, zestawów lub rejsów;

c) w przypadku połowów przy użyciu kliprów tuńczykowych i pułapek – w liczbie dni połowowych;

d) w przypadku połowów z wykorzystaniem sieci skrzelowych – w liczbie godzin lub dni połowowych; oraz

e) w przypadku połowów przy użyciu włoków – w liczbie zaciągów lub dni połowowych.”

;

25) art. 63 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 63

Obowiązki obserwatorów naukowych

1. Każde państwo członkowskie wymaga, aby obserwatorzy wykonywali w szczególności następujące zadania:

a) rejestracja i zgłaszanie informacji dotyczących działalności połowowej statku, na którym prowadzą obserwacje, w tym co najmniej:

(i) zbieranie danych, w tym oszacowanie całkowitego połowu gatunków docelowych, przyłowu i odrzutów (w tym rekinów, żółwi morskich, ssaków morskich i ptaków morskich), oszacowanie lub pomiar – na ile to możliwe – składu wielkościowego, stanu okazów (tj. zatrzymane, odrzucone martwe, uwolnione żywe) i zbieranie próbek biologicznych do analizy cyklu życiowego (na przykład gonady, kolce, łuski);

(ii) informacje na temat wszystkich znalezionych znaczków;

(iii) informacje dotyczące operacji połowowych, w tym długość i szerokość geograficzną obszaru połowu, informacje dotyczące nakładu połowowego (na przykład liczba zaciągów, liczba haków), datę każdej operacji połowowej, w tym, w stosownych przypadkach, godziny rozpoczęcia i wstrzymania działalności połowowej, informacje na temat wykorzystania przedmiotów powodujących koncentrację ryb, w tym FAD, oraz informacje na temat ogólnego stanu uwolnionych zwierząt związane ze wskaźnikami przeżywalności (tj. martwe lub żywe, ranne);

b) obserwacja i rejestracja przypadków, w których zastosowano środki ograniczania przypadkowych połowów, oraz zgłaszanie innych odpowiednich informacji;

c) w miarę możliwości obserwacja i raporty dotyczące warunków środowiskowych (na przykład stan morza, parametry klimatyczne i hydrologiczne);

d) obserwacja i rejestracja przypadków zastosowania FAD, zgodnie z programem obecności obserwatorów regionalnych ICCAT przyjętym w ramach wieloletniego programu ochrony tuńczyka tropikalnego i zarządzania nim; oraz

e) wykonywanie wszelkich innych zadań naukowych zgodnie z zaleceniami Stałego Komitetu ICCAT ds. Badań Naukowych i Statystyki i uzgodnionych przez Komisję.

2. Państwa członkowskie zapewniają, aby obserwatorzy:

a) nie ingerowali w wyposażenie elektroniczne statku;

b) znali procedury awaryjne na statku, w tym lokalizację tratw ratunkowych, gaśnic i apteczek pierwszej pomocy;

c) porozumiewali się w razie potrzeby z kapitanem w istotnych kwestiach dotyczących obserwatorów i ich zadań;

d) nie utrudniali ani nie zakłócali działalności połowowej i zwykłych działań statku;

e) uczestniczyli w spotkaniach podsumowujących z odpowiednimi przedstawicielami instytutu naukowego lub krajowego organu odpowiedzialnego za realizację programu obecności obserwatorów.

3. Kapitan statku, na który obserwator został oddelegowany:

a) umożliwia odpowiedni dostęp do statku i jego operacji;

b) umożliwia obserwatorowi skuteczne wykonywanie jego zadań, w tym poprzez:

(i) zapewnienie odpowiedniego dostępu do narzędzi połowowych, dokumentacji (w tym elektronicznych i papierowych dzienników połowowych) oraz połowu;

(ii) porozumiewanie się w dowolnej chwili z odpowiednimi przedstawicielami instytutu naukowego lub organu krajowego;

(iii) zapewnienie odpowiedniego dostępu do elektronicznych i innych urządzeń istotnych dla działalności połowowej, w tym:

— satelitarnych urządzeń nawigacyjnych,

— elektronicznych urządzeń łączności;

(iv) zapewnienie, aby nikt na statku poddanym obserwacji nie uszkadzał ani nie niszczył sprzętu lub dokumentacji należących do obserwatora, nie utrudniał ani nie zakłócał pracy obserwatora, ani nie działał w inny sposób, który mógłby bez uzasadnienia uniemożliwiać obserwatorowi wykonywanie jego zadań;

c) zapewnia obserwatorom zakwaterowanie, w tym miejsce do spania, wyżywienie i odpowiednie warunki sanitarne i medyczne, takie same, jakimi dysponują oficerowie;

d) zapewnia obserwatorowi odpowiednie miejsce do wykonywania zadań na mostku lub w sterowni, a także miejsce na pokładzie odpowiednie do wykonywania zadań obserwatora.

