Załącznik

W załącznikach II i III do rozporządzenia (WE) nr 853/2004 wprowadza się następujące zmiany:

1) w załączniku II sekcja I część B wprowadza się następujące zmiany:

a) pkt 8 otrzymuje brzmienie:

„8.

W przypadku nanoszenia znaku w zakładzie znajdującym się na terytorium Unii znak ten musi mieć kształt owalny i zawierać skrót odnoszący się do Unii Europejskiej (»UE«) w jednym z języków urzędowych Unii: EC, EU, EL, UE, EE, AE, ES, EÚ.

Skróty te nie mogą stanowić części znaków nanoszonych przez zakłady znajdujące się poza terytorium Unii na produkty przywożone do Unii.”;

b) dodaje się punkt w brzmieniu:

„8a.

Wymogi dotyczące formy znaku identyfikacyjnego w niniejszej części B można zastąpić wymogami dotyczącymi specjalnego znaku identyfikacyjnego zgodnie z art. 65 ust. 1 lit. h) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 (*1) oraz przepisami przyjętymi zgodnie z art. 67 lit. a), art. 71 ust. 3 lub 4 lub art. 259 ust. 1 lub 2 wspomnianego rozporządzenia.

(*1) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 z dnia 9 marca 2016 r. w sprawie przenośnych chorób zwierząt oraz zmieniające i uchylające niektóre akty w dziedzinie zdrowia zwierząt (»Prawo o zdrowiu zwierząt«) (Dz.U. L 84 z 31.3.2016, s. 1).”;"

2) w załączniku II sekcja III wprowadza się następujące zmiany:

a) akapit wprowadzający otrzymuje brzmienie:

„Podmioty prowadzące przedsiębiorstwo spożywcze prowadzące rzeźnie lub zakłady obróbki dziczyzny zobowiązane są, w miarę potrzeb, występować o udzielenie, gromadzić, sprawdzać i opracowywać informacje dotyczące łańcucha żywnościowego określone w niniejszej sekcji, w odniesieniu do wszystkich zwierząt poza zwierzętami łownymi, wysyłanych lub przeznaczonych do wysyłki do rzeźni lub zakładu obróbki dziczyzny.”

;

b) w pkt 1, 2, 4, 5, 6 i 7 wyrazy „rzeźnia” zastępuje się wyrazami „rzeźnia lub zakład obróbki dziczyzny”, z dostosowaniem form gramatycznych;

3) w załączniku III wprowadza się następujące zmiany:

a) w sekcji I wprowadza się następujące zmiany:

(i) w rozdziale II formuła wprowadzająca otrzymuje brzmienie:

„Podmioty prowadzące przedsiębiorstwo spożywcze zobowiązane są zapewnić, aby konstrukcja, rozplanowanie i wyposażenie zakładów, w których dokonuje się uboju zwierząt gospodarskich kopytnych, spełniały wymogi określone w pkt 1–9 poniżej. Mobilne części rzeźni muszą działać we współpracy z uzupełniającymi stacjonarnymi obiektami rzeźni w celu utworzenia kompletnej rzeźni spełniającej wymogi określone w pkt 1–9 poniżej. Mobilne części rzeźni mogą prowadzić działalność z kilkoma uzupełniającymi obiektami rzeźni, tworząc tym samym kilka rzeźni.”;

(ii) rozdział IV pkt 1 otrzymuje brzmienie:

„1.

Po przybyciu zwierząt do rzeźni nie można bezzasadnie opóźniać ich uboju. Przed ubojem zwierzętom należy jednak dać czas na odpoczynek, jeżeli zachodzi taka konieczność ze względu na ich dobrostan. Zwierzęta dostarczone do rzeźni w celu uboju poddaje się tam ubojowi, a bezpośrednie przemieszczanie do innej rzeźni może być dozwolone jedynie w wyjątkowych przypadkach zgodnie z art. 43 ust. 6 akapit drugi rozporządzenia wykonawczego (UE) 2019/627.”;

(iii) w rozdziale VIa wprowadza się następujące zmiany:

1) tytuł otrzymuje brzmienie:

„Rozdział VIa:

UBÓJ W GOSPODARSTWIE POCHODZENIA BYDŁA DOMOWEGO INNEGO NIŻ BIZONY ORAZ OWIEC, KÓZ I ŚWIŃ ORAZ GOSPODARSKICH ZWIERZĄT JEDNOKOPYTNYCH, INNY NIŻ UBÓJ Z KONIECZNOŚCI”;

2) formuła wprowadzająca otrzymuje brzmienie:

„Nie więcej niż trzy sztuki bydła domowego innego niż bizony, nie więcej niż trzy gospodarskie zwierzęta jednokopytne, nie więcej niż sześć świń domowych albo nie więcej niż dziewięć owiec lub kóz można poddać ubojowi w tym samym czasie w gospodarstwie pochodzenia, jeżeli właściwy organ zezwoli na to przy spełnieniu następujących wymogów:”;

3) uchyla się lit. a);

(iv) w rozdziale VII wprowadza się następujące zmiany:

1) po pkt 2 dodaje się punkt w brzmieniu:

„2a.

Do celów niniejszego punktu »dojrzewanie na sucho« oznacza przechowywanie świeżego mięsa w warunkach tlenowych tusz wiszących lub ich kawałków, niepakowanych lub opakowanych w worki przepuszczające parę wodną, w komorze lub szafie chłodniczej i pozostawianych do dojrzewania przez kilka tygodni w kontrolowanych warunkach środowiskowych, takich jak temperatura, wilgotność względna i przepływ powietrza.

Przed wprowadzeniem do obrotu lub zamrożeniem mięso bydlęce poddane dojrzewaniu na sucho musi być przechowywane przy temperaturze powierzchni od –0,5 do 3,0 °C, przy wilgotności względnej nieprzekraczającej 85 % i przepływie powietrza od 0,2 do 0,5 m/s w przeznaczonej do tego komorze lub szafie przez maksymalnie 35 dni, począwszy od końca okresu stabilizacji po uboju. Podmioty prowadzące przedsiębiorstwo spożywcze mogą jednak stosować inne kombinacje temperatury powierzchni, wilgotności względnej, przepływu powietrza i czasu lub poddawać dojrzewaniu na sucho mięso innych gatunków, jeżeli udowodnią w sposób wymagany przez właściwe organy, że zapewniono równoważne gwarancje dotyczące bezpieczeństwa mięsa.

Ponadto stosuje się następujące środki szczególne:

(i) dojrzewanie na sucho rozpoczyna się bezpośrednio po okresie stabilizacji po uboju i bezzasadnie opóźnionym rozbiorze lub przewiezieniu do zakładu prowadzącego dojrzewanie na sucho;

(ii) mięsa nie umieszcza się w komorze ani w szafie przed osiągnięciem temperatury i wilgotności względnej, o których mowa w akapicie drugim;

(iii) mięso wiesza się za kość lub, w przypadku użycia półki, należy zapewnić odpowiednią perforację dla ułatwienia przepływu powietrza przy regularnym obracaniu z zastosowaniem metod zapewniających zachowanie higieny;

(iv) na początku procesu dojrzewania na sucho można zastosować wyższy przepływ powietrza, aby ułatwić wczesne tworzenie się skórki i ograniczyć aktywność wody na powierzchni;

(v) należy stosować termometry, czujniki wilgotności względnej i inne urządzenia, aby dokładnie monitorować warunki panujące w komorze lub szafie oraz umożliwić ich kontrolę;

(vi) powietrze opuszczające parownik, powracające do parownika i mające kontakt z wołowiną należy filtrować lub poddawać działaniu promieniowania UV;

(vii) ewentualne przycinanie skórki przeprowadza się w odpowiednich warunkach higienicznych.”;

2) pkt 3 lit. b) ppkt (iv)–(viii) otrzymują brzmienie:

„(iv)

w ramach jednego transportu pojazd przewożący tusze, półtusze, ćwierćtusze lub półtusze podzielone na trzy części hurtowe odbiera mięso z maksymalnie trzech rzeźni lub z jednej chłodni składowej odbierającej bezpośrednio z rzeźni; wszystkie wymogi ustanowione w niniejszej lit. b) mają zastosowanie do wszystkich ładunków tusz, półtusz, ćwierćtusz lub półtusz podzielonych na trzy części hurtowe wysyłanych z rzeźni i chłodni składowej odbierającej z wyżej wymienionej rzeźni;

