Artykuł 11

1. Każde państwa członkowskie przedkłada Radzie i Komisji krajowe średniookresowe plany budżetowo-strukturalne do dnia 30 kwietnia ostatniego roku obowiązywania bieżącego planu. Dane państwo członkowskie i Komisja mogą w razie potrzeby uzgodnić przedłużenie tego terminu o rozsądny okres.

2. Państwo członkowskie może zwrócić się do odpowiedniej niezależnej instytucji fiskalnej o wydanie opinii na temat prognozy makroekonomicznej i założeń makroekonomicznych leżących u podstaw ścieżki wydatków netto, dając tej niezależnej instytucji fiskalnej wystarczająco dużo czasu na przygotowanie opinii.

Odpowiednie niezależne instytucje fiskalne wydają takie opinie począwszy od dnia 1 maja 2032 r., o ile udało im się do tego czasu uzyskać wystarczające zdolności w tym zakresie. Fakt, że niezależna instytucja fiskalna nie wydała opinii w rozsądnym terminie nie uniemożliwia państwu członkowskiemu przedłożenia krajowego średniookresowego planu budżetowo-strukturalnego. Opinię niezależnej instytucji fiskalnej, jeżeli taka opinia jest dostępna, należy dołączyć do krajowego średniookresowego planu budżetowo-strukturalnego przedkładanego Komisji.

3. Przed przedłożeniem krajowego średniookresowego planu budżetowo-strukturalnego każde państwo członkowskie przeprowadza – zgodnie ze swoimi krajowymi ramami prawnymi – konsultacje ze społeczeństwem obywatelskim, partnerami społecznymi, władzami regionalnymi i innymi odpowiednimi zainteresowanymi podmiotami.

4. Przed przedłożeniem krajowego średniookresowego planu budżetowo-strukturalnego każde państwo członkowskie – zgodnie ze swoimi krajowymi ramami prawnymi – może poddać projekt krajowego średniookresowego planu budżetowo-strukturalnego pod dyskusję na forum parlamentu krajowego.

5. Każde państwo członkowskie podaje swój krajowy średniookresowy plan budżetowo-strukturalny do wiadomości publicznej w momencie jego przedłożenia Radzie i Komisji.