Artykuł 7e

Agencja regularnie dokonuje przeglądu, aktualizacji i publikacji swojej metody szacowania ceny referencyjnej LNG i metody obliczania poziomu odniesienia dla LNG, a także metody zgłaszania danych dotyczących rynku LNG oraz publikacji swoich oszacowań ceny LNG i poziomów odniesienia dla LNG, z uwzględnieniem opinii podmiotów przekazujących dane dotyczące rynku LNG.”

;

11) w art. 8 wprowadza się następujące zmiany:

a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Uczestnicy rynku lub osoba lub podmiot działający w ich imieniu wymienieni w ust. 4 lit. b)–f) przekazują Agencji dane na temat transakcji zawieranych na hurtowych rynkach energii, w tym składanych zleceń. Zgłaszane informacje obejmują dokładną identyfikację produktów energetycznych kupowanych i sprzedawanych w obrocie hurtowym, uzgodnionych cen i ilości, dat i godzin realizacji, stron transakcji oraz pośrednich lub końcowych beneficjentów transakcji, a także wszelkie inne stosowne informacje. Uczestnicy rynku podają informacje na temat swoich ekspozycji, w podziale na produkty, włącznie z transakcjami, które mają miejsce poza rynkiem giełdowym. Podczas gdy ogólna odpowiedzialność spoczywa na uczestnikach rynku, w momencie otrzymania informacji od osoby lub podmiotu wymienionych w ust. 4 lit. b)–f) powyższy obowiązek sprawozdawczy uczestnika rynku uznaje się za wypełniony. Informacje, o których mowa w niniejszym ustępie są przekazywane za pośrednictwem zarejestrowanych mechanizmów sprawozdawczych.”

;

b) dodaje się ustępy w brzmieniu:

„1a. Do celów zgłaszania danych na temat transakcji na hurtowym rynku energii, w tym zleceń, zawartych, dokonanych lub zrealizowanych na zorganizowanych platformach obrotu, te zorganizowane platformy obrotu lub osoby trzecie działające w ich imieniu:

a) udostępniają Agencji dane dotyczące arkusza zleceń, zgodnie ze specyfikacjami określonymi w rozporządzeniu wykonawczym (UE) nr 1348/2014, wypełniając tym samym w imieniu uczestników rynku ich obowiązki na podstawie ust. 1 niniejszego artykułu; lub

b) na wniosek Agencji zapewniają Agencji bezzwłocznie dostęp do arkusza zleceń, tak aby Agencja mogła monitorować obrót na hurtowym rynku energii.

Do dnia 8 maja 2025 r. Komisja przyjmie akty wykonawcze określające dalsze szczegóły dotyczące stosowania niniejszego ustępu, w tym szczegółowe ustalenia w zakresie zapewnienia skutecznego zgłaszania danych. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 21 ust. 2.

1b. Uczestnicy rynku LNG oraz wszelkie inne osoby lub podmioty działające w ich imieniu, wymienione w ust. 4 lit. b)–f) niniejszego artykułu, systematycznie przekazują Agencji dane dotyczące rynku LNG zgodnie ze specyfikacjami określonymi w rozporządzeniu wykonawczym (UE) nr 1348/2014.”

;

c) ust. 2 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 21 ust. 2. Uwzględniają one istniejące systemy zgłaszania transakcji służące do monitorowania działalności handlowej na potrzeby wykrywania nadużyć na rynku.”;

d) ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3. Osoby oraz podmioty, o których mowa w ust. 4 lit. a)–d) niniejszego artykułu, które zgłosiły transakcje zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 600/2014 lub rozporządzeniem (UE) nr 648/2012, nie podlegają obowiązkom podwójnej sprawozdawczości w odniesieniu do tych transakcji.

Bez uszczerbku dla akapitu pierwszego niniejszego ustępu akty wykonawcze, o których mowa w ust. 1a i 2, mogą umożliwiać rynkom regulowanym i systemom kojarzenia zleceń lub systemom zgłaszania transakcji przekazywanie Agencji danych na temat transakcji na hurtowych rynkach energii.”

;

e) w ust. 4 wprowadza się następujące zmiany:

(i) wyrażenie wprowadzające otrzymuje brzmienie:

„Na użytek ust. 1, 1a i 1b informacje przekazują:”;

(ii) lit. d) otrzymuje brzmienie:

„d)

zorganizowana platforma obrotu, system kojarzenia zleceń lub inna osoba zawodowo pośrednicząca w zawieraniu transakcji lub zawodowo realizująca transakcje;”;

f) ust. 5 otrzymuje brzmienie:

„5. Na potrzeby monitorowania obrotu na hurtowych rynkach energii uczestnicy rynku przekazują Agencji oraz krajowym organom regulacyjnym informacje na temat zdolności i wykorzystania instalacji służących do produkcji, magazynowania, przesyłu energii elektrycznej lub gazu ziemnego lub zużywających energię elektryczną lub gaz ziemny bądź informacje dotyczące zdolności i wykorzystania instalacji LNG, w tym dotyczące planowanej lub nieplanowanej niedostępności tych instalacji oraz z informacjami wewnętrznymi podanymi do wiadomości publicznej na podstawie art. 4. Obowiązek sprawozdawczy spoczywający na uczestnikach rynku jest minimalizowany poprzez gromadzenie niezbędnych informacji lub ich części w miarę możliwości z istniejących źródeł.”

;

12) w art. 9 wprowadza się następujące zmiany:

a) ust. 1 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„1. Uczestnicy rynku zawierający transakcje, które mają być zgłaszane Agencji zgodnie z art. 8 ust. 1, rejestrują się w krajowym organie regulacyjnym w państwie członkowskim, w którym mają siedzibę lub miejsce zamieszkania.

Do dnia 8 listopada 2024 r. uczestnicy rynku mający siedzibę lub miejsce zamieszkania w państwie trzecim zawierający transakcje, które mają być zgłaszane Agencji zgodnie z art. 8 ust. 1:

a) wyznaczają przedstawiciela w państwie członkowskim, w którym prowadzą działalność na hurtowym rynku energii, i rejestrują się w krajowym organie regulacyjnym tego państwa członkowskiego. Przedstawiciel jest wyznaczany na mocy pisemnego upoważnienia i jest umocowany do działania w imieniu uczestnika rynku;

b) upoważniają swojego wyznaczonego przedstawiciela do tego, aby dla krajowych organów regulacyjnych lub dla Agencji był – wraz z takimi uczestnikami rynku lub w ich imieniu – adresatem we wszystkich kwestiach niezbędnych do otrzymania, przestrzegania i egzekwowania wydawanych w związku z niniejszym rozporządzeniem decyzji lub wniosków o udzielenie informacji;

c) udzielają swojemu wyznaczonemu przedstawicielowi uprawnień i środków niezbędnych do tego, by zagwarantować jego skuteczną i terminową współpracę z krajowymi organami regulacyjnymi lub z Agencją oraz by zapewnić realizację wydawanych przez krajowe organy regulacyjne lub Agencję w związku z niniejszym rozporządzeniem decyzji i wniosków o udzielenie informacji, w tym w odniesieniu do udzielania dostępu do żądanych informacji; oraz

d) zgłaszają nazwę lub imię i nazwisko swojego wyznaczonego przedstawiciela, jego adres e-mail, adres pocztowy i numer telefonu krajowemu organowi regulacyjnemu państwa członkowskiego, w którym ten wyznaczony przedstawiciel ma miejsce zamieszkania lub siedzibę oraz Agencji.

Wyznaczenie przedstawiciela pozostaje bez uszczerbku dla działań prawnych, które mogą zostać podjęte przeciwko samemu uczestnikowi rynku.”

;

b) ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3. Krajowe organy regulacyjne przekazują Agencji informacje zawarte w ich rejestrach krajowych w formacie ustalonym przez Agencję. Agencja określa ten format we współpracy z tymi organami i publikuje go. Na podstawie informacji przekazanych przez krajowe organy regulacyjne Agencja tworzy europejski rejestr uczestników rynku. Krajowe organy regulacyjne i inne odpowiednie organy mają dostęp do tego rejestru. Z zastrzeżeniem art. 17 Agencja udostępnia publicznie europejski rejestr uczestników rynku lub jego fragment, pod warunkiem że nie zostaną ujawnione szczególnie chronione informacje handlowe dotyczące poszczególnych uczestników rynku.”

;

13) dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 9a

Zezwolenia dla zarejestrowanych mechanizmów sprawozdawczych i nadzór nad nimi

1. Prowadzenie działalności jako zarejestrowany mechanizm sprawozdawczy wymaga uzyskania uprzedniego zezwolenia udzielanego przez Agencję zgodnie z niniejszym artykułem.

Agencja udziela zezwolenia na prowadzenie działalności jako zarejestrowanego mechanizmu sprawozdawczego, w przypadku gdy:

a) ma on siedzibę w Unii; oraz

b) spełnia on wymogi określone w ust. 3.

