Artykuł 31

1. Odrzuca się wniosek o rejestrację znaku towarowego, którego stosowanie byłoby sprzeczne z art. 26, w przypadku gdy wniosek o rejestrację tego znaku towarowego został złożony po dacie przedłożenia Komisji wniosku o rejestrację oznaczenia geograficznego.

2. EUIPO unieważnia unijne znaki towarowe zarejestrowane z naruszeniem ust. 1, a właściwe organy krajowe unieważniają krajowe znaki towarowe zarejestrowane z naruszeniem ust. 1.

3. Znak towarowy, którego stosowanie jest sprzeczne z art. 26, lecz w odniesieniu do którego złożono wniosek, którego dokonano rejestracji lub – jeżeli stosowne prawodawstwo dopuszcza taką możliwość – do którego nabyto praw przez używanie w dobrej wierze na terytorium Unii przed datą przedłożenia Komisji wniosku o rejestrację oznaczenia geograficznego, może pozostać w użyciu, a jego rejestracja może zostać przedłużona niezależnie od rejestracji oznaczenia geograficznego, pod warunkiem że brak jest podstaw do jego unieważnienia lub wygaśnięcia na mocy dyrektywy (UE) 2015/2436 lub rozporządzenia (UE) 2017/1001. W takich przypadkach dozwolone jest stosowanie oznaczenia geograficznego, po jego rejestracji, oraz odpowiedniego znaku towarowego.

4. Do celów ust. 1 i 3, w przypadku gdy oznaczenia geograficzne zostały zarejestrowane w Unii bez złożenia wniosku o rejestrację na etapie unijnym, datą przedłożenia Komisji wniosku o rejestrację oznaczenia geograficznego jest data pierwszego dnia ochrony.

5. Bez uszczerbku dla przepisów rozporządzenia (UE) nr 1169/2011, wraz z oznaczeniem geograficznym można umieszczać na etykietach znaki gwarancyjne lub certyfikujące, o których mowa w art. 28 ust. 4 dyrektywy (UE) 2015/2436, oraz znaki wspólne, o których mowa w art. 29 ust. 3 tej dyrektywy, a także znaki wspólne, o których mowa w rozdziale VIII rozporządzenia (UE) 2017/1001.