(v) tusze, półtusze, ćwierćtusze lub półtusze podzielone na trzy części hurtowe muszą mieć temperaturę wewnętrzną wynoszącą 15 °C na początku transportu, jeżeli mają być przewożone w tej samej komorze co mięso spełniające wymogi dotyczące temperatury określone w pkt 1 w przypadku podrobów i 7 °C w przypadku innych rodzajów mięsa;

(vi) do przesyłki dołączone jest oświadczenie podmiotu prowadzącego przedsiębiorstwo spożywcze; w oświadczeniu muszą zostać określone: okres schładzania przed pierwszym załadunkiem; godzina rozpoczęcia pierwszego załadunku tusz, półtusz, ćwierćtusz lub półtusz podzielonych na trzy części hurtowe; temperatura powierzchni mięsa w tym momencie; maksymalna temperatura powietrza podczas transportu, której mogą być poddane tusze, półtusze, ćwierćtusze lub półtusze podzielone na trzy części hurtowe; dopuszczalny maksymalny czas trwania transportu; data wydania pozwolenia oraz nazwa właściwego organu zezwalającego na transport zgodnie z ppkt (ii);

(vii) podmiot prowadzący przedsiębiorstwo spożywcze miejsca przeznaczenia musi poinformować właściwy organ, zanim otrzyma po raz pierwszy tusze, półtusze, ćwierćtusze lub półtusze podzielone na trzy części hurtowe, które nie osiągnęły temperatury określonej w pkt 1 przed rozpoczęciem transportu;

(viii) takie mięso musi być transportowanie zgodnie z następującymi parametrami:

— W przypadku maksymalnego czasu transportu (*2) wynoszącego sześć godzin:

Gatunek

Temperatura powierzchni (1)

Maksymalny czas schładzania do temperatury powierzchni mięsa (2)

Maksymalna temperatura powietrza w czasie transportu (3)

Maksymalna średnia dzienna z ogólnej liczby drobnoustrojów tlenowych tuszy (4)

Owce i kozy

7 °C

8 godzin

6 °C

log10 3,5 jtk/cm2

Bydło

20 godzin

log10 3,5 jtk/cm2

Świnie

16 godzin

log10 4 jtk/cm2

Maksymalny czas transportu można przedłużyć do 30 godzin, jeżeli przed rozpoczęciem transportu osiągnięta zostanie temperatura wewnętrzna poniżej 15 °C.

— W przypadku maksymalnego czasu transportu (*3) wynoszącego 60 godzin:

Gatunek

Temperatura powierzchni (5)

Maksymalny czas schładzania do temperatury powierzchni mięsa (6)

Temperatura wewnętrzna (7)

Maksymalna temperatura powietrza w czasie transportu (8)

Maksymalna średnia dzienna z ogólnej liczby drobnoustrojów tlenowych tuszy (9)

Owce i kozy

4 °C

12 godzin

15 °C

3 °C

log10 3 jtk/cm2

Bydło

24 godziny

(ix) metody pomiaru temperatury powierzchni muszą być walidowane, a jako metodę referencyjną stosuje się następującą metodę:

— stosuje się termometr skalibrowany zgodnie z najnowszą wersją normy ISO 13485,

— czujnik wprowadza się prostopadle na głębokość 0,5–1 cm w najgrubszym miejscu zewnętrznej części:

a) łopatki; albo

b) nogi (w przypadku bydła, owiec i kóz) albo szynki lub wewnętrznej powierzchni szynki w środkowej górnej części (w przypadku świń);

— pięć pomiarów temperatury przeprowadza się w następujący sposób:

— co najmniej jeden z pięciu pomiarów musi być niższy od wymogów dotyczących temperatury powierzchni określonych w ppkt (viii).

(*2) Maksymalny czas dozwolony od początku załadunku mięsa na pojazd do czasu zakończenia realizacji ostatecznej dostawy. Załadunek mięsa na pojazd może zostać opóźniony poza maksymalny czas przeznaczony na chłodzenie mięsa do określonej temperatury powierzchni. Jeśli do tego dojdzie, wówczas maksymalny czas transportu musi zostać skrócony o taki sam okres, o jaki opóźniono załadunek. Właściwy organ państwa członkowskiego przeznaczenia może ograniczyć liczbę punktów dostawy."