Agencja udziela podmiotowi zezwolenia na prowadzenie działalności jako zarejestrowany mechanizm sprawozdawczy w rozsądnym terminie i, w miarę możliwości, w ciągu trzech miesięcy od otrzymania kompletnego wniosku. Zezwolenie to jest skuteczne i ważne na całym terytorium Unii oraz umożliwia zarejestrowanemu mechanizmowi sprawozdawczemu świadczenie w całej Unii usług objętych zezwoleniem.

Zarejestrowane mechanizmy sprawozdawcze, które zostały przez Agencję zarejestrowane na podstawie rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 1348/2014 i umieszczone w prowadzonym przez Agencję wykazie zarejestrowanych mechanizmów sprawozdawczych, mogą kontynuować działalność do czasu podjęcia przez Agencję decyzji w sprawie zezwolenia na podstawie niniejszego artykułu.

Zarejestrowany mechanizm sprawozdawczy, który uzyskał zezwolenie, musi spełniać wymogi warunkujące uzyskanie zezwolenia, o których mowa w niniejszym ustępie i w ust. 3. Zarejestrowany mechanizm sprawozdawczy, który uzyskał zezwolenie, powiadamia niezwłocznie Agencję o wszelkich istotnych zmianach dotyczących wymogów warunkujących uzyskanie zezwolenia.

Agencja tworzy rejestr zarejestrowanych mechanizmów sprawozdawczych, którym udzieliła zezwolenia zgodnie z niniejszym ustępem. Rejestr ten jest publicznie dostępny i zawiera informacje na temat usług, których świadczenie jest objęte zezwoleniem zarejestrowanego mechanizmu sprawozdawczego. Rejestr jest na bieżąco uaktualniany.

2. Agencja dokonuje regularnego przeglądu zgodności zarejestrowanego mechanizmu sprawozdawczego z ust. 1 i 3. W tym celu zarejestrowane mechanizmy sprawozdawcze co roku składają Agencji sprawozdania ze swojej działalności.

3. Zarejestrowane mechanizmy sprawozdawcze mają odpowiednie polityki i rozwiązania zapewniające szybkie przekazywanie informacji wymaganych na podstawie art. 8.

Zarejestrowane mechanizmy sprawozdawcze stosują i utrzymują skuteczne rozwiązania administracyjne mające na celu zapobieganie konfliktom interesów w stosunku do swoich klientów. W szczególności zarejestrowany mechanizm sprawozdawczy będący również zorganizowaną platformą obrotu lub uczestnikiem rynku traktuje wszystkie gromadzone informacje w sposób niedyskryminacyjny oraz stosuje i utrzymuje odpowiednie rozwiązania mające na celu rozdzielenie poszczególnych funkcji biznesowych.

Zarejestrowane mechanizmy sprawozdawcze mają należyte mechanizmy bezpieczeństwa służące zagwarantowaniu bezpieczeństwa środków przekazu informacji i ich uwierzytelnianiu, zminimalizowaniu ryzyka uszkodzenia danych oraz nieuprawnionego dostępu i zapobieganiu wyciekowi informacji, przy zachowaniu w każdym czasie poufności danych. Zarejestrowane mechanizmy sprawozdawcze utrzymują odpowiednie zasoby oraz posiadają systemy zapasowe, aby oferować swoje usługi i je utrzymywać.

Zarejestrowane mechanizmy sprawozdawcze posiadają mechanizmy umożliwiające skuteczną kontrolę sprawozdań dotyczących transakcji pod kątem ich kompletności, wykrywanie przeoczeń i oczywistych błędów spowodowanych przez uczestnika rynku, a w przypadku wystąpienia takiego błędu lub przeoczenia – przekazanie uczestnikowi rynku szczegółowych informacji o danym błędzie lub przeoczeniu oraz żądanie przedstawienia poprawionej wersji takich sprawozdań.

Zarejestrowane mechanizmy sprawozdawcze mają systemy umożliwiające im wykrywanie spowodowanych przez nie błędów lub przeoczeń oraz umożliwiające im skorygowanie i przekazanie lub, stosownie do przypadku, ponowne przekazanie Agencji prawidłowych i kompletnych sprawozdań dotyczących transakcji.

4. W przypadku gdy Agencja stwierdzi, że zarejestrowany mechanizm sprawozdawczy naruszył ust. 1, 2 lub 3 niniejszego artykułu, przed cofnięciem zezwolenia na podstawie ust. 5 niniejszego artykułu zapewnia danemu zarejestrowanemu mechanizmowi sprawozdawczemu odpowiednie gwarancje proceduralne, w tym gwarancje, o których mowa w art. 14 ust. 6, 7 i 8 rozporządzenia (UE) 2019/942.

