Załącznik

Dodatek

Skład, wzór chemiczny, opis, metoda analityczna

Gatunek lub kategoria zwierzęcia

Maksymalny wiek

Minimalna zawartość

Maksymalna zawartość

Pozostałe przepisy

Data ważności zezwolenia

Zawartość pierwiastka (Fe) w mg/kg mieszanki paszowej pełnoporcjowej o wilgotności 12 % lub w mg pierwiastka (Fe) na dzień

Kategoria: dodatki dietetyczne. Grupa funkcjonalna: mieszanki pierwiastków śladowych

3b112

Kompleks żelaza(II) i betainy

Skład dodatku

Kompleks żelaza i betainy zawierający co najmniej 14 % żelaza i co najmniej 36 % betainy.

Nikiel: maksymalna zawartość – 58 mg/kg.

Postać stała.

Charakterystyka substancji czynnej

Nazwa: katena-[dwuwodne siarczano-μ2-(trimetyloamonio)octano-żelazo(II)]

Wzór chemiczny: [Fe (H2O)2((CH3)3NCH2COO)(SO4)]n

Specyfikacje

Co najmniej 14 % żelaza.

Co najmniej 36 % betainy.

Siarka: 9 %–12 %.

Maksymalna wilgotność 5 %.

Metody analityczne

(1) Do oznaczania ilościowego całkowitej zawartości żelaza w dodatku paszowym:

— atomowa spektrometria emisyjna ze wzbudzeniem w plazmie indukcyjnie sprzężonej, ICP-AES (EN 15621 lub EN 15510), lub

— atomowa spektrometria absorpcyjna, AAS (EN ISO 6869).

Do oznaczania ilościowego całkowitej zawartości żelaza w premiksach:

— atomowa spektrometria emisyjna ze wzbudzeniem w plazmie indukcyjnie sprzężonej, ICP-AES (EN 15621 lub EN 15510), lub

— atomowa spektrometria absorpcyjna, AAS (EN ISO 6869), lub

— spektrometria mas z jonizacją w plazmie indukcyjnie sprzężonej, ICP-MS (EN 17053).

Do oznaczania ilościowego całkowitej zawartości żelaza w mieszance paszowej:

— atomowa spektrometria emisyjna ze wzbudzeniem w plazmie indukcyjnie sprzężonej, ICP-AES (EN 15621 lub EN 15510), lub

— atomowa spektrometria absorpcyjna, AAS (rozporządzenie Komisji (WE) nr 152/2009, załącznik IV-C lub ISO 6869), lub

— spektrometria mas z jonizacją w plazmie indukcyjnie sprzężonej, ICP-MS (EN 17053).

Do oznaczania ilościowego betainy w dodatku paszowym:

— wysokosprawna chromatografia cieczowa z detekcją refraktometryczną (HPLC-RI).

Do oznaczania ilościowego siarki i siarczanu w dodatku paszowym:

— atomowa spektrometria emisyjna ze wzbudzeniem w plazmie indukcyjnie sprzężonej, ICP-AES (EN 15621).

Dowód powstania kompleksu żelaza, betainy i siarczanu (2): proszkowa dyfraktometria rentgenowska (XRD).

Owce

– –

500 mg/kg

1. Dodatek jest włączany do pasz w postaci premiksu.

2. Podmioty działające na rynku pasz ustanawiają procedury postępowania i środki organizacyjne dla użytkowników dodatku i premiksów, tak aby ograniczyć ewentualne zagrożenia wynikające z ich stosowania. Jeżeli takich zagrożeń nie można wyeliminować za pomocą tych procedur i środków, dodatek i premiksy należy stosować przy użyciu środków ochrony indywidualnej dla dróg oddechowych, oczu i skóry.

1 maja 2034 r.

Bydło

– –

450 mg/kg

Prosięta

Do jednego tygodnia przed odsadzeniem

– 250 mg/dzień

Drób

– –

450 mg/kg

Zwierzęta domowe

– –

600 mg/kg

Inne gatunki zwierząt

– –

750 mg/kg

(1) Szczegółowe informacje na temat metod analitycznych można znaleźć pod następującym adresem laboratorium referencyjnego: https://ec.europa.eu/jrc/en/eurl/feed-additives/evaluation-reports

(2) Dyfraktometr Stoe Stadi P w geometrii Guiniera z wykorzystaniem promieniowania Cu-Κα1 (monochromator Ge Johanna) i detektora z płytą obrazującą Stoe IP-PSD.