Artykuł 46b

1. Państwa członkowskie wyznaczają organ nadzoru ustanowiony na ich terytorium lub wyznaczają – za obopólnym porozumieniem z innym państwem członkowskim – organ nadzoru z siedzibą w tym innym państwie członkowskim. Ten organ nadzoru odpowiedzialny jest za zadania nadzoru w wyznaczającym państwie członkowskim w odniesieniu do usług zaufania.

Organy nadzoru wyznaczone zgodnie z akapitem pierwszym muszą otrzymać niezbędne uprawnienia i odpowiednie zasoby do wykonywania swoich zadań.

2. Państwa członkowskie przekazują Komisji nazwy i adresy swoich organów nadzoru wyznaczonych zgodnie z ust. 1, oraz informacje o wszelkich późniejszych zmianach w tym zakresie. Komisja publikuje wykaz zgłoszonych organów nadzoru.

3. Rolą organów nadzoru wyznaczonych zgodnie z ust. 1 jest:

a) sprawowanie nadzoru nad kwalifikowanymi dostawcami usług zaufania z siedzibą na terytorium wyznaczającego państwa członkowskiego oraz zapewnianie – za pomocą działań nadzorczych ex ante i ex post – aby określone w niniejszym rozporządzeniu wymogi były spełniane przez tych kwalifikowanych dostawców usług zaufania oraz przez świadczone przez nich kwalifikowane usługi zaufania;

b) podejmowanie, w razie potrzeby, działań w odniesieniu do niekwalifikowanych dostawców usług zaufania mających siedzibę na terytorium wyznaczającego państwa członkowskiego – za pomocą działań nadzorczych ex post – gdy dowiedzą się, że niekwalifikowani dostawcy usług zaufania lub świadczone przez nich usługi zaufania przypuszczalnie nie spełniają wymogów określonych w niniejszym rozporządzeniu.

4. Zadania organu nadzoru wyznaczonego zgodnie z ust. 1 obejmują w szczególności:

a) informowanie odpowiednich właściwych organów wyznaczonych lub ustanowionych w danym państwie członkowskim zgodnie z art. 8 ust. 1 dyrektywy (UE) 2022/2555 o wszelkich poważnych naruszeniach bezpieczeństwa lub utracie integralności, o których dowiedział się w trakcie wykonywania swoich zadań oraz – w przypadku gdy poważne naruszenie lub utrata integralności dotyczą innych państw członkowskich – informowanie pojedynczego punktu kontaktowego wyznaczonego lub ustanowionego w danym państwie członkowskim zgodnie z art. 8 ust. 3 dyrektywy (UE) 2022/2555 oraz pojedynczych punktów kontaktowych wyznaczonych w innych państwach członkowskich zgodnie z art. 46c ust. 1 niniejszego rozporządzenia, a także informowanie opinii publicznej lub zobowiązanie do tego dostawcy usług zaufania, w przypadku gdy organ nadzoru stwierdzi, że ujawnienie naruszenia bezpieczeństwa lub utraty integralności leży w interesie publicznym;

b) współpracę z innymi organami nadzoru oraz udzielanie im pomocy zgodnie z art. 46c i 46e;

c) analizowanie raportów z oceny zgodności, o których mowa w art. 20 ust. 1 i art. 21 ust. 1;

d) składanie sprawozdań Komisji na temat swoich głównych działań zgodnie z ust. 6 niniejszego artykułu;

e) przeprowadzanie audytów lub zwracanie się do jednostki oceniającej zgodność o przeprowadzenie oceny zgodności kwalifikowanych dostawców usług zaufania zgodnie z art. 20 ust. 2;

f) współpracę z właściwymi organami nadzoru ustanowionymi zgodnie z art. 51 rozporządzenia (UE) 2016/679, w szczególności poprzez informowanie ich, bez zbędnej zwłoki, w przypadku podejrzenia naruszenia przepisów dotyczących ochrony danych osobowych, a także informowanie ich o naruszeniach bezpieczeństwa, które przypuszczalnie stanowią naruszenie ochrony danych osobowych;

g) przyznawanie dostawcom usług zaufania i świadczonym przez nich usługom statusu kwalifikowanego dostawcy usług zaufania i kwalifikowanych usług, a także odebranie tego statusu zgodnie z art. 20 i 21;

h) informowanie organu odpowiedzialnego za krajową zaufaną listę, o której mowa w art. 22 ust. 3, o swoich decyzjach o przyznaniu lub odebraniu statusu kwalifikowanego, chyba że organ ten jest również organem nadzoru wyznaczonym zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu;

(i) sprawdzanie istnienia i prawidłowego stosowania postanowień dotyczących planów zakończenia działalności w przypadkach, gdy kwalifikowany dostawca usług zaufania zaprzestaje działalności, w tym sposobu, w jaki zapewnia się dalszą dostępność informacji zgodnie z art. 24 ust. 2 lit. h);

j) zobowiązywanie dostawców usług zaufania do wyeliminowania wszelkich przypadków niespełnienia wymogów określonych w niniejszym rozporządzeniu;

k) rozpatrywanie zgłoszeń wnoszonych przez dostawców przeglądarek internetowych zgodnie z art. 45a oraz w razie potrzeby podejmowanie działań.

5. Państwa członkowskie mogą wymagać, aby organ nadzoru wyznaczony zgodnie z ust. 1 utworzył, utrzymywał i aktualizował infrastrukturę zaufania zgodnie z prawem krajowym.

6. Do dnia 31 marca każdego roku każdy organ nadzoru wyznaczony zgodnie z ust. 1 przedkłada Komisji sprawozdanie ze swoich głównych działań w poprzednim roku kalendarzowym. Komisja udostępnia te coroczne sprawozdania Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

7. Do dnia 21 maja 2025 r. Komisja przyjmie wytyczne dotyczące wykonywania przez organy nadzoru wyznaczone zgodnie z ust. 1 zadań, o których mowa w ust. 4 niniejszego artykułu, oraz – w drodze aktów wykonawczych – określi formaty i procedury w odniesieniu do sprawozdania, o którym mowa w ust. 6 niniejszego artykułu. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 48 ust. 2.