5. Agencja może w drodze decyzji cofnąć zezwolenie udzielone zarejestrowanemu mechanizmowi sprawozdawczemu i usunąć go z rejestru, w przypadku gdy zarejestrowany mechanizm sprawozdawczy:

a) nie skorzysta z zezwolenia w ciągu 18 miesięcy od dnia jego udzielenia, jednoznacznie zrzeknie się zezwolenia lub gdy w ciągu poprzednich 18 miesięcy nie świadczył żadnych usług;

b) uzyskał zezwolenie, składając fałszywe oświadczenia lub uzyskał je w jakikolwiek inny sposób sprzeczny z prawem;

c) przestał spełniać wymogi warunkujące uzyskanie zezwolenia określone w ust. 1 i 3; lub

d) poważnie i systematycznie naruszał niniejsze rozporządzenie.

W przypadku decyzji, o której mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, Agencja wskazuje środki odwoławcze przysługujące na podstawie art. 28 i 29 rozporządzenia (UE) 2019/942.

Zarejestrowany mechanizm sprawozdawczy, w odniesieniu do którego Agencja cofnęła zezwolenie, informuje wszystkich odpowiednich uczestników rynku oraz zapewnia uporządkowane zastąpienie, w tym przeniesienie danych do innych – wybranych przez uczestników rynku – zarejestrowanych mechanizmów sprawozdawczych oraz przekierowanie przepływów sprawozdawczych do innych zarejestrowanych mechanizmów sprawozdawczych. Agencja wyznacza na zapewnienie takiego uporządkowanego zastąpienia rozsądny okres wynoszący co najmniej sześć miesięcy. W tym okresie dany zarejestrowany mechanizm sprawozdawczy zapewnia ciągłość świadczonych przez siebie usług. Agencja może jednak przewidzieć krótszy okres, jeżeli dalsze działanie zarejestrowanego mechanizmu sprawozdawczego może zagrozić prawidłowemu funkcjonowaniu systemu, uwzględniając powagę okoliczności prowadzących do cofnięcia zezwolenia.

Agencja bez zbędnej zwłoki powiadamia krajowy organ regulacyjny w państwie członkowskim, w którym ma siedzibę zarejestrowany mechanizm sprawozdawczy, o decyzji o cofnięciu zezwolenia udzielonego zarejestrowanemu mechanizmowi sprawozdawczemu na podstawie akapitu pierwszego i informuje o tym uczestników rynku.

6. Do dnia 8 maja 2025 r. Komisja przyjmie zgodnie z art. 20 akt delegowany uzupełniający niniejsze rozporządzenie określający:

a) środki, za pomocą których zarejestrowany mechanizm sprawozdawczy ma realizować obowiązek, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu;

b) konkretne wymogi organizacyjne dotyczące wykonania ust. 2 i 3 niniejszego artykułu;

c) szczegóły dotyczące procesu cofnięcia zezwolenia udzielonego zarejestrowanemu mechanizmowi sprawozdawczemu, o którym mowa w ust. 5 niniejszego artykułu;

d) gwarancje proceduralne, o których mowa w ust. 4 niniejszego artykułu;

e) szczegóły dotyczące procesu uporządkowanego zastąpienia, o którym mowa w ust. 5 niniejszego artykułu;

f) szczegółowe ustalenia dotyczące informowania uczestników rynku o decyzji o cofnięciu zezwolenia udzielonego zarejestrowanemu mechanizmowi sprawozdawczemu.”

;

14) art. 10 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:

„1. Agencja ustanawia mechanizmy umożliwiające udostępnianie informacji, które otrzymuje zgodnie z art. 7 ust. 1 i art. 8, Komisji, krajowym organom regulacyjnym, właściwym organom finansowym państw członkowskich, krajowym organom ds. konkurencji, EUNGiPW, EUROFISC oraz innym odpowiednim organom na poziomie Unii. Przed ustanowieniem takich mechanizmów Agencja konsultuje się z tymi organami.

Agencja zapewnia dostęp do mechanizmów, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, wyłącznie organom, które utworzyły systemy umożliwiające Agencji spełnienie wymogów określonych w art. 12 ust. 1.