(*3) Maksymalny czas dozwolony od początku załadunku mięsa na pojazd do czasu zakończenia realizacji ostatecznej dostawy. Załadunek mięsa na pojazd może zostać opóźniony poza maksymalny czas przeznaczony na chłodzenie mięsa do określonej temperatury powierzchni. Jeśli do tego dojdzie, wówczas maksymalny czas transportu musi zostać skrócony o taki sam okres, o jaki opóźniono załadunek. Właściwy organ państwa członkowskiego przeznaczenia może ograniczyć liczbę punktów dostawy.”;"

b) w sekcji II rozdział II formuła wprowadzająca otrzymuje brzmienie:

„Podmioty prowadzące przedsiębiorstwo spożywcze zobowiązane są zapewnić, aby konstrukcja, rozplanowanie i wyposażenie zakładów, w których dokonuje się uboju drobiu lub zajęczaków, spełniały wymogi określone w pkt 1–7 poniżej. Mobilne części rzeźni muszą działać we współpracy z uzupełniającymi stacjonarnymi obiektami rzeźni w celu utworzenia kompletnej rzeźni spełniającej wymogi określone w pkt 1–7 poniżej. Mobilne części rzeźni mogą prowadzić działalność z kilkoma uzupełniającymi obiektami rzeźni, tworząc tym samym kilka rzeźni.”

;

c) w sekcji III wprowadza się następujące zmiany:

1) w pkt 3 wprowadza się następujące zmiany:

(i) lit. h) otrzymuje brzmienie:

„h)

zwierzęta poddane ubojowi i wykrwawieniu są transportowane do rzeźni lub do zakładu obróbki dziczyzny, w stosownych przypadkach, w higienicznych warunkach i bez zbędnej zwłoki. Jeżeli czas transportu przekracza dwie godziny, zwierzęta muszą zostać poddane chłodzeniu; jeżeli klimat na to pozwala, nie ma konieczności poddawania zwierząt chłodzeniu aktywnemu. Patroszenia można dokonywać na miejscu, pod nadzorem urzędowego lekarza weterynarii;”

;

(ii) uchyla się lit. i);

oraz

(iii) lit. j) otrzymuje brzmienie:

„j)

świadectwo zdrowia określone w rozdziale 3 załącznika IV do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2020/2235, wystawione i podpisane przez urzędowego lekarza weterynarii, potwierdzające korzystny wynik badania przedubojowego, prawidłowo przeprowadzone ubój i wykrwawienie oraz datę i godzinę uboju, musi towarzyszyć poddawanemu ubojowi zwierzęciu do rzeźni albo zakładu obróbki dziczyzny, w stosownych przypadkach, lub musi zostać wysłane z wyprzedzeniem w dowolnej formie.”;

2) pkt 3a otrzymuje brzmienie:

„3a.

Na zasadzie odstępstwa od pkt 3 lit. j) właściwy organ może zezwolić na poświadczanie prawidłowo przeprowadzonego uboju i wykrwawienia oraz daty i godziny uboju wyłącznie w informacjach dotyczących łańcucha żywnościowego zgodnie z sekcją III załącznika II do niniejszego rozporządzenia, pod warunkiem że:

a) gospodarstwo nie znajduje się na obszarze objętym ograniczeniami zdefiniowanym w art. 4 pkt 41 rozporządzenia (UE) 2016/429;

b) podmiot prowadzący przedsiębiorstwo spożywcze wykazał odpowiedni poziom kompetencji do dokonywania uboju, nie powodując u zwierząt jakiegokolwiek niepotrzebnego bólu, niepokoju lub cierpienia zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1099/2009 i bez uszczerbku dla art. 12 tego rozporządzenia.”;

d) w sekcji V rozdział III dodaje się punkt w brzmieniu:

„6.

Surowe wyroby mięsne poddane dojrzewaniu na sucho spełniają wymogi ustanowione w sekcji I rozdział VII pkt 2a niniejszego załącznika III.”;

e) w sekcji VIII rozdział VII dodaje się punkt w brzmieniu:

„4.

