Artykuł 72

1. Kontrole gwarantowanych tradycyjnych specjalności oznaczają:

a) kontrolę, czy produkt uznany za gwarantowaną tradycyjną specjalność wyprodukowano zgodnie z odpowiednią specyfikacją produktu; oraz

b) kontrolę stosowania gwarantowanych tradycyjnych specjalności na rynku.

2. Do celów niniejszego rozdziału egzekwowanie obejmuje wszelkie działania, które zmierzają do zapewnienia zgodności z art. 68, 69 i 70 niniejszego rozporządzenia.

3. Właściwe organy, jednostki upoważnione i osoby fizyczne, którym przekazano niektóre zadania związane z kontrolami urzędowymi, przestrzegają odpowiednich wymogów określonych w rozporządzeniu (UE) 2017/625.

4. Każdy podmiot gospodarczy, który chce uczestniczyć w dowolnym działaniu objętym co najmniej jednym zobowiązaniem przewidzianym w specyfikacji produktu uznanym za gwarantowaną tradycyjną specjalność, powiadamia właściwe organy, jednostki upoważnione lub osoby fizyczne, o których mowa w ust. 6 lit. a) i b).

Państwa członkowskie sporządzają i aktualizują wykaz podmiotów gospodarczych, które prowadzą działalność podlegającą co najmniej jednemu obowiązkowi przewidzianemu w specyfikacji produktu dotyczącej produktu uznanego za gwarantowaną tradycyjną specjalność wpisanego do unijnego rejestru gwarantowanych tradycyjnych specjalności na ich terytorium.

5. Producenci są odpowiedzialni za kontrole własne, które zapewniają zgodność produktów uznanych za gwarantowane tradycyjne specjalności ze specyfikacją produktu przed wprowadzeniem produktu do obrotu.

6. Oprócz kontroli własnych, o których mowa w ust. 5, przed wprowadzeniem do obrotu produktu uznanego za gwarantowaną tradycyjną specjalność i pochodzącego z Unii, kontrola zgodności ze specyfikacją produktu przeprowadzana jest przez:

a) co najmniej jeden właściwy organ w rozumieniu art. 3 pkt 3 rozporządzenia (UE) 2017/625; lub

b) co najmniej jedną jednostkę upoważnioną lub osobę fizyczną, którym przekazano niektóre zadania związane z kontrolami urzędowymi, jak określono w tytule II rozdział III rozporządzenia (UE) 2017/625.

7. W odniesieniu do gwarantowanych tradycyjnych specjalności, które odnoszą się do produktów pochodzących z państwa trzeciego, kontrola zgodności ze specyfikacją produktu przed jego wprowadzeniem do obrotu jest dokonywana przez:

a) jeden lub kilka właściwych organów wyznaczonych przez państwo trzecie; lub

b) co najmniej jedną jednostkę certyfikującą produkty.

Koszty kontroli zgodności ze specyfikacją produktu mogą ponosić podmioty gospodarcze, które podlegają tym kontrolom. Państwa członkowskie mogą pobierać opłatę w celu pokrycia swoich kosztów kontroli zgodności ze specyfikacją produktu.

8. Państwa członkowskie podają do wiadomości publicznej nazwy i adresy właściwych organów, jednostek upoważnionych i osób fizycznych, o których mowa w ust. 6, w odniesieniu do każdego produktu uznanego za gwarantowaną tradycyjną specjalność, oraz aktualizują te informacje.

9. Komisja podaje do wiadomości publicznej nazwy i adresy właściwych organów i jednostek certyfikujących produkty, o których mowa w ust. 7, oraz regularnie aktualizuje te informacje.

10. Komisja może utworzyć portal cyfrowy, na którym będą podawane do wiadomości publicznej nazwy i adresy właściwych organów, wyznaczonych organów i jednostek certyfikujących produkty oraz osób fizycznych, o których mowa w ust. 6 i 7.

11. Komisja przyjmuje akty wykonawcze dotyczące informacji, które państwa trzecie mają przekazywać Komisji, w tym dotyczące nazw i adresów właściwych organów i jednostek certyfikujących produkty. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 88 ust. 2.

12. Komisja może, w drodze aktów wykonawczych, bez stosowania procedury, o której mowa w art. 88 ust. 2, określać środki, przy pomocy których podaje się do wiadomości publicznej nazwy i adresy właściwych organów i upoważnionych jednostek, o których mowa w niniejszym artykule.