2. Krajowe organy regulacyjne ustanawiają mechanizmy wymiany informacji otrzymanych zgodnie z art. 7 ust. 2 i art. 8 z właściwymi organami finansowymi państw członkowskich, krajowymi organami ochrony konkurencji, krajowymi organami podatkowymi oraz innymi odpowiednimi organami na poziomie krajowym. Przed stworzeniem takich mechanizmów krajowy organ regulacyjny konsultuje się w sprawie tych mechanizmów z Agencją i z tymi organami, chyba że mechanizmy takie zostały ustanowione przed dniem 7 maja 2024 r. W stosownych przypadkach Agencja wydaje niewiążące wytyczne w celu ułatwienia ustanowienia takich mechanizmów przez krajowe organy regulacyjne.

Krajowe organy regulacyjne zapewniają dostęp do mechanizmów, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, wyłącznie organom, które utworzyły systemy umożliwiające krajowym organom regulacyjnym spełnienie wymogów określonych w art. 12 ust. 1.”

;

15) w art. 12 wprowadza się następujące zmiany:

a) ust. 1 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„Komisja, krajowe organy regulacyjne, właściwe organy finansowe państw członkowskich, krajowe organy podatkowe, Eurofisc, krajowe organy ds. konkurencji, EUNGiPW i inne odpowiednie organy zapewniają poufność, integralność i ochronę informacji otrzymanych na podstawie art. 4 ust. 2, art. 7 ust. 2, art. 8 ust. 5 lub art. 10, podejmują działania w celu zapobiegania wszelkim przypadkom niewłaściwego wykorzystania takich informacji oraz zapewniają zgodność z mającymi zastosowanie przepisami o ochronie danych.”;

b) ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2. Do dnia 8 maja 2025 r. Agencja stworzy referencyjny ośrodek informacji obejmujący informacje o danych dotyczących hurtowego rynku energii w Unii (zwany dalej »referencyjnym ośrodkiem informacji«). Z zastrzeżeniem art. 17 Agencja podaje do wiadomości publicznej poprzez referencyjny ośrodek informacji elementy informacji będących w jej posiadaniu, pod warunkiem że nie zostaną ujawnione ani nie mogą zostać wywnioskowane z informacji podanych do wiadomości publicznej informacji szczególnie chronione informacje handlowe dotyczące poszczególnych uczestników rynku, poszczególnych transakcji lub poszczególnych rynków. Agencja może również podawać do wiadomości publicznej poprzez referencyjny ośrodek informacji zagregowane informacje na temat zorganizowanych platform obrotu, platform informacji wewnętrznych i zarejestrowanych mechanizmów sprawozdawczych zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami o ochronie danych, z wyłączeniem wrażliwych informacji handlowych.

Z zachowaniem wymogów poufności Agencja udostępnia do celów naukowych swoją bazę danych zawierającą informacje handlowe niebędące informacjami szczególnie chronionymi.

Informacje są podawane do wiadomości publicznej lub udostępniane w celu zwiększenia przejrzystości hurtowych rynków energii, pod warunkiem że nie zachodzi prawdopodobieństwo, iż wywoła to jakiekolwiek zakłócenia konkurencji na tych rynkach energii.

Agencja rozpowszechnia informacje w sprawiedliwy sposób zgodnie z przejrzystymi zasadami, które określa i podaje do wiadomości publicznej.”

;

16) w art. 13 wprowadza się następujące zmiany:

a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Krajowe organy regulacyjne zapewniają przestrzeganie i egzekwowanie zakazów określonych w art. 3 i 5 oraz obowiązków określonych w art. 4, 7c, 8, 9 i 15.

Krajowe organy regulacyjne są właściwe do zbadania wszystkich działań podejmowanych na ich krajowych hurtowych rynkach energii i do egzekwowania niniejszego rozporządzenia, niezależnie od tego, gdzie uczestnik rynku podejmujący te działania jest zarejestrowany lub gdzie spoczywa na nim obowiązek rejestracji na podstawie art. 9 ust. 1.

Każde państwo członkowskie zapewnia, by jego krajowy organ regulacyjny posiadał uprawnienia w zakresie dochodzeń i egzekwowania przepisów niezbędne w celu wykonywania funkcji, o których mowa w akapitach pierwszym i drugim. Uprawnienia te wykonuje się w proporcjonalny sposób.

Uprawnienia te mogą być wykonywane:

a) bezpośrednio;

b) we współpracy z innymi organami;

c) poprzez składanie wniosków do właściwych krajowych organów sądowych; lub

d) w następstwie zalecenia Agencji.

W stosownych przypadkach krajowe organy regulacyjne mogą wykonywać uprawnienia w zakresie dochodzeń we współpracy ze zorganizowanymi platformami obrotu, systemami kojarzenia zleceń lub innymi osobami zawodowo pośredniczącymi w zawieraniu transakcji lub zawodowo realizującymi transakcje, o których mowa w art. 8 ust. 4 lit. d).”

