Artykuł 20

1. W odniesieniu do produktów pochodzących z państwa członkowskiego lub państwa trzeciego, których nazwę tworzy w całości lub części nazwa będąca w sprzeczności z art. 26 ust. 1, Komisja może – w drodze aktów wykonawczych – przyznać okres przejściowy o maksymalnej długości pięciu lat, aby umożliwić dalsze stosowanie tej nazwy, pod którą zostały wprowadzone do obrotu, pod warunkiem że dopuszczalny sprzeciw, wniesiony na podstawie art. 10 ust. 4 lub art. 17, wobec wniosku o rejestrację oznaczenia geograficznego, którego ochrona jest kwestionowana, wykaże, że:

a) rejestracja danego oznaczenia geograficznego zagroziłaby istnieniu całkowicie lub częściowo identycznej nazwy w nazwie produktu; lub

b) produkty te są zgodnie z prawem wprowadzane do obrotu na danym terytorium z tą nazwą zawartą w nazwie produktu przez co najmniej pięć lat, licząc od daty publikacji informacji przewidzianych w art. 15 ust. 4.

2. Akty wykonawcze, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 88 ust. 2, z wyjątkiem aktów dotyczących wniosków, wobec których wniesiono dopuszczalny sprzeciw zgodnie z art. 10 ust. 4; przyjmuje się je bez stosowania tej procedury sprawdzającej.

3. Komisja może, w drodze aktów wykonawczych, przedłużyć okres przejściowy przyznany na mocy ust. 1 na okresy, które łącznie nie będą przekraczały 15 lat, lub bezpośrednio przyznać okres przejściowy nieprzekraczający 15 lat, pod warunkiem, że wykazano także, że:

a) nazwa, o której mowa w ust. 1, była używana zgodnie z prawem w sposób konsekwentny i sprawiedliwy przez okres co najmniej 25 lat, zanim wniosek o rejestrację danego oznaczenia geograficznego został przedłożony Komisji;

b) używanie nazwy w nazwie produktu, o której mowa w ust. 1, nigdy nie było podyktowane chęcią odniesienia korzyści z renomy nazwy produktu zarejestrowanego jako oznaczenie geograficzne; oraz

c) konsument nie został wprowadzony ani nie mógłby zostać wprowadzony w błąd co do prawdziwego pochodzenia produktu.

4. Akty wykonawcze, o których mowa w ust. 3 niniejszego artykułu, przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 88 ust. 2, z wyjątkiem aktów dotyczących wniosków, wobec których wniesiono dopuszczalny sprzeciw zgodnie z art. 10 ust. 4; przyjmuje się je bez stosowania tej procedury sprawdzającej.

5. Przy stosowaniu nazwy, o której mowa w ust. 1 i 3, oznaczenie kraju pochodzenia umieszcza się w sposób wyraźny i widoczny na etykiecie, a jeżeli produkt jest wprowadzany do obrotu za pośrednictwem internetu – w stosownych przypadkach w opisie produktu.

6. W odniesieniu do wniosków o rejestrację oznaczeń geograficznych oraz zmiany na poziomie Unii, aby pokonać tymczasowe trudności w osiągnięciu długoterminowego celu, jakim jest zapewnienie, by wszystkie podmioty wprowadzające do obrotu produkt objęty oznaczeniem geograficznym na danym obszarze przestrzegały specyfikacji produktu, państwo członkowskie może przyznać, w celu osiągnięcia zgodności, okres przejściowy, który nie może przekraczać 10 lat i zaczyna się w dniu przedłożenia wniosku Komisji, pod warunkiem że odnośne podmioty wprowadzają przedmiotowe produkty na rynek w sposób zgodny z prawem, stosując przedmiotowe nazwy nieprzerwanie przez co najmniej pięć lat, licząc od daty złożenia wniosku organom danego państwa członkowskiego, oraz że poinformowały o tym w ramach krajowej procedury sprzeciwu, o której mowa w art. 10 ust. 4.

7. W przypadku gdy okres między złożeniem wniosku o rejestrację na etapie unijnym a rejestracją danej nazwy przekracza pięć lat, państwo członkowskie może przedłużyć okres przejściowy o maksymalnie pięć lat. Decyzja o przedłużeniu okresu przejściowego jest niezwłocznie przekazywana Komisji, która publikuje ją w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

8. Ust. 6 stosuje się odpowiednio do oznaczenia geograficznego odnoszącego się do obszaru geograficznego położonego w państwie trzecim, z wyjątkiem procedury sprzeciwu.