Artykuł 51

1. Każde państwo członkowskie przekazuje wszystkim państwom członkowskim, które zwrócą się o to z wnioskiem, dane osobowe dotyczące osoby objętej zakresem stosowania niniejszego rozporządzenia, które są odpowiednie, istotne i ograniczają się do tego, co jest konieczne, w celu:

a) ustalenia odpowiedzialnego państwa członkowskiego;

b) rozpatrzenia wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej;

c) wykonania wszelkich innych zobowiązań wynikających z niniejszego rozporządzenia;

d) wykonania decyzji nakazującej powrót.

2. Informacje, o których mowa w ust. 1, obejmują wyłącznie:

a) dane identyfikacyjne danej osoby oraz, w stosownych przypadkach, członków jej rodziny, krewnych lub wszelkich innych osób należących do rodziny, a mianowicie imię i nazwisko oraz, w stosownych przypadkach, poprzednie nazwiska, przydomki lub pseudonimy, obecne i poprzednie obywatelstwo, data i miejsce urodzenia;

b) informacje o dokumentach tożsamości i dokumentach podróży, w tym informacje o numerach referencyjnych, okresach ważności, datach wydania, organach wydających, miejscach wydania;

c) wszelkie inne informacje niezbędne do ustalenia tożsamości danej osoby, w tym dane biometryczne pobrane od tej osoby przez dane państwo członkowskie, w szczególności do celów art. 67 ust. 8 niniejszego rozporządzenia ï zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2024/1358;

d) informacje o miejscach pobytu oraz trasach odbytych podróży;

e) informacje o dokumentach pobytu lub wizach wydanych przez państwo członkowskie;

f) informacje o miejscu zarejestrowania wniosku;

g) informacje o dacie zarejestrowania wszelkich poprzednich wniosków o udzielenie ochrony międzynarodowej, dacie zarejestrowania obecnego wniosku, etapie, na którym znajduje się postępowanie, oraz ewentualnie podjętej decyzji.

3. O ile jest to niezbędne do rozpatrzenia wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej, odpowiedzialne państwo członkowskie może zwrócić się z wnioskiem do innego państwa członkowskiego o poinformowanie go, na jakich podstawach osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową opiera swój wniosek oraz, w stosownych przypadkach, jakie są podstawy wszelkich podjętych decyzji dotyczących osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową. W przypadku gdy odpowiedzialne państwo członkowskie stosuje art. 55 rozporządzenia (UE) 2024/1348, to państwo członkowskie może również zwrócić się z wnioskiem o informacje umożliwiające jego właściwym organom ustalenie, czy pojawiły się nowe elementy lub czy elementy takie zostały przedstawione przez osobę ubiegającą się o ochronę międzynarodową. Państwo członkowskie, do którego się zwrócono z wnioskiem, może odmówić odpowiedzi na wniosek, jeżeli przekazanie takich informacji mogłoby zaszkodzić jego ważnym interesom lub ochronie swobód i praw podstawowych osoby, której informacje dotyczą, lub innych osób. Osoba ubiegająca się ochronę międzynarodową z wyprzedzeniem informowana jest przez wnioskujące państwo członkowskie o konkretnych informacjach objętych wnioskiem oraz o uzasadnieniu tego wniosku.

4. Wszelkie wnioski o udzielenie informacji wysyła się wyłącznie w kontekście konkretnego wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej lub przekazania w celu relokacji. We wniosku podaje się podstawy, na których został oparty, a gdy ma on na celu sprawdzenie, czy istnieje kryterium mogące pociągać za sobą odpowiedzialność państwa członkowskiego, do którego wniosek jest kierowany, podaje się także dowody, na których oparty jest wniosek, w tym odpowiednie informacje z wiarygodnych źródeł o sposobach i środkach wjazdu na terytorium państwa członkowskiego osób ubiegających się o ochronę międzynarodową lub konkretny i możliwy do zweryfikowania fragment oświadczeń osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową, na których wniosek został oparty. Takie odpowiednie informacje z wiarygodnych źródeł nie są same w sobie wystarczające do ustalenia odpowiedzialności i kompetencji państwa członkowskiego na podstawie niniejszego rozporządzenia, ale mogą przyczynić się do oceny innych informacji dotyczących konkretnej osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową.

5. Państwo członkowskie, do którego skierowano wniosek, zobowiązane jest do udzielenia odpowiedzi w terminie trzech tygodni. Nieudzielenie odpowiedzi w terminie trzech tygodni nie zwalnia państwa członkowskiego, do którego skierowano wniosek, z obowiązku udzielenia odpowiedzi. Jeżeli to państwo członkowskie, do którego skierowano wniosek, zataja informacje wskazujące, że jest ono odpowiedzialne, to państwo członkowskie nie może powoływać się na przekroczenie terminów przewidzianych w art. 39 jako przyczynę odmowy zastosowania się do wniosku o przejęcie. W tym przypadku przewidziane w art. 39 terminy na złożenie wniosku o przejęcie przedłuża się o okres odpowiadający zwłoce w udzieleniu odpowiedzi przez państwo członkowskie, do którego skierowano wniosek.

6. Wymiana informacji przeprowadzana jest na wniosek państwa członkowskiego i może odbywać się jedynie między organami, o których wyznaczeniu przez każde z państw członkowskich powiadomiono Komisję zgodnie z art. 52 ust. 1.

7. Informacje uzyskane w ramach wymiany mogą być wykorzystywane jedynie do celów określonych w ust. 1. W każdym z państw członkowskich takie informacje mogą być, w zależności od ich rodzaju i uprawnień organu otrzymującego, przekazywane jedynie organom, sądom i trybunałom, którym powierzono:

a) ustalenie odpowiedzialnego państwa członkowskiego;

b) rozpatrzenie wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej;

c) wykonanie wszelkich innych zobowiązań wynikających z niniejszego rozporządzenia.

8. Państwo członkowskie, które przekazuje informacje, zapewnia, aby były one dokładne i aktualne. Jeżeli okaże się, że państwo członkowskie przekazało informacje niedokładne lub informacje, które nie powinny były zostać przekazane, natychmiast informuje się o tym państwa członkowskie będące odbiorcami tych informacji. Są one zobowiązane do poprawienia lub usunięcia tych informacji.

9. W każdym zainteresowanym państwie członkowskim odnotowuje się w indywidualnych aktach zainteresowanej osoby lub w rejestrze fakt przekazania i otrzymania wymienianych informacji.