Artykuł 33

1. W uzupełnieniu art. 32 państwa członkowskie mogą stosować system uznawania grup producentów. System uznawania może być stosowany do wszystkich grup producentów, których członkowie produkują produkt noszący oznaczenie geograficzne, lub do grup producentów produkujących określone kategorie produktów noszących oznaczenia geograficzne. Grupa producentów może zostać uznana wyłącznie w odpowiedzi na stosowny wniosek. W ramach systemu uznawania organy, o których mowa w art. 9 ust. 2, oraz producentów, o których mowa w art. 9 ust. 3, uznaje się za uznane grupy producentów.

2. Państwa członkowskie stosujące system, o którym mowa w ust. 1, przewidują następujące kryteria uznawania grupy producentów:

a) szczególną formę prawną; oraz

b) spełnienie jednego z następujących warunków:

(i) minimalny poziom członkostwa producentów produktu powyżej 50 %; lub

(ii) określony minimalny poziom członkostwa producentów produktu oraz minimalny poziom wielkości lub wartości zbywalnej produkcji powyżej 50 %.

Państwa członkowskie mogą ustanowić dodatkowe kryteria, takie jak:

a) dysponowanie niezbędnymi wkładami finansowymi swoich członków;

b) przepisy dotyczące przyjmowania członków, ustania członkostwa i naruszania obowiązków członkowskich;

c) statuty w formie pisemnej.

Jeżeli grupa producentów przestaje spełniać kryteria potrzebne do jej uznania, uznanie to zostaje zawieszone lub cofnięte.

3. W przypadku gdy grupa producentów zostanie uznana w ramach systemu, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, ta uznana grupa producentów ma wyłączne prawo do:

a) wykonywania zadań, o których mowa w art. 32, w imieniu wszystkich producentów produkujących produkt noszący dane oznaczenie geograficzne, bez uszczerbku dla prawa indywidualnych producentów do działania w obronie swoich interesów;

b) otrzymania od producenta żywności opakowanej powiadomienia, o którym mowa w art. 27 ust. 2, o używaniu w nazwie żywności opakowanej oznaczenia geograficznego jednego ze składników;

c) zwracania się o wiążące przepisy regulujące podaż produktów noszących oznaczenia geograficzne zgodnie z art. 166a ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, w tym obowiązujące przez okres do sześciu lat zgodnie z art. 166a ust. 4 lit. c) tego rozporządzenia;

d) ustanawiania standardowych klauzul dotyczących podziału wartości, które mogą być stosowane zgodnie z art. 172a rozporządzenia (UE) nr 1308/2013;

e) uzgadniania praktyk z zakresu zrównoważonego rozwoju zgodnie z art. 7 niniejszego rozporządzenia;

f) składania wniosków o zatwierdzanie zmian zgodnie z art. 24 ust. 1 niniejszego rozporządzenia;

g) składania wniosków o cofnięcie rejestracji zgodnie z art. 25 ust. 2 niniejszego rozporządzenia.

4. Państwa członkowskie mogą również przewidzieć, że uznana grupa producentów jest jedyną grupą producentów uprawnioną do wykonywania zadań:

a) o których mowa w art. 32 ust. 4 lit. a) i d), jeżeli skutki tych zadań dotykają wszystkich producentów produktu noszącego dane oznaczenie geograficzne;

b) o których mowa w art. 32 ust. 4 lit. b), e) i f), w przypadku gdy zadania te są wykonywane na szczeblu międzynarodowym, krajowym lub regionalnym, bez uszczerbku dla możliwości wykonywania tych zadań na szczeblu lokalnym przez producentów produktu noszącego dane oznaczenie geograficzne.

5. Grupa producentów mająca siedzibę w państwie członkowskim niestosującym systemu, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, może wykonywać zadania, o których mowa w art. 32 ust. 4 lit. b), c), e) i f), w państwie członkowskim stosującym taki system.

6. W przypadku gdy oznaczenie geograficzne dotyczy transgranicznego obszaru geograficznego, organy odnośnych państw członkowskich lub, w stosownych przypadkach, Zjednoczonego Królestwa w odniesieniu do Irlandii Północnej współpracują, by wyznaczyć pojedynczą uznaną grupę producentów. W przypadku gdy zainteresowane państwa członkowskie lub, w stosownych przypadkach, Zjednoczone Królestwo w odniesieniu do Irlandii Północnej, nie osiągną porozumienia lub jeżeli jedno z zainteresowanych państw członkowskich nie stosuje systemu, o którym mowa w ust. 1, w odniesieniu do tego oznaczenia geograficznego nie uznaje się żadnej grupy producentów.

7. Państwa członkowskie mogą postanowić, że grupy producentów uznane na mocy prawa krajowego przed dniem 13 maja 2024 r. uważa się za uznane zgodnie z ust. 1.

Jeżeli taka uznana grupa producentów nie spełnia kryteriów określonych w ust. 2, dostosowuje się do odpowiednich przepisów do dnia 14 maja 2026 r. Jeżeli zgodność nie zostanie osiągnięta w tym terminie, dane państwo członkowskie przedłuża ten termin jeden raz o maksymalnie rok lub cofa uznanie.

8. Jeżeli państwo członkowskie stosuje system uznanych grup producentów, o którym mowa w ust. 1, powiadamia Komisję za pośrednictwem systemu cyfrowego o nazwie i adresie uznanej grupy producentów w odniesieniu do każdego zarejestrowanego oznaczenia geograficznego oraz aktualizuje te informacje w przypadku zmian. Komisja podaje te informacje do wiadomości publicznej i odpowiednio aktualizuje unijny rejestr oznaczeń geograficznych.