Artykuł 1

Niniejsze rozporządzenie ustanawia:

a) kontrolę przesiewową obywateli państw trzecich na granicach zewnętrznych państw członkowskich, którzy, nie spełniając warunków wjazdu określonych w art. 6 rozporządzenia (UE) 2016/399, przekroczyli granicę zewnętrzną w sposób niedozwolony, wystąpili o udzielenie ochrony międzynarodowej podczas odprawy granicznej lub zostali sprowadzeni na ląd w następstwie operacji poszukiwawczo-ratowniczej, przed skierowaniem ich na odpowiednią ścieżkę proceduralną; oraz

b) kontrolę przesiewową obywateli państw trzecich nielegalnie przebywających na terytorium państw członkowskich, w przypadku gdy nic nie wskazuje na to, że ci obywatele państw trzecich zostali poddani kontroli na granicach zewnętrznych, przed skierowaniem ich na odpowiednią ścieżkę proