Artykuł 12

1. Każdego roku na podstawie sprawozdania, o którym mowa w art. 9, i wraz z tym sprawozdaniem, Komisja przedkłada wniosek dotyczący aktu wykonawczego Rady w sprawie ustanowienia rocznej puli solidarnościowej niezbędnej do zareagowania na sytuację migracyjną w kolejnym roku w wyważony i skuteczny sposób. Wniosek ten musi odzwierciedlać prognozowane roczne potrzeby solidarnościowe państw członkowskich znajdujących się pod presją migracyjną.

2. We wniosku Komisji, o którym mowa w ust. 1, określa się łączną roczną liczbę wymaganych relokacji oraz łączną roczną kwotę wkładów finansowych wymaganych na potrzeby rocznej puli solidarnościowej na poziomie Unii, które wynoszą co najmniej:

a) 30 000 – relokacje;

b) 600 mln EUR – wkłady finansowe.

We wniosku Komisji, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, określa się również roczne orientacyjne wkłady każdego państwa członkowskiego wynikające z zastosowania klucza referencyjnego określonego w art. 66 w celu ułatwienia podejmowania jego zobowiązań w zakresie wkładów solidarnościowych (zwanego dalej „podejmowaniem zobowiązań”) zgodnie z art. 13.

3. Określając poziom odpowiedzialności w całej Unii, który ma zostać podzielony między wszystkie państwa członkowskie, oraz wynikający z tego poziom solidarności, Komisja bierze pod uwagę odpowiednie kryteria jakościowe i ilościowe, w tym całkowitą liczbę przybyć, średni wskaźnik udzielania ochrony międzynarodowej, a także średni odsetek powrotów w danym roku. Komisja uwzględnia również fakt, że państwa członkowskie, które staną się państwami członkowskimi będącymi beneficjentami zgodnie z art. 58 ust. 1, nie są zobowiązane do wykonania swoich deklarowanych wkładów solidarnościowych.

Komisja może określić wyższą liczbę relokacji i wyższy poziom wkładów finansowych niż przewidziane w ust. 2 niniejszego artykułu oraz może określić inne formy solidarności przewidziane w art. 56 ust. 2 lit. c), w zależności od zapotrzebowania na takie środki wynikającego ze szczególnych wyzwań w dziedzinie migracji w danym państwie członkowskim. Aby utrzymać taką samą wartość różnych rodzajów środków solidarnościowych, muszą zostać zachowane proporcje między liczbami określonymi w ust. 2 lit. a) i b) niniejszego artykułu.

4. Niezależnie od ust. 2 niniejszego artykułu, w wyjątkowych sytuacjach, w przypadku gdy informacje przekazane przez państwa członkowskie oraz odpowiednie organy i jednostki organizacyjne Unii zgodnie z art. 9 ust. 2, lub uzyskane w wyniku konsultacji przeprowadzonych przez Komisję zgodnie z art. 11 ust. 1 nie wskazują na potrzebę środków solidarnościowych w nadchodzącym roku, fakt ten należycie uwzględnia się we wniosku Komisji, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu.

5. W przypadku gdy Komisja ustaliła w decyzji wykonawczej, o której mowa w art. 11, że jedno lub większa liczba państw członkowskich znajduje się pod presją migracyjną ze względu na dużą liczbę przybyć w wyniku powtarzających się sprowadzeń na ląd w następstwie operacji poszukiwawczo-ratowniczych, Komisja, uwzględniając specyfikę danych państw członkowskich, ustala orientacyjną wartość procentową rocznej puli solidarnościowej, która ma zostać udostępniona tym państwom członkowskim.

6. Komisja przyjmuje wniosek, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, do dnia 15 października każdego roku oraz przekazuje go Radzie. Komisja jednocześnie przekazuje ten wniosek Parlamentowi Europejskiemu. Do momentu przyjęcia przez Radę aktu wykonawczego, o którym mowa w art. 57, wniosku Komisji, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, nie podaje się do wiadomości publicznej. Oznacza się go klauzulą tajności „RESTREINT UE/EU RESTRICTED” i traktuje jako taki zgodnie z decyzją Rady 2013/488/UE (

14

).