Artykuł 37

1. Oznaczenia, skróty i symbole odnoszące się do oznaczeń geograficznych nie mogą być stosowane w inny sposób niż w odniesieniu do produktów wytwarzanych zgodnie z odpowiednią specyfikacją produktu. Mogą być również stosowane do celów informacyjnych i edukacyjnych, pod warunkiem, że takie stosowanie nie wprowadza konsumenta w błąd.

2. Ustanawia się następujące symbole unijne służące opatrywaniu oznaczeniami geograficznymi i popularyzacji tych oznaczeń:

a) symbol identyfikujący chronione nazwy pochodzenia produktów rolnych; oraz

b) symbol identyfikujący chronione oznaczenia geograficzne produktów rolnych. Symbol ten może być również stosowany w odniesieniu do oznaczeń geograficznych napojów spirytusowych.

3. W przypadku produktów rolnych i napojów spirytusowych pochodzących z Unii, które wprowadzane są do obrotu pod oznaczeniem geograficznym, na etykietach i w materiałach reklamowych musi znajdować się związany z nimi symbol unijny. W odniesieniu do etykietowania, oznaczenie geograficzne musi znajdować się w tym samym polu widzenia co symbol unijny.

Do oznaczenia geograficznego zastosowanie mają wymogi dotyczące etykietowania określone w art. 13 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1169/2011 w odniesieniu do prezentacji obowiązkowych danych szczegółowych.

4. Na zasadzie odstępstwa od ust. 3 akapit pierwszy w przypadku napojów spirytusowych symbole unijne mogą zostać pominięte.

5. W przypadku gdy produkty rolne noszą oznaczenie geograficzne, oznaczenie nazwy producenta lub podmiotu gospodarczego umieszcza się na etykiecie w tym samym polu widzenia co oznaczenie geograficzne. W takim przypadku nazwę podmiotu gospodarczego należy rozumieć jako nazwę podmiotu gospodarczego odpowiedzialnego za etap produkcji, w wyniku którego uzyskuje się produkt mający nosić oznaczenie geograficzne, lub odpowiedzialnego za istotne przetwarzanie tego produktu.

W przypadku gdy największa powierzchnia opakowań lub pojemników odpowiada powierzchni opisanej w art. 16 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1169/2011, wskazanie nazwy producenta lub podmiotu gospodarczego jest dobrowolne.

Produkty rolne wprowadzane do obrotu pod oznaczeniem geograficznym, które zostały opatrzone etykietą przed dniem 14 maja 2026 r., mogą być nadal wprowadzane do obrotu bez konieczności podawania nazwy producenta lub podmiotu gospodarczego w tym samym polu widzenia co oznaczenie geograficzne do wyczerpania istniejących zapasów.

6. W przypadku gdy produkty rolne lub napoje spirytusowe noszą oznaczenie geograficzne, oznaczenia „chroniona nazwa pochodzenia” lub „chronione oznaczenie geograficzne” mogą odpowiednio znajdować się na etykietach i w materiałach reklamowych produktów rolnych, a oznaczenie „oznaczenie geograficzne” może znajdować się na etykietach i w materiałach reklamowych napojów spirytusowych.

Na etykietach i w materiałach reklamowych produktów rolnych noszących oznaczenie geograficzne mogą znajdować się skróty „ChNP” lub „ChOG”, odpowiadające oznaczeniom „chroniona nazwa pochodzenia” lub „chronione oznaczenie geograficzne”.

7. Oznaczenia i skróty mogą być stosowane na etykietach i w materiałach reklamowych produktów przetworzonych, jeżeli oznaczenie geograficzne odnosi się do ich składnika. W takim przypadku oznaczenie lub skrót umieszcza się obok nazwy składnika, który jest wyraźnie zidentyfikowany jako składnik. Symbolu unijnego nie umieszcza się w połączeniu z nazwą środka spożywczego w rozumieniu art. 17 rozporządzenia (UE) nr 1169/2011.

8. Symbole unijne wskazujące chronioną nazwę pochodzenia lub chronione oznaczenie geograficzne, oznaczenia „chroniona nazwa pochodzenia”, „chronione oznaczenie geograficzne” i „oznaczenie geograficzne” oraz odpowiednio skróty „ChNP” lub „ChOG” można umieszczać na etykietach dopiero po opublikowaniu aktu rejestracji danego oznaczenia geograficznego.

9. Na etykietach można umieścić również:

a) przedstawienia graficzne obszaru geograficznego pochodzenia, o którym mowa w specyfikacji produktu; oraz

b) tekst, elementy graficzne lub symbole odnoszące się do państwa członkowskiego i regionu, gdzie znajduje się obszar geograficzny pochodzenia, pod warunkiem że takie odniesienia nie wprowadzają konsumenta w błąd co do prawdziwej tożsamości lub pochodzenia produktu.

10. Symbole unijne związane z oznaczeniami geograficznymi wpisanymi do unijnego rejestru oznaczeń geograficznych, określającymi produkty pochodzące z państw trzecich, mogą być umieszczane na etykietach produktów i w materiałach reklamowych, w którym to przypadku symbole te stosuje się zgodnie z ust. 3.

11. Komisja, w drodze aktów wykonawczych, określa specyfikację techniczną symbolów unijnych dotyczących oznaczeń geograficznych oraz techniczne przepisy dotyczące ich stosowania i stosowania oznaczeń lub skrótów na produktach wprowadzanych do obrotu jako zarejestrowane oznaczenia geograficzne, włącznie z określeniem wersji językowych. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 88 ust. 2.