Artykuł 15

1. Nie później niż dwanaście miesięcy przed końcem bieżącego krajowego średniookresowego planu budżetowo-strukturalnego państwo członkowskie może zwrócić się do Komisji o przedłożenie zmienionego krajowego średniookresowego planu budżetowo-strukturalnego przed upływem okresu objętego krajowym średniookresowym planem budżetowo-strukturalnym, gdy istnieją obiektywne okoliczności uniemożliwiające jego wdrożenie w tym okresie. W takim przypadku zmieniony krajowy średniookresowy plan budżetowo-strukturalny obejmuje okres pozostały do końca pierwotnego okresu obowiązywania planu.

2. W przypadku powołania nowego rządu państwo członkowskie może przedłożyć zmieniony krajowy średniookresowy plan budżetowo-strukturalny obejmujący nowy okres czterech lub pięciu lat, w zależności od zwykłej długości kadencji parlamentarnej.

3. Państwo członkowskie może zwrócić się do odpowiedniej niezależnej instytucji fiskalnej o wydanie opinii na temat prognozy makroekonomicznej i założeń makroekonomicznych leżących u podstaw ścieżki wydatków netto, dając tej niezależnej instytucji fiskalnej wystarczająco dużo czasu na przygotowanie opinii.

Począwszy od dnia 1 maja 2032 r. odpowiednie niezależne instytucje fiskalne wydają takie opinie, o ile uda im się uzyskać wystarczające zdolności. Fakt, że niezależna instytucja fiskalna nie wydała opinii w rozsądnym terminie nie stanowi przeszkody, by państwo członkowskie przedłożyło zmieniony krajowy średniookresowy plan budżetowo-strukturalny. Opinię niezależnej instytucji fiskalnej, jeżeli taka opinia jest dostępna, należy dołączyć do zmienionego krajowego średniookresowego planu budżetowo-strukturalnego przedkładanego Komisji.

4. Do celu przygotowania przez państwo członkowskie zmienionego krajowego średniookresowego planu budżetowo-strukturalnego zgodnie z ust. 1 lub 2 Komisja przekazuje temu państwu członkowskiemu i Komitetowi Ekonomiczno-Finansowemu nową trajektorię referencyjną lub, na wniosek tego państwa członkowskiego, nowe informacje techniczne.

5. Biorąc pod uwagę wcześniejsze dostosowanie dokonane przez dane państwo członkowskie lub brak takiego dostosowania, nowa trajektoria referencyjna nie może koncentrować wysiłku na rzecz dostosowania fiskalnego na etapie końcowym, i nie może co do zasady prowadzić do niższego poziomu wysiłku na rzecz dostosowania fiskalnego.

6. W przypadku przedłożenia zmienionego krajowego średniookresowego planu budżetowo-strukturalnego zastosowanie mają art. 12, 13, 14 i 16–20.

7. W stosownych przypadkach Komisja ocenia w szczególności, czy ewentualne przedłużenie okresu dostosowawczego ma obowiązywać lub nadal obowiązywać w ramach zmienionego krajowego średniookresowego planu budżetowo-strukturalnego. Ocena Komisji uwzględnia realizację zobowiązań dotyczących pakietu reform i inwestycji, które stanowiły podstawę przedłużenia w ramach pierwotnego krajowego średniookresowego planu budżetowo-strukturalnego, a także zmiany w zakresie wyzwań związanych z długiem publicznym w ramach zmienionego krajowego średniookresowego planu budżetowo-strukturalnego.