Artykuł 26

1. W przypadku gdy członkowi rodziny osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową zezwolono na pobyt w państwie członkowskim jako osobie korzystającej z ochrony międzynarodowej lub przebywa on w państwie członkowskim na podstawie zezwolenia na pobyt długoterminowy zgodnie z dyrektywą Rady 2003/109/WE (

16

) lub zezwolenia na pobyt długoterminowy przyznanego zgodnie z prawem krajowym, w przypadku gdy dyrektywa ta nie ma zastosowania w danym państwie członkowskim, to państwo członkowskie jest odpowiedzialne za rozpatrzenie wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej, pod warunkiem że zainteresowane osoby wyraziły taką wolę na piśmie.

2. W przypadku gdy członkowi rodziny zezwolono uprzednio na pobyt w państwie członkowskim jako osobie korzystającej z ochrony międzynarodowej, ale później uzyskał on obywatelstwo państwa członkowskiego, to państwo członkowskie jest odpowiedzialne za rozpatrzenie wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej, pod warunkiem że osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową wyrazi taką wolę na piśmie.

3. Ust. 1 i 2 stosuje się również do dzieci urodzonych po przybyciu członka rodziny na terytorium państw członkowskich.