W przypadku gdy świeże produkty rybołówstwa, rozmrożone nieprzetworzone produkty rybołówstwa lub przetworzone produkty rybołówstwa muszą osiągnąć temperaturę niższą od temperatury topnienia lodu, aby umożliwić stosowanie urządzeń do porcjowania lub krojenia produktów rybołówstwa, można te produkty utrzymywać w tak wymaganej technologicznie temperaturze przez możliwie najkrótszy okres, który w żadnym przypadku nie może przekraczać 96 godzin. Nie zezwala się na przechowywanie i transport w tej temperaturze.

W przypadku gdy mrożone produkty rybołówstwa muszą osiągnąć temperaturę przekraczającą -18 °C, aby umożliwić stosowanie urządzeń do porcjowania lub krojenia produktów rybołówstwa, można te produkty utrzymywać w tak wymaganej technologicznie temperaturze przez możliwie najkrótszy okres, który w żadnym przypadku nie może przekraczać 96 godzin. Nie zezwala się na przechowywanie i transport w tej temperaturze.”;

f) w sekcji IX wprowadza się następujące zmiany:

(i) rozdział I część I pkt 3 otrzymuje brzmienie:

„3.

Jednakże surowe mleko lub siara od zwierząt niespełniające wymogów określonych w pkt 2 może być stosowane za zezwoleniem właściwego organu:

a) w przypadku krów, bawolic, owiec lub kóz lub samic innych gatunków, które nie wykazują pozytywnej reakcji na badania w kierunku gruźlicy lub brucelozy ani żadnych objawów tych chorób, a w przypadku owiec lub kóz, które zaszczepiono przeciwko brucelozie w ramach programu likwidacji choroby i nie wykazują żadnych objawów tej choroby – po poddaniu obróbce cieplnej w celu wykazania, w stosownych przypadkach, negatywnej reakcji w teście na fosfatazę alkaliczną. Jeżeli test na fosfatazę alkaliczną nie jest odpowiedni, aby wykazać skuteczność zastosowanej obróbki cieplnej, na przykład w sytuacjach, gdy surowe mleko pochodzi od gatunków innych niż bydło lub jest rozdzielone na różne frakcje przed poddaniem obróbce cieplnej, podmioty prowadzące przedsiębiorstwo spożywcze mogą przedstawić właściwemu organowi niezbędne gwarancje i prowadzić powiązane rejestry w ramach swoich procedur opartych na zasadach systemu analizy zagrożeń i krytycznych punktów kontroli (HACCP) zgodnie z art. 5 rozporządzenia (WE) nr 852/2004;

b) w przypadku owiec lub kóz, które nie wykazują pozytywnej reakcji na badania w kierunku brucelozy lub które zaszczepiono przeciwko brucelozie w ramach programu likwidacji choroby i nie wykazują żadnych objawów tej choroby – do wytwarzania sera o okresie dojrzewania wynoszącym co najmniej dwa miesiące.”;

(ii) rozdział II część II pkt 1 lit. a) otrzymuje brzmienie:

„a)

pasteryzację przeprowadza się za pomocą obróbki polegającej na stosowaniu:

(i) wysokiej temperatury w krótkim przedziale czasowym: co najmniej 72 °C przez 15 sekund;

(ii) niskiej temperatury w długim przedziale czasowym: co najmniej 63 °C przez 30 sekund; lub

(iii) innej kombinacji warunków czasowych i termicznych w celu uzyskania równoważnego rezultatu.

Obróbka, o której mowa w ppkt (i), (ii) oraz (iii), zapewnia, aby bezpośrednio po takiej obróbce produkty wykazywały, w stosownych przypadkach, negatywną reakcję w teście na fosfatazę alkaliczną. Jeżeli test na fosfatazę alkaliczną nie jest odpowiedni, aby wykazać skuteczność pasteryzacji, na przykład w sytuacjach, gdy produkty pochodzą od gatunków innych niż bydło lub są rozdzielone na różne frakcje przed pasteryzacją, podmioty prowadzące przedsiębiorstwo spożywcze mogą przedstawić właściwemu organowi niezbędne gwarancje i prowadzić powiązane rejestry w ramach swoich procedur opartych na zasadach systemu analizy zagrożeń i krytycznych punktów kontroli (HACCP) zgodnie z art. 5 rozporządzenia (WE) nr 852/2004.”;

g) sekcja X rozdział I pkt 1 otrzymuje brzmienie:

„1.