;

b) dodaje się ustępy w brzmieniu:

„3. Aby zwalczać naruszenia niniejszego rozporządzenia, wspierać i uzupełniać działania krajowych organów regulacyjnych w zakresie egzekwowania przepisów oraz przyczyniać się do jednolitego stosowania niniejszego rozporządzenia w całej Unii, Agencja może, w ścisłej i aktywnej współpracy z odpowiednimi krajowymi organami regulacyjnymi, prowadzić dochodzenia, wykonując uprawnienia powierzone jej na mocy art. 13a, 13b i 13c oraz zgodnie z tymi artykułami.

4. W odpowiednim czasie przed wykonaniem uprawnień, o których mowa w ust. 3, w ramach jurysdykcji państwa członkowskiego, w którym dokonuje się działań, co do których Agencja ma uzasadnione podejrzenia, że naruszają niniejsze rozporządzenie, Agencja informuje krajowy organ regulacyjny i inne zainteresowane organy tego państwa członkowskiego. Agencja może wykonywać swoje uprawnienia w tej jurysdykcji, chyba że sprzeciwi się temu krajowy organ regulacyjny, z następujących powodów:

a) organ formalnie wszczął lub prowadzi dochodzenie w sprawie tych samych faktów; lub

b) organ przeprowadził dochodzenie w sprawie tych samych faktów i stwierdził istnienie lub brak naruszenia.

Agencja może nadal wykonywać swoje uprawnienia w pozostałych jurysdykcjach tych krajowych organów regulacyjnych, które nie zgłosiły sprzeciwu zgodnie z akapitem pierwszym lit. a). Agencja nie wykonuje swoich uprawnień, jeżeli zostało już przeprowadzone dochodzenie w sprawie tych samych faktów i stwierdzono istnienie lub brak naruszenia.

Krajowy organ regulacyjny informuje Agencję o swoim sprzeciwie w terminie trzech miesięcy od otrzymania informacji zgodnie z akapitem pierwszym. W takich przypadkach krajowy organ regulacyjny współpracuje z Agencją, między innymi poprzez:

a) udostępnianie informacji i ustaleń istotnych dla Agencji w wykonywaniu jej uprawnień na podstawie ust. 3 w innych odpowiednich jurysdykcjach; oraz

b) udział – na wniosek Agencji – w grupie dochodzeniowej utworzonej zgodnie z art. 16 ust. 4 lit. c).

Agencja informuje Komisję o utworzeniu grupy dochodzeniowej oraz – na wniosek jednego z zainteresowanych krajowych organów regulacyjnych – może zaprosić Komisję do udziału w pracach tej grupy dochodzeniowej w charakterze obserwatora.

5. Agencja może wykonywać swoje uprawnienia w celu egzekwowania zakazów określonych w art. 3 i 5, w przypadku gdy:

a) są lub były prowadzone działania w odniesieniu do produktów energetycznych sprzedawanych w obrocie hurtowym w co najmniej dwóch państwach członkowskich;

b) właściwy krajowy organ regulacyjny, bez uszczerbku dla odstępstw, o których mowa w art. 16 ust. 5, nie wprowadzi jak najszybciej niezbędnych środków w celu zastosowania się do wniosku Agencji na podstawie art. 16 ust. 4 lit. b), w przypadkach o znaczeniu transgranicznym;

c) bez uszczerbku dla ust. 4 krajowy organ regulacyjny zwraca się do Agencji o wykonanie uprawnień w odniesieniu do aktów o znaczeniu transgranicznym, nawet jeżeli nie są one objęte zakresem stosowania lit. a) lub b) niniejszego ustępu.

6. Agencja może wykonywać swoje uprawnienia na potrzeby wypełnienia obowiązków określonych w art. 4, w przypadku gdy odpowiednie informacje wewnętrzne mogą mieć znaczący wpływ na ceny produktów energetycznych sprzedawanych w obrocie hurtowym przeznaczonych do dostawy w co najmniej dwóch państwach członkowskich.

7. Agencja może wykonywać swoje uprawnienia w celu zapewnienia wypełniania obowiązków określonych w art. 8, w przypadku gdy:

a) podejrzewane naruszenie ma wpływ na monitorowanie przez Agencję, o którym mowa w art. 7, działalności handlowej dotyczącej produktów energetycznych sprzedawanych w obrocie hurtowym w co najmniej dwóch państwach członkowskich; lub

b) podejrzenie naruszenia ma wpływ na jakość wymiany informacji, o której mowa w art. 10, w co najmniej dwóch państwach członkowskich.

8. Agencja może wykonywać swoje uprawnienia na potrzeby wypełnienia obowiązków określonych w art. 15, w przypadku gdy osoby, o których mowa w tym artykule, zawodowo pośredniczą w zawieraniu transakcji lub zawodowo realizują transakcje na produktach energetycznych sprzedawanych w obrocie hurtowym w celu dostawy w co najmniej dwóch państwach członkowskich.

9. Wykonując swoje uprawnienia na podstawie ust. 5–8, Agencja może nadać priorytet sprawom o najbardziej znaczących skutkach transgranicznych. W tym celu, po konsultacji i we współpracy z krajowymi organami regulacyjnymi, Agencja określa kryteria identyfikacji spraw o najbardziej znaczących skutkach transgranicznych.

10. W celu ustalenia, czy zostały spełnione warunki wykonywania uprawnień Agencji określone w ust. 5 lit. a) i b), ust.6, 7 i 8, dostawę produktów energetycznych sprzedawanych w obrocie hurtowym na obszarze rynkowym lub obszarze bilansowania obejmującym terytorium co najmniej dwóch państw członkowskich uznaje się za dostawę w jednym państwie członkowskim.

Niniejszy ustęp pozostaje bez uszczerbku dla możliwości wystąpienia przez zainteresowany krajowy organ regulacyjny z wnioskiem na podstawie ust. 5 lit. c) lub wniesienia sprzeciwu na podstawie ust. 4.

11. Po zakończeniu działań podjętych w celu wykonania swoich uprawnień na podstawie ust. 5–8 Agencja sporządza sprawozdanie z dochodzenia zawierające ustalenia Agencji. W sprawozdaniu z dochodzenia wskazuje się również wszystkie dowody, na których oparto ustalenia. Jeżeli Agencja stwierdzi w sprawozdaniu z dochodzenia, że doszło do naruszenia niniejszego rozporządzenia, informuje o tym krajowe organy regulacyjne zainteresowanych państw członkowskich i żąda, aby przyjęły konieczne środki, w tym – w stosownych przypadkach – zgodnie z art. 18. W sprawozdaniu z dochodzenia Agencja może również zalecić odpowiednim krajowym organom regulacyjnym podjęcie określonych środków następczych oraz, w razie potrzeby, poinformować Komisję. W terminie trzech miesięcy od otrzymania sprawozdania z dochodzenia odpowiednie krajowe organy regulacyjne informują Agencję oraz, w razie potrzeby, Komisję o środkach, które uznają za niezbędne.

12. Agencja regularnie i nie rzadziej niż raz w roku przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sporządzone przez siebie streszczenia sprawozdań w formie zagregowanej i zanonimizowanej. Streszczenia te i ich treść są traktowane jako poufne.”

;

17) dodaje się artykuły w brzmieniu:

„Artykuł 13a

Kontrole na miejscu przeprowadzane przez Agencję

1. Agencja przygotowuje i przeprowadza kontrole na miejscu w ścisłej współpracy i koordynacji z odpowiednimi organami zainteresowanego państwa członkowskiego.

2. Aby wypełnić swoje obowiązki określone w art. 13 ust. 5–8, Agencja może przeprowadzać wszelkie niezbędne kontrole na miejscu, w obiektach należących do osób objętych dochodzeniem, w których może być przechowywana dokumentacja handlowa. W przypadku gdy wymaga tego właściwe i skuteczne przeprowadzenie kontroli na miejscu, Agencja może przeprowadzić tę kontrolę bez uprzedzenia osób objętych dochodzeniem.

3. W zakresie niezbędnym do przeprowadzenia kontroli na miejscu urzędnicy Agencji i osoby upoważnione lub wyznaczone przez nią do przeprowadzenia tej kontroli są uprawnieni, w odniesieniu do osób objętych decyzją przyjętą przez Agencję na podstawie ust. 6 do:

a) wchodzenia do odpowiednich pomieszczeń tych osób;

b) badania ksiąg i innej dokumentacji związanych z ich działalnością gospodarczą, niezależnie od nośnika, na jakim są przechowywane;

c) pobierania lub uzyskiwania, w dowolnej formie, kopii lub wyciągów z takich ksiąg lub takiej dokumentacji;

d) plombowania wszelkich lokali przedsiębiorstwa i ksiąg lub dokumentacji na czas i w zakresie koniecznym do przeprowadzenia kontroli;

e) zadawania pytań przedstawicielom lub członkom personelu takich osób w celu uzyskania wyjaśnień odnośnie do faktów lub dokumentów dotyczących przedmiotu i celu kontroli na miejscu oraz rejestrowania odpowiedzi.

Z wyjątkiem należycie uzasadnionych przypadków, plomby, o których mowa w lit. d), nakłada się na nie dłużej niż 72 godziny.

4. Jeżeli istnieje uzasadnione podejrzenie, że dokumentacja handlowa związana z przedmiotem kontroli na miejscu, która może mieć znaczenie dla udowodnienia naruszenia niniejszego rozporządzenia, jest przechowywana w prywatnych pomieszczeniach dyrektorów, kierowników lub innych pracowników przedsiębiorstw, których dotyczy dochodzenie, Agencja może po wydaniu odpowiedniej decyzji przeprowadzić kontrolę na miejscu w takich pomieszczeniach prywatnych. W takich przypadkach w decyzji, o której mowa w ust. 6, podaje się również powody, które doprowadziły Agencję do powzięcia takiego uzasadnionego podejrzenia.

5. Urzędnicy Agencji i osoby upoważnione lub wyznaczone przez Agencję do przeprowadzenia kontroli na miejscu wykonują swoje uprawnienia po przedstawieniu pisemnego upoważnienia określającego przedmiot i cel kontroli na miejscu.

6. Osoby objęte dochodzeniem poddają się kontrolom na miejscu zarządzonym w drodze decyzji przyjętej przez Agencję. W decyzji tej określa się przedmiot i cel kontroli na miejscu, wskazuje datę jej rozpoczęcia, okresowe kary pieniężne przewidziane w art. 13g, w przypadku gdy dana osoba nie podda się kontroli na miejscu zgodnie z ust. 3 niniejszego artykułu, oraz prawo do kontroli decyzji przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (zwany dalej »Trybunałem Sprawiedliwości«). Przed przyjęciem takiej decyzji Agencja konsultuje się z krajowym organem regulacyjnym państwa członkowskiego, w którym ma być przeprowadzona kontrola na miejscu.

7. Urzędnicy krajowego organu regulacyjnego państwa członkowskiego, w którym ma być przeprowadzana kontrola na miejscu, a także osoby upoważnione lub wyznaczone przez ten organ aktywnie pomagają na żądanie Agencji urzędnikom Agencji i osobom upoważnionym lub wyznaczonym przez Agencję. W tym celu przysługują im uprawnienia określone w niniejszym artykule. Na żądanie urzędnicy krajowego organu regulacyjnego mogą być również obecni podczas kontroli na miejscu.

8. W przypadku gdy urzędnicy Agencji oraz osoby przez nią upoważnione lub wyznaczone stwierdzą, że osoba sprzeciwia się kontroli na miejscu zarządzonej na podstawie niniejszego artykułu, krajowy organ regulacyjny zainteresowanego państwa członkowskiego udziela im lub innym odpowiednim krajowym organom regulacyjnym niezbędnej pomocy, zwracając się w stosownym przypadku o pomoc policji lub równorzędnego organu egzekwowania prawa, aby umożliwić im przeprowadzenie kontroli na miejscu.

9. Jeżeli kontrola na miejscu przewidziana w ust. 1 lub pomoc przewidziana w ust. 7 i 8 wymaga zgody krajowego organu sądowego zgodnie z mającym zastosowanie prawem krajowym, Agencja występuje o taką zgodę. Agencja może również wystąpić o taką zgodę zapobiegawczo. W przypadkach, o których mowa w ust. 4, kontrola na miejscu nie może zostać przeprowadzona bez uprzedniej zgody krajowego organu sądowego.

10. W przypadku gdy Agencja składa wniosek o zgodę, o której mowa w ust. 9, krajowy organ sądowy sprawdza:

a) czy decyzja Agencji jest autentyczna; oraz

b) czy wszelkie środki, które mają być zastosowane, są proporcjonalne i nie są arbitralne ani nadmierne w stosunku do przedmiotu kontroli na miejscu.

Do celów akapitu pierwszego lit. b) niniejszego ustępu krajowy organ sądowy może zwrócić się do Agencji o szczegółowe wyjaśnienia, w szczególności dotyczące powodów, dla których Agencja podejrzewa, że doszło do naruszenia, o którym mowa w art. 13 ust. 3, a także powagi podejrzewanego naruszenia oraz charakteru, w jakim osoba, wobec której prowadzone jest dochodzenie, uczestniczyła w danym naruszeniu. Na zasadzie odstępstwa od art. 28 i 29 rozporządzenia (UE) 2019/942 decyzja Agencji podlega kontroli wyłącznie ze strony Trybunału Sprawiedliwości.