4. Każde państwo członkowskie:

a) nakłada na statki pływające pod jego banderą wymóg, aby podczas połowów gatunków ICCAT był na nich obecny obserwator naukowy zgodnie z niniejszym rozporządzeniem;

b) nadzoruje bezpieczeństwo swoich obserwatorów;

c) zachęca, w miarę możliwości i w stosownych przypadkach, swój instytut naukowy lub organ krajowy do zawierania porozumień z instytutami naukowymi lub organami krajowymi innych państw członkowskich lub CPC w celu wymiany między nimi raportów obserwatorów oraz danych przedstawianych przez obserwatorów;

d) podaje w sprawozdaniu rocznym – do użytku Komisji i Stałego Komitetu ICCAT ds. Badań Naukowych i Statystyki – szczegółowe informacje dotyczące wdrożenia zalecenia ICCAT 16-14, które obejmują:

(i) informacje na temat struktury i kształtu ich programów obecności obserwatorów naukowych, w tym między innymi:

— docelowy poziom obecności obserwatorów w podziale na łowiska i rodzaj narzędzi połowowych, a także to, w jaki sposób jest on mierzony,

— dane, które muszą zostać zebrane,

— stosowane protokoły zbierania i przetwarzania danych,

— informacje na temat sposobu wybierania statków na potrzeby osiągnięcia celu wyznaczonego przez państwa członkowskie w zakresie docelowego poziomu obecności obserwatorów,

— wymogi w zakresie przeszkolenia obserwatorów, oraz

— wymogi w zakresie kwalifikacji obserwatorów;

(ii) liczbę monitorowanych statków, osiągnięty poziom obecności obserwatorów w podziale na łowiska i rodzaj narzędzi połowowych oraz szczegółowe informacje na temat sposobu obliczenia poziomu obecności obserwatorów;

e) po pierwszym przekazaniu informacji wymaganych na podstawie lit. d) ppkt (i), zgłasza zmiany w strukturze i kształcie swoich programów obecności obserwatorów w sprawozdaniach rocznych wyłącznie wtedy, gdy zmiany takie mają miejsce, oraz nadal przekazuje Komisji co roku informacje wymagane na podstawie lit. d) ppkt (ii);

f) każdego roku, za pomocą wskazanych formatów elektronicznych, które są opracowywane przez Stały Komitet ICCAT ds. Badań Naukowych i Statystyki, przekazuje temu komitetowi informacje zebrane w ramach krajowych programów obecności obserwatorów w celu wykorzystania przez Komisję, w szczególności na potrzeby oceny stad i do innych celów naukowych, zgodnie z obowiązującymi procedurami dotyczącymi innych wymogów dotyczących przekazywania danych oraz z krajowymi wymogami poufności;

g) zapewnia wdrożenie rzetelnych protokołów zbierania danych przez obserwatorów podczas wykonywania ich zadań, o których mowa w ust. 1 i 2, w tym, w razie konieczności i w stosownych przypadkach, wykorzystywanie fotografii.”

;

26) w art. 66 dodaje się akapity w brzmieniu:

„4. Każde państwo członkowskie dokonuje corocznie inspekcji co najmniej 5 % operacji wyładunku i przeładunku prowadzonych przez statki rybackie państw trzecich w jego wyznaczonych portach.

5. Państwa członkowskie bandery rozpatrują zgłoszenia naruszeń pochodzące od inspektorów państwa portu oraz podejmują działania w związku z tymi zgłoszeniami na podobnej podstawie, jak w przypadku zgłoszeń od swoich własnych inspektorów, zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2017/2403.”

;

27) w tytule III rozdział VII dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 66a

Obserwacja statków

1. Państwa członkowskie gromadzą jak najwięcej informacji w ramach działań inspekcyjnych i nadzorczych, które ich właściwe organy prowadzą na obszarze objętym konwencją ICCAT, w przypadku zaobserwowania, że unijny statek rybacki, statek rybacki państwa trzeciego lub statek bez przynależności państwowej prowadzi połowy lub działania związane z połowami (na przykład przeładunek), co do których domniemywa się, że są związane z połowami NNN.

2. Państwa członkowskie gromadzą informacje na temat obserwacji statków zgodnie z arkuszem informacyjnym dotyczącym obserwacji określonym w załączniku do zalecenia ICCAT 19-09.

3. W przypadku gdy zostanie zaobserwowany statek na podstawie ust. 1, zainteresowane państwo członkowskie (zwane dalej »państwem członkowskim, które dokonało obserwacji«), bez zbędnej zwłoki zgłasza to właściwym organom państwa członkowskiego bandery lub CPC bandery lub państwa bandery niebędącego CPC zaobserwowanego statku i przekazuje tym organom wszelkie zarejestrowane obrazy statku oraz:

a) jeżeli zaobserwowany statek pływa pod banderą państwa członkowskiego, państwo członkowskie bandery bez zbędnej zwłoki podejmuje odpowiednie działania w odniesieniu do danego statku; zarówno państwo członkowskie, które dokonało obserwacji, jak i państwo członkowskie bandery zaobserwowanego statku przekazują Komisji i Europejskiej Agencji Kontroli Rybołówstwa (EFCA) informacje na temat obserwacji, w tym szczegółowe informacje na temat wszelkich podjętych działań następczych;

b) jeżeli zaobserwowany statek pływa pod banderą innej CPC, państwa niebędącego CPC lub pływa pod nieokreśloną banderą lub nie posiada przynależności państwowej, państwo członkowskie, które dokonało obserwacji, bez zbędnej zwłoki przekazuje Komisji i EFCA wszystkie odpowiednie informacje związane z obserwacją; w stosownych przypadkach Komisja przekazuje informacje związane z obserwacją sekretariatowi ICCAT.”

;

28) dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 69a

Statki NNN

Państwa członkowskie zapewniają, aby statki umieszczone w wykazie ICCAT dotyczącym statków NNN nie były upoważnione do wyładunku, przeładunku, uzupełniania paliwa, uzupełniania zapasów ani udziału w innych transakcjach handlowych.”;

29) w art. 71 ust. 1 datę „20 sierpnia” zastępuje się datą „1 sierpnia”;

30) w art. 73 ust. 1 wprowadza się następujące zmiany:

a) lit. a) otrzymuje brzmienie:

„a)

załączników I–X;

aa) ograniczeń zdolności połowowej w odniesieniu do tuńczyków tropikalnych na podstawie art. 5a w związku z raportowaniem rocznego planu połowowego i planu zarządzania zdolnością, o których mowa w ust. 2 tego artykułu, a także liczby statków pomocniczych, o których mowa w ust. 3 tego artykułu;”;

b) lit. b) otrzymuje brzmienie:

„b)

terminów ustanowionych w art. 7 ust. 1, art. 8, art. 9 ust. 1, art. 14 ust. 1, art. 18, art. 20 ust. 2, 3 i 4, art. 22 ust. 2, art. 23 ust. 1 i 2, art. 26 ust. 1 i 3, art. 40 ust. 1, art. 42 ust. 1, art. 44 ust. 3, art. 47 ust. 2, art. 48 ust. 1 i 2, art. 50 ust. 1 i 2, art. 56 ust. 3, art. 57 ust. 1, 2 i 3, art. 59 ust. 1 i 2, art. 64, art. 65 ust. 2, art. 66 ust. 1 i 2, art. 67 ust. 1 i 2, art. 69 ust. 2, art. 70 ust. 2, 3 i 5 oraz art. 71 ust. 1;

ba) przenoszenia kwot na kolejny rok w przypadku opastuna na podstawie art. 8a;

bb) wymogów dotyczących FAD na podstawie art. 10 ust. 1 i 2;

bc) odniesień do zaleceń ICCAT, o których mowa w art. 10 ust. 2, art. 28, art. 27 ust. 3, art. 29b ust. 2 i 3, art. 36a ust. 2, art. 58a ust. 2 i 4, art. 63 ust. 4 lit. d) i art. 66a ust. 2;”;

c) lit. c) otrzymuje brzmienie:

„c)

minimalnego poziomu obecności obserwatorów na podstawie art. 14 ust. 2;

ca) ograniczeń liczby unijnych statków łowczych poławiających tuńczyka białego w północnym Atlantyku na podstawie art. 17;

cb) przenoszenia kwot na kolejny rok w przypadku tuńczyka białego w północnym i południowym Atlantyku na podstawie art. 17b;

cc) planów zarządzania włócznikiem w północnym Atlantyku na podstawie art. 18;

cd) przenoszenia kwot na kolejny rok w przypadku włócznika w północnym i południowym Atlantyku na podstawie art. 18b;”;

d) dodaje się litery w brzmieniu:

„j)

wymogów mających na celu maksymalizację przeżywalności żółwi morskich na podstawie art. 41;

k) obliczania poziomu obecności obserwatorów na podstawie art. 61 ust. 2.”;

31) załącznik I zastępuje się tekstem określonym w załączniku I do niniejszego rozporządzenia;

32) załącznik VI zastępuje się tekstem określonym w załączniku II do niniejszego rozporządzenia;

33) tekst określony w załączniku III do niniejszego rozporządzenia dodaje się jako załączniki IX i X.