Artykuł 1

W rozporządzeniu wykonawczym (UE) 2015/2447 wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 16 wprowadza się następujące zmiany:

a) dodaje się ust. 3a w brzmieniu:

„3a. Wniosek o wydanie decyzji w sprawie wiążącej informacji o wartości (»WIW«) dotyczy wyłącznie jednego zbioru okoliczności istotnych dla ustalenia wartości celnej towarów.”

;

b) uchyla się ust. 4;

2) art. 17 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 17

Wyszukiwanie przez organ celny w systemie teleinformatycznym w odniesieniu do wniosków o wydanie decyzji i decyzji w sprawie wiążących informacji

(art. 22 ust. 1 i 3 kodeksu)

1. W przypadku gdy organ celny otrzyma wniosek o wydanie decyzji w sprawie wiążącej informacji i wszelkie dokumenty towarzyszące lub uzupełniające zgodnie z art. 19 ust. 1 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446, przeprowadza wyszukiwanie w systemie teleinformatycznym, o którym mowa w art. 21 niniejszego rozporządzenia, w celu sprawdzenia:

a) zgodności z wymogiem określonym w art. 33 ust. 1 akapit drugi lit. a) kodeksu w odniesieniu do wniosku o wydanie decyzji w sprawie wiążącej informacji taryfowej (»decyzja WIT«) lub decyzji w sprawie wiążącej informacji o pochodzeniu (»decyzja WIP«);

b) zgodności z wymogiem określonym w art. 18a ust. 1 akapit drugi lit. a) rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446 w odniesieniu do wniosku o wydanie decyzji WIW.

2. Organ celny właściwy do wydania decyzji w sprawie wiążącej informacji, który zamierza wydać taką decyzję, przeprowadza wyszukiwanie w systemie teleinformatycznym, o którym mowa w ustępie pierwszym niniejszego artykułu, w celu zapewnienia, aby decyzja ta była spójna z już wydanymi decyzjami w sprawie wiążącej informacji.

3. Organ celny prowadzi rejestr takich wyszukiwań w systemie teleinformatycznym.”

;

3) uchyla się art. 18 i 19;

4) art. 21 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 21

System teleinformatyczny na potrzeby wniosków i decyzji w sprawie wiążących informacji

(art. 16 ust. 1, art. 23 ust. 5 i art. 56 ust. 5 kodeksu)

1. Do wymiany i przechowywania informacji dotyczących wniosków i decyzji w sprawie wiążących informacji lub jakiegokolwiek późniejszego zdarzenia, które może wywierać wpływ na pierwotny wniosek lub decyzję, wykorzystuje się system teleinformatyczny utworzony w tym celu zgodnie z art. 16 ust. 1 kodeksu.

2. Organy celne udostępniają za pośrednictwem systemu teleinformatycznego, o którym mowa w ust. 1, informacje dotyczące wniosków i decyzji w sprawie wiążących informacji niezwłocznie i nie później niż 7 dni po uzyskaniu tych informacji przez organ celny.

3. Nadzór, o którym mowa w art. 55, obejmuje dane istotne dla monitorowania użycia decyzji w sprawie wiążących informacji.

4. Organ celny, który otrzymał wniosek i wydał decyzję w sprawie wiążącej informacji, przekazuje za pośrednictwem systemu teleinformatycznego, o którym mowa w ust. 1, informacje o przyznaniu okresu przedłużonego użycia decyzji w sprawie wiążącej informacji, wskazując datę końcową okresu przedłużonego użycia oraz ilości towarów objętych tym okresem.

5. Komisja regularnie przekazuje państwom członkowskim wyniki monitorowania, o którym mowa w ust. 3, aby zapewnić organom celnym wsparcie przy monitorowaniu przestrzegania obowiązków wynikających z decyzji w sprawie wiążących informacji.

6. Do wymiany informacji dotyczących wniosków i decyzji w sprawie wiążących informacji wykorzystuje się zharmonizowany unijny interfejs dla przedsiębiorców opracowany przez Komisję i państwa członkowskie działające w porozumieniu.

7. Podczas przetwarzania wniosku o wydanie decyzji w sprawie wiążącej informacji organy celne wskazują status wniosku w systemie teleinformatycznym, o którym mowa w ust. 1.

8. Do czasu wdrożenia pierwszej fazy aktualizacji systemu, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, oraz systemu, o którym mowa w art. 56 niniejszego rozporządzenia, organy celne prowadzą monitorowanie użycia decyzji w sprawie wiążących informacji podczas przeprowadzania kontroli celnych lub kontroli po zwolnieniu towarów zgodnie z art. 46 i 48 kodeksu. Na zasadzie odstępstwa od ust. 5 niniejszego artykułu, do czasu wdrożenia Komisja nie ma obowiązku informować państw członkowskich o wynikach monitorowania, o którym mowa w ust. 3 niniejszego artykułu.”;

5) art. 22 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 22

Przedłużone użycie decyzji w sprawie wiążących informacji

(art. 34 ust. 9 i art. 35 kodeksu)

1. Jeżeli organy celne podejmą decyzję o przyznaniu okresu przedłużonego użycia decyzji zgodnie z art. 34 ust. 9 akapit trzeci kodeksu lub z art. 20a ust. 6 akapit trzeci rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446, określają:

— datę upływu okresu przedłużonego użycia tej decyzji, oraz

— ilości towarów, które mogą zostać odprawione w okresie przedłużonego użycia.

2. Użycie decyzji, której przyznano okres przedłużonego użycia, ustaje z chwilą wyczerpania tych ilości.

Na podstawie nadzoru, o którym mowa w art. 55, Komisja niezwłocznie informuje państwa członkowskie o wyczerpaniu tych ilości towarów.”

;

6) art. 23 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 23

Działania służące zapewnieniu prawidłowej i jednolitej klasyfikacji taryfowej, prawidłowego i jednolitego określenia pochodzenia lub ustalenia wartości celnej

(art. 34 ust. 10 i art. 35 kodeksu)

1. Komisja niezwłocznie powiadamia organy celne o zawieszeniu wydania decyzji WIT i decyzji WIP zgodnie z art. 34 ust. 10 lit. a) kodeksu oraz decyzji WIW zgodnie z art. 20a ust. 7 lit. a) rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446, w przypadku gdy:

a) Komisja stwierdziła istnienie nieprawidłowych lub niejednolitych decyzji;

b) organy celne zgłosiły do Komisji sprawy, w których nie udało się im wyeliminować rozbieżności opinii w kwestii prawidłowej i jednolitej klasyfikacji taryfowej, prawidłowego i jednolitego określenia pochodzenia lub ustalenia wartości celnej w maksymalnym terminie 90 dni.

Organy celne nie wydają decyzji w sprawie wiążących informacji w odniesieniu do towarów podlegających przepisom lit. a) lub b) od dnia, w którym Komisja powiadomiła organy celne o zawieszeniu, do chwili zapewnienia prawidłowej i jednolitej klasyfikacji lub prawidłowego i jednolitego określenia pochodzenia lub ustalenia wartości celnej.

2. Komisja organizuje na poziomie Unii konsultacje w sprawie prawidłowej i jednolitej klasyfikacji taryfowej, prawidłowego i jednolitego określenia pochodzenia lub ustalenia wartości celnej w najwcześniejszym możliwym terminie, a najpóźniej w ciągu 120 dni od powiadomienia Komisji, o którym mowa w ust. 1.

3. Komisja niezwłocznie powiadamia organy celne o cofnięciu zawieszenia.

4. Do celów ust. 1, 2 i 3 decyzje WIP uznaje się za niejednolite, jeżeli skutkują ustaleniem różnego pochodzenia towarów:

a) których pozycja taryfowa jest taka sama i których pochodzenie zostało ustalone zgodnie z takimi samymi regułami pochodzenia; oraz

b) które zostały uzyskane w takich samych warunkach, w ramach tego samego procesu produkcyjnego i z wykorzystaniem równoważnych materiałów, w szczególności jeżeli chodzi o ich status materiałów pochodzących lub niepochodzących.

5. Do celów ust. 1, 2 i 3 decyzje WIW uznaje się za niejednolite, jeżeli przewidują inną metodę ustalania wartości celnej lub inne kryteria ustalania wartości celnej w identycznych lub podobnych okolicznościach.”

;

7) uchyla się załącznik 12-02.