Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/1143 z dnia 11 kwietnia 2024 r. w sprawie oznaczeń geograficznych w odniesieniu do wina, napojów spirytusowych i produktów rolnych oraz gwarantowanych tradycyjnych specjalności i określeń jakościowych stosowanych fakultatywnie w odniesieniu do produktów rolnych, zmieniające rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, (UE) 2019/787 i (UE) 2019/1753 oraz uchylające rozporządzenie (UE) nr 1151/2012
Tytuł I — PRZEPISY OGÓLNE
Artykuł 2
W mocyDefinicje
1. Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:
a) „wino” oznacza produkty objęte art. 92 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013;
b) „napój spirytusowy” oznacza napój spirytusowy w rozumieniu art. 2 rozporządzenia (UE) 2019/787;
c) „etykietowanie” oznacza, w odniesieniu do wszystkich produktów objętych zakresem stosowania niniejszego rozporządzenia, etykietowanie zdefiniowane w art. 2 ust. 2 lit. j) rozporządzenia (UE) nr 1169/2011;
d) „etap produkcji” oznacza dowolny etap produkcji, w tym surowców, lub przetwarzania, przygotowania lub dojrzewania do momentu, w którym produkt jest gotowy do wprowadzenia go do obrotu;
e) „podmiot gospodarczy” oznacza osobę fizyczną lub prawną, która prowadzi działania podlegające co najmniej jednemu zobowiązaniu przewidzianemu w specyfikacji produktu;
f) „produkt przetworzony” oznacza produkt przetworzony zdefiniowany w art. 2 ust. 1 lit. o) rozporządzenia (WE) nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (
1
);
g) „jednostka upoważniona” oznacza jednostkę upoważnioną zdefiniowaną w art. 3 pkt 5 rozporządzenia (UE) 2017/625, która poświadcza zgodność ze specyfikacją produktu w przypadku produktów noszących oznaczenia geograficzne lub uznanych za gwarantowane tradycyjne specjalności;
h) „termin rodzajowy” oznacza nazwę produktu, która – mimo, iż dotyczy miejsca, regionu lub kraju, w którym dany produkt został pierwotnie wytworzony lub wprowadzony na rynek – została przyjęta jako nazwa zwyczajowa danego produktu w Unii;
i) „nazwa odmiany roślin” oznacza nazwę danej odmiany, która jest powszechnie używana lub oficjalnie przyjęta w krajowym lub unijnym katalogu zgodnie z dyrektywami Rady 2002/53/WE (
2
), 2002/55/WE (
3
), 2008/90/WE (
4
) lub rozporządzeniem Rady (WE) nr 2100/94 (
5
), w języku lub językach, w których jest używana lub zarejestrowana w dniu złożenia wniosku o rejestrację danego oznaczenia geograficznego;
j) „nazwa rasy zwierząt” oznacza nazwę rasy objętej rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1012 (
6
), która jest wymieniona w księgach hodowlanych lub rejestrach hodowlanych. W przypadku gatunków nieobjętych tym rozporządzeniem oznacza nazwę rasy wpisanej do ksiąg hodowlanych lub rejestrów hodowlanych na mocy prawa krajowego. Nazwa taka musi być sporządzona w języku lub językach, w których jest wymieniona w dniu złożenia wniosku o rejestrację danego oznaczenia geograficznego;
k) „Nomenklatura scalona” oznacza nomenklaturę towarową ustanowioną art. 1 rozporządzenia (EWG) nr 2658/87.
2. Do celów tytułu II stosuje się następujące definicje:
a) „specyfikacja produktu” oznacza dokument, o którym mowa w:
(i) art. 94 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do wina;
(ii) art. 22 rozporządzenia (UE) 2019/787 w odniesieniu do napojów spirytusowych;
(iii) art. 49 niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do produktów rolnych;
b) „jednolity dokument” oznacza dokument streszczający specyfikację produktu, o której mowa w:
(i) art. 95 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do wina;
(ii) art. 23 rozporządzenia (UE) 2019/787 w odniesieniu do napojów spirytusowych;
(iii) art. 50 niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do produktów rolnych.
3. Do celów tytułu III rozdział 2 „tradycyjny” oznacza udokumentowane historycznie użycie nazwy przez producentów w danej społeczności przez okres umożliwiający przekazanie między pokoleniami. Okres ten ma wynosić co najmniej 30 lat, a takie użycie może obejmować zmiany wynikające ze zmian w zakresie higieny, bezpieczeństwa i innych stosownych praktyk.
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.