Artykuł 20

1. Komisja monitoruje postępy w rozwoju transeuropejskich cyfrowych usług publicznych, aby wspierać oparte na dowodach kształtowanie polityki i działania niezbędne w Unii na poziomie krajowym, regionalnym i lokalnym. W ramach monitorowania priorytetowo traktuje się ponowne wykorzystywanie istniejących unijnych, krajowych i międzynarodowych danych z monitorowania oraz zautomatyzowane zbieranie danych. Komisja konsultuje się z Radą ds. Interoperacyjnej Europy podczas przygotowywania metodyki, wskaźników i procesu dotyczących monitorowania.

2. W odniesieniu do tematów o szczególnym znaczeniu w kontekście wykonywania niniejszego rozporządzenia Komisja monitoruje:

a) postępy w zakresie interoperacyjności transgranicznej transeuropejskich cyfrowych usług publicznych w Unii;

b) postępy we wdrażaniu EIF przez państwa członkowskie;

c) wdrażanie rozwiązań interoperacyjnych na potrzeby różnych usług publicznych w państwach członkowskich;

d) tworzenie rozwiązań interoperacyjnych opartych na otwartym oprogramowaniu na potrzeby usług publicznych, innowacje w sektorze publicznym oraz współpracę z podmiotami GovTech, w tym MŚP i przedsiębiorstwami typu start-up, w dziedzinie transgranicznych interoperacyjnych usług publicznych, które mają być świadczone lub zarządzane drogą elektroniczną w Unii;

e) podnoszenie umiejętności sektora publicznego w zakresie interoperacyjności.

3. Komisja publikuje wyniki monitorowania na portalu Interoperacyjna Europa. W miarę możliwości wyniki te publikuje się w formacie nadającym się do odczytu maszynowego.

4. Komisja przedkłada i przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie coroczne sprawozdanie na temat interoperacyjności w Unii. Sprawozdanie to:

a) przedstawia postępy w zakresie interoperacyjności transgranicznej transeuropejskich cyfrowych usług publicznych w Unii;

b) określa istotne bariery we wdrażaniu, a także czynniki wpływające na transgraniczne interoperacyjne usługi publiczne w Unii;

c) przedstawia wyniki osiągnięte w czasie w zakresie wdrażania EIF, stosowania rozwiązań interoperacyjnych, podnoszenia umiejętności w zakresie interoperacyjności, tworzenia rozwiązań interoperacyjnych opartych na otwartym oprogramowaniu na potrzeby usług publicznych oraz zwiększania innowacyjności sektora publicznego i współpracy z podmiotami GovTech.

5. Do dnia 12 stycznia 2028 r., a następnie co cztery lata, Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie ze stosowania niniejszego rozporządzenia zawierające wnioski z jego oceny. W sprawozdaniu tym ocenia się w szczególności potrzebę ustanowienia obowiązkowych rozwiązań interoperacyjnych.

6. W sprawozdaniu, o którym mowa w ust. 5, ocenia się w szczególności:

a) wpływ niniejszego rozporządzenia na interoperacyjność transgraniczną jako czynnika umożliwiającego funkcjonujące bez zakłóceń i cyfrowo dostępne cyfrowe usługi publiczne w Unii;

b) zwiększenie efektywności, w tym dzięki zmniejszeniu obciążeń administracyjnych w internetowych procesach transakcyjnych wynikającemu z interoperacyjności transgranicznej, dla obywateli i przedsiębiorstw, w szczególności MŚP i przedsiębiorstw typu start-up;

c) potrzebę wszelkich dodatkowych polityk, środków lub działań, wymaganych na poziomie Unii.

7. W przypadku gdy terminy sprawozdań, o którym mowa w ust. 4 i 5, pokrywają się, Komisja może połączyć oba sprawozdania.