Artykuł 1

W rozporządzeniu delegowanym (UE) 2015/2446 wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 10 dodaje się lit. e) w brzmieniu:

„e)

gdy chodzi o decyzję, o której mowa w art. 18a ust. 1.”;

2) w tytule I rozdział 2 sekcja 2 podsekcja 3 dodaje się art. 18a w brzmieniu:

„Artykuł 18a

Decyzje w sprawie wiążącej informacji o wartości

(art. 35 kodeksu)

1. Organy celne wydają, na wniosek, decyzje w sprawie wiążącej informacji o wartości („decyzje WIW”), określające odpowiednią metodę ustalania wartości celnej lub kryteria, które mają być wykorzystywane do ustalania wartości celnej towarów w konkretnych okolicznościach, oraz ich stosowanie.

Wniosku nie przyjmuje się, jeżeli:

a) wniosek jest składany lub został już złożony w tym samym lub innym urzędzie celnym przez posiadacza decyzji lub na rzecz posiadacza decyzji wydanej w odniesieniu do towarów w tych samych okolicznościach decydujących o wartości celnej;

b) wniosek nie jest związany z planowanym wykorzystaniem decyzji WIW ani z planowanym korzystaniem z procedury celnej.

2. Decyzje WIW wiążą jedynie w zakresie ustalania wartości celnej towarów:

a) organy celne w stosunku do posiadacza decyzji jedynie w odniesieniu do towarów, dla których formalności celne zostały zakończone po dniu, w którym decyzja staje się skuteczna;

b) posiadacza decyzji, w stosunku do organów celnych, ze skutkiem od dnia, w którym powiadomienie o decyzji zostanie mu doręczone lub zostanie uznane za doręczone.

3. Decyzje WIW są ważne przez okres trzech lat od dnia, w którym stały się skuteczne.

4. Do celów stosowania decyzji WIW w kontekście konkretnej procedury celnej posiadacz decyzji musi być w stanie udowodnić, że dane towary i okoliczności określające wartość celną odpowiadają pod każdym względem okolicznościom opisanym w decyzji.”

;

3) uchyla się art. 19 ust. 3;

4) art. 20 ust. 1 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„Jeżeli Komisja powiadamia organy celne o zawieszeniu wydawania decyzji w sprawie wiążących informacji zgodnie z art. 34 ust. 10 lit. a) kodeksu w przypadku decyzji WIT i decyzji WIP lub zgodnie z art. 20a ust. 7 lit. a) w przypadku decyzji WIW, termin wydania decyzji, o której mowa w art. 22 ust. 3 akapit pierwszy kodeksu, zostaje dodatkowo przedłużony do czasu powiadomienia organów celnych przez Komisję o zapewnieniu prawidłowej i jednolitej klasyfikacji taryfowej lub prawidłowego i jednolitego określenia pochodzenia lub ustalenia wartości celnej.”;

5) dodaje się art. 20a w brzmieniu:

„Artykuł 20a

Zarządzanie decyzjami w sprawie wiążącej informacji o wartości

(art. 35 kodeksu)

1. Decyzje WIW tracą ważność przed upływem okresu, o którym mowa w art. 18a ust. 3, jeżeli:

a) przyjęcie prawnie wiążącego aktu Unii powoduje niezgodność decyzji WIW z tym aktem – od dnia rozpoczęcia stosowania tego aktu;

b) gdy decyzja WIW przestała być zgodna z art. VII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu lub Porozumieniem w sprawie stosowania artykułu VII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu 1994 (porozumienie WTO w sprawie ustalania wartości celnej) lub z decyzjami przyjętymi do celów interpretacji tego porozumienia przez Komitet Ustalania Wartości Celnej, ze skutkiem od daty ich opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

2. Utrata ważności decyzji WIW nie następuje z mocą wsteczną.

3. W drodze odstępstwa od art. 23 ust. 3 oraz art. 27 kodeksu decyzje WIW unieważnia się, jeżeli opierają się na nieprawidłowych lub niekompletnych informacjach dostarczonych przez wnioskodawców.

4. Decyzje WIW cofa się zgodnie z art. 23 ust. 3 i art. 28 kodeksu.

5. Organy celne cofają decyzje WIW, jeżeli przestają one być zgodne z wyrokiem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, ze skutkiem od daty opublikowania sentencji tego wyroku w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

6. Jeżeli decyzja WIW traci ważność zgodnie z ust. 1 lub zostaje cofnięta zgodnie z ust. 4 lub 5, decyzja WIW może być nadal używana w odniesieniu do wiążących umów zawartych na podstawie tej decyzji, zanim decyzja ta utraciła ważność lub została cofnięta.

Okres przedłużonego użycia, o którym mowa w akapicie pierwszym, nie przekracza sześciu miesięcy od daty utraty ważności lub od daty cofnięcia decyzji WIW.

Aby skorzystać z przedłużonego użycia decyzji WIW, posiadacz decyzji składa wniosek do organu celnego, który wydał decyzję, w terminie 30 dni od dnia, w którym utraciła ona ważność lub została cofnięta, wskazując ilości, dla których wnosi o przedłużone stosowanie oraz państwo lub państwa członkowskie, w których towary zostaną odprawione w okresie przedłużonego użycia. Organy celne wydają decyzję w sprawie przedłużonego użycia oraz powiadamiają posiadacza decyzji niezwłocznie i nie później niż w terminie 30 dni od daty otrzymania wszelkich informacji niezbędnych do wydania tej decyzji.

7. Komisja powiadamia organy celne:

a) o zawieszeniu wydania decyzji WIW dotyczących towarów, w odniesieniu do których nie zapewniono prawidłowego i jednolitego ustalenia wartości celnej; lub

b) o cofnięciu zawieszenia, o którym mowa w lit. a).”

;

6) uchyla się art. 21.