Artykuł 2

Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

1) „obywatel państwa trzeciego” oznacza osobę, która nie jest obywatelem Unii w znaczeniu art. 20 ust. 1 TFUE i która nie jest osobą korzystającą z prawa do swobodnego przemieszczania się na mocy prawa Unii, zdefiniowaną w art. 2 pkt 5 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/399 (

1

);

2) „bezpaństwowiec” oznacza osobę, której żadne państwo nie uznaje za swojego obywatela zgodnie ze swoim ustawodawstwem;

3) „wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej” lub „wniosek” oznacza wniosek o udzielenie ochrony przez państwo członkowskie, z którym wystąpił obywatel państwa trzeciego lub bezpaństwowiec, którego można uznać za osobę ubiegającą się o status uchodźcy lub status ochrony uzupełniającej;

4) „osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową” oznacza obywatela państwa trzeciego lub bezpaństwowca, który wystąpił z wnioskiem o udzielenie ochrony międzynarodowej, w odniesieniu do którego nie podjęto jeszcze ostatecznej decyzji;

5) „rozpatrzenie wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej” oznacza rozpatrzenie dopuszczalności lub zasadności wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej zgodnie z rozporządzeniami (UE) 2024/1348 i (UE) 2024/1347, z wyjątkiem procedur ustalania odpowiedzialnego państwa członkowskiego zgodnie z niniejszym rozporządzeniem;

6) „wycofanie wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej” oznacza wyraźne albo dorozumiane wycofanie wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2024/1347;

7) „osoba korzystająca ochrony międzynarodowej” oznacza obywatela państwa trzeciego lub bezpaństwowca, któremu udzielono ochrony międzynarodowej, zgodnie z definicją w art. 3 pkt 4 rozporządzenia (UE) 2024/1347;

8) „członkowie rodziny” oznaczają, o ile rodzina istniała, zanim osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową lub członek rodziny przybyli na terytorium państw członkowskich, następujących członków rodziny osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową, którzy przebywają na terytorium państwa członkowskiego:

a) małżonek osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową lub niepozostający w związku małżeńskim partner tej osoby, z którym osoba ta pozostaje w stabilnym związku, w przypadku gdy prawo lub praktyka danego państwa członkowskiego traktuje pary niepozostające w związku małżeńskim w sposób porównywalny do par pozostających w związku małżeńskim na podstawie tego państwa członkowskiego dotyczącego obywateli państw trzecich;

b) małoletnie dziecko par, o których mowa w lit. a), lub osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową, pod warunkiem że dziecko to nie pozostaje w związku małżeńskim oraz bez względu na to, czy dziecko to pochodzi ze związku małżeńskiego, pozamałżeńskiego czy jest dzieckiem adoptowanym na podstawie prawa krajowego;

c) w przypadku gdy osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową jest małoletnia i nie pozostaje w związku małżeńskim, ojciec, matka lub inna osoba pełnoletnia odpowiedzialna za osobę ubiegającą się o ochronę międzynarodową zgodnie z prawem lub praktyką danego państwa członkowskiego, w którym dana osoba pełnoletnia przebywa;

d) w przypadku gdy osoba korzystająca z ochrony międzynarodowej jest małoletnia i nie pozostaje w związku małżeńskim, ojciec, matka lub inna pełnoletnia osoba odpowiedzialna za tę osobę korzystającą z ochrony międzynarodowej zgodnie z prawem lub praktyką danego państwa członkowskiego, w którym dana osoba korzystająca z ochrony międzynarodowej przebywa;

9) „krewny” oznacza pełnoletniego wstępnego osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową trzeciego stopnia w linii bocznej lub wstępnego drugiego stopnia w linii prostej, który przebywa na terytorium państwa członkowskiego, niezależnie od tego, czy osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową pochodzi ze związku małżeńskiego, pozamałżeńskiego czy jest adoptowana zgodnie prawem krajowym;

10) „małoletni” oznacza obywatela państwa trzeciego lub bezpaństwowca, który nie ukończył 18 lat;

11) „małoletni bez opieki” oznacza małoletniego, który przybywa na terytorium państw członkowskich bez opieki osoby pełnoletniej odpowiedzialnej za niego, zgodnie z prawem lub z praktyką danego państwa członkowskiego, dopóki małoletni ten nie zostanie skutecznie objęty opieką takiej osoby pełnoletniej, w tym małoletniego, który zostaje pozostawiony bez opieki po przybyciu na terytorium państw członkowskich;

12) „przedstawiciel” oznacza osobę lub organizację ustanowioną przez właściwe organy, aby pomagać małoletniemu bez opieki i reprezentować go w postępowaniach przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu, w celu zabezpieczenia najlepszego interesu dziecka oraz wykonywania w razie potrzeby czynności prawnych w jego imieniu;

13) „dokument pobytu” oznacza zezwolenie wydane przez organy państwa członkowskiego zezwalające obywatelowi państwa trzeciego lub bezpaństwowcowi na pozostanie na jego terytorium, włącznie z dokumentami potwierdzającymi zezwolenie na pozostanie na jego terytorium na podstawie ustaleń dotyczących ochrony czasowej lub tak długo, jak długo istnieją okoliczności uniemożliwiające wykonanie nakazu wydalenia, z wyjątkiem wiz i zezwoleń na pobyt wydanych w okresie niezbędnym do ustalenia odpowiedzialnego państwa członkowskiego zgodnie z niniejszym rozporządzeniem lub podczas rozpatrywania wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej lub wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt;

14) „wiza” oznacza zezwolenie lub decyzję państwa członkowskiego, wymagane do tranzytu lub wjazdu w celu zamierzonego pobytu w tym państwie członkowskim lub w wielu państwach członkowskich, w tym:

a) zezwolenie lub decyzję wydane zgodnie z prawem Unii lub prawem krajowym, wymagane do wjazdu w celu zamierzonego pobytu w tym państwie członkowskim dłuższego niż 90 dni;

b) zezwolenie lub decyzję wydane zgodnie z prawem Unii lub prawem krajowym, wymagane do wjazdu w celu tranzytu przez terytorium tego państwa członkowskiego lub zamierzonego pobytu w tym państwie członkowskim nieprzekraczającego 90 dni w ciągu każdego 180-dniowego okresu;

c) zezwolenie lub decyzję ważne do celów tranzytu przez międzynarodowe strefy tranzytowe jednego lub większej liczby portów lotniczych państw członkowskich;

15) „dyplom lub dokument poświadczający kwalifikacje” oznacza dyplom lub dokument poświadczający kwalifikacje uzyskany i potwierdzony w państwie członkowskim po okresie nauki trwającym co najmniej jeden rok akademicki na terytorium państwa członkowskiego w ramach uznanego krajowego lub regionalnego programu kształcenia lub szkolenia zawodowego równoważnego co najmniej poziomowi 2 Międzynarodowej Standardowej Klasyfikacji Kształcenia, prowadzonego przez placówkę edukacyjną zgodnie z przepisami ustawodawczymi, wykonawczymi lub administracyjnymi tego państwa członkowskiego, z wyłączeniem szkoleń internetowych lub innych form nauki zdalnej;

16) „placówka edukacyjna” oznacza publiczną lub prywatną placówkę edukacyjną lub szkolenia zawodowego ustanowioną w państwie członkowskim i przez nie uznaną zgodnie z jego prawem krajowym lub krajową praktyką administracyjną na podstawie przejrzystych kryteriów;

17) „ucieczka” oznacza działanie, w wyniku którego dana osoba przestaje być dostępna dla właściwych organów administracyjnych lub sądowych, takie jak:

a) opuszczenie terytorium państwa członkowskiego bez zezwolenia właściwych organów z powodów, z powodów, które nie są poza kontrolą danej osoby;

b) brak powiadomienia o nieobecności w danym ośrodku dla cudzoziemców lub w wyznaczonym obszarze pobytu, w przypadku gdy wymaga tego państwo członkowskie; lub

c) niestawienie się przed właściwymi organami, w przypadku gdy te organy tego wymagają;

18) „ryzyko ucieczki” oznacza istnienie w indywidualnym przypadku szczególnych przesłanek i okoliczności, które są oparte na obiektywnych kryteriach określonych w prawie krajowym, pozwalających sądzić, że dana osoba, która podlega procedurom określonym w niniejszym rozporządzeniu, mogłaby uciec;

19) „państwo członkowskie będące beneficjentem” oznacza państwo członkowskie, które jest beneficjentem wkładów solidarnościowych, jak określono w części IV niniejszego rozporządzenia;

20) „państwo członkowskie wnoszące wkład” oznacza państwo członkowskie, które wnosi lub jest zobowiązane do wnoszenia wkładów solidarnościowych na rzecz państwa członkowskiego będącego beneficjentem, jak określono w części IV niniejszego rozporządzenia;

21) „przekazanie” oznacza wykonanie decyzji podjętej na podstawie art. 42;

22) „relokacja” oznacza przekazanie osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową lub osoby korzystającej z ochrony międzynarodowej z terytorium państwa członkowskiego będącego beneficjentem na terytorium państwa członkowskiego wnoszącego wkład;

(23) „operacje poszukiwawczo-ratownicze” oznaczają operacje obejmujące poszukiwania i ratownictwo, o których mowa w Międzynarodowej konwencji o poszukiwaniu i ratownictwie morskim, przyjętej w Hamburgu w dniu 27 kwietnia 1979 r.;

24) „presja migracyjna” oznacza sytuację spowodowaną przybywaniem obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców drogą lądową, morską lub powietrzną, lub składaniem wniosków przez obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców w takiej liczbie, że stwarza to nieproporcjonalne obowiązki dla państwa członkowskiego – przy uwzględnieniu ogólnej sytuacji w Unii, nawet w przypadku dobrze przygotowanego systemu azylowego, systemu przyjmowania i systemu migracyjnego – oraz wymaga natychmiastowego działania, w szczególności wkładów solidarnościowych na podstawie części IV niniejszego rozporządzenia; uwzględniając specyficzne uwarunkowania geograficzne danego państwa członkowskiego „presja migracyjna” obejmuje sytuacje, w których przybywa duża liczba obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców lub występuje ryzyko takiego przybycia, w tym w przypadku gdy takie przybycie wynika z powtarzających się sprowadzeń na ląd w następstwie operacji poszukiwawczo-ratowniczych lub z niedozwolonego przemieszczania się obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców między państwami członkowskimi;

25) „znacząca sytuacja migracyjna” oznacza sytuację, która jest odmienna od presji migracyjnej i w której skumulowany efekt obecnych i poprzednich rocznych przybyć obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców prowadzi do osiągnięcia przez dobrze przygotowany system azylowy, system przyjmowania i system migracyjny granic jego zdolności;

26) „warunki przyjmowania” oznaczają warunki przyjmowania zdefiniowane w art. 2 pkt 6 dyrektywy (UE) 2024/1346;

27) „osoba przyjęta” oznacza osobę, którą państwo członkowskie dopuściło w celu jej przyjęcia zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2024/1350 lub w ramach krajowego programu przesiedleń wykraczającego poza ramy tego rozporządzenia;

28) „unijny koordynator ds. solidarności” oznacza osobę wyznaczoną przez Komisję zgodnie z art. 15 niniejszego rozporządzenia i posiadającą uprawnienia określone w tym artykule.