Artykuł 2

Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

1) „system bezzałogowego statku powietrznego” oznacza bezzałogowy statek powietrzny zdefiniowany w art. 3 pkt 30 rozporządzenia (UE) 2018/1139 oraz jego jednostkę sterująco-monitorującą;

2) „jednostka sterująco-monitorująca” oznacza wyposażenie do zdalnego sterowania bezzałogowym statkiem powietrznym zdefiniowane w art. 3 pkt 32 rozporządzenia (UE) 2018/1139;

3) „personel poświadczający” oznacza personel odpowiedzialny za poświadczanie obsługi technicznej po jej zakończeniu;

4) „podzespół” oznacza dowolnego rodzaju silnik, śmigło lub część bezzałogowego statku powietrznego lub dowolny element jednostki sterująco-monitorującej;

5) „ciągła zdatność do lotu” oznacza wszelkie procesy zapewniające, aby w każdym momencie okresu eksploatacji system bezzałogowego statku powietrznego spełniał stosowne wymagania dotyczące zdatności do lotu, a jego stan gwarantował bezpieczną eksploatację;

6) „obsługa techniczna” oznacza czynność lub zespół następujących czynności: naprawa główna, naprawa, kontrola, wymiana, modyfikacja systemu bezzałogowego statku powietrznego bądź jego podzespołu lub naprawa usterek, z wyjątkiem przeglądu przedlotowego;

7) „organizacja” oznacza osobę fizyczną, osobę prawną lub część osoby prawnej, mającą siedzibę w więcej niż jednym miejscu, niezależnie od tego, czy znajduje się ono na terytorium państw członkowskich;

8) „przegląd przedlotowy” oznacza kontrolę przeprowadzaną przed wylotem w celu zagwarantowania zdolności statku powietrznego do wykonania zamierzonego lotu;

9) „główne miejsce prowadzenia działalności” oznacza siedzibę główną lub siedzibę statutową przedsiębiorstwa, z których sprawowane są główne funkcje finansowe i prowadzona jest kontrola działalności, o której mowa w niniejszym rozporządzeniu;

10) „krytyczne zadanie obsługi technicznej” oznacza zadanie obsługi technicznej wiążące się z montażem lub jakimkolwiek zakłóceniem systemu lub dowolnego podzespołu systemu bezzałogowego statku powietrznego, silnika lub śmigła, które mogą prowadzić do bezpośredniego zagrożenia dla bezpieczeństwa lotu w przypadku wystąpienia błędu przy jego wykonywaniu;

11) „instalacja jednostki sterująco-monitorującej” oznacza proces integracji elementów jednostki sterująco-monitorującej w środowisku fizycznym kwalifikującym się do tego celu zgodnie z zestawem instrukcji instalacji i prób, tak aby zainstalowana jednostka sterująco-monitorująca mogła być wykorzystywana do eksploatacji bezzałogowego statku powietrznego.