Jaja w pomieszczeniach producenta oraz do czasu ich sprzedania konsumentowi muszą pozostawać czyste, suche, pozbawione niezamierzonego obcego zapachu, skutecznie zabezpieczone przed wstrząsami i bezpośrednim działaniem promieni słonecznych. Zamierzone nadanie jajom obcego zapachu nie może mieć na celu zamaskowania wcześniej istniejącego zapachu.”.

(*1) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 z dnia 9 marca 2016 r. w sprawie przenośnych chorób zwierząt oraz zmieniające i uchylające niektóre akty w dziedzinie zdrowia zwierząt (»Prawo o zdrowiu zwierząt«) (Dz.U. L 84 z 31.3.2016, s. 1).”;

(*2) Maksymalny czas dozwolony od początku załadunku mięsa na pojazd do czasu zakończenia realizacji ostatecznej dostawy. Załadunek mięsa na pojazd może zostać opóźniony poza maksymalny czas przeznaczony na chłodzenie mięsa do określonej temperatury powierzchni. Jeśli do tego dojdzie, wówczas maksymalny czas transportu musi zostać skrócony o taki sam okres, o jaki opóźniono załadunek. Właściwy organ państwa członkowskiego przeznaczenia może ograniczyć liczbę punktów dostawy.

(*3) Maksymalny czas dozwolony od początku załadunku mięsa na pojazd do czasu zakończenia realizacji ostatecznej dostawy. Załadunek mięsa na pojazd może zostać opóźniony poza maksymalny czas przeznaczony na chłodzenie mięsa do określonej temperatury powierzchni. Jeśli do tego dojdzie, wówczas maksymalny czas transportu musi zostać skrócony o taki sam okres, o jaki opóźniono załadunek. Właściwy organ państwa członkowskiego przeznaczenia może ograniczyć liczbę punktów dostawy.”;«

(1) (1) Maksymalna temperatura powierzchni mięsa dozwolona podczas załadunku i po nim, mierzona w najgrubszej części tuszy, półtuszy, ćwierćtuszy lub półtuszy podzielonych na trzy części hurtowe.

(2) (2) Maksymalny czas dozwolony od momentu uśmiercenia aż do osiągnięcia maksymalnej temperatury powierzchni dozwolonej podczas załadunku.

(3) (3) Maksymalna temperatura powietrza, jakiej mięso może być poddane od momentu rozpoczęcia załadunku oraz przez cały czas trwania transportu.

(4) (4) Maksymalna średnia dzienna z ogólnej liczby drobnoustrojów tlenowych tuszy w rzeźni, obliczona, stosując metodę ruchomego okna 10 tygodni, dozwolona w przypadku tusz odpowiednich gatunków, oszacowana przez podmiot zgodnie z wymogami właściwego organu, w zależności od procedur pobierania i badania próbek określonych w rozdziale 2 pkt 2.1.1 i 2.1.2 oraz rozdziale 3 pkt 3.2 w załączniku I do rozporządzenia Komisji (WE) nr 2073/2005 z dnia 15 listopada 2005 r. w sprawie kryteriów mikrobiologicznych dotyczących środków spożywczych (Dz.U. L 338 z 22.12.2005, s. 1).

(5) Maksymalna temperatura powierzchni mięsa dozwolona podczas załadunku i po nim, mierzona w najgrubszej części tuszy, półtuszy, ćwierćtuszy lub półtuszy podzielonych na trzy części hurtowe.

(6) Maksymalny czas dozwolony od momentu uśmiercenia aż do osiągnięcia maksymalnej temperatury powierzchni dozwolonej podczas załadunku.

(7) Maksymalna dozwolona temperatura wewnętrzna mięsa w czasie załadunku i po nim.

(8) Maksymalna temperatura powietrza, jakiej mięso może być poddane od momentu rozpoczęcia załadunku oraz przez cały czas trwania transportu.

(9) Maksymalna średnia dzienna z ogólnej liczby drobnoustrojów tlenowych tuszy w rzeźni, obliczona, stosując metodę ruchomego okna 10 tygodni, dozwolona w przypadku tusz odpowiednich gatunków, oszacowana przez podmiot zgodnie z wymogami właściwego organu, w zależności od procedur pobierania i badania próbek określonych w rozdziale 2 pkt 2.1.1 i 2.1.2 oraz rozdziale 3 pkt 3.2 w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 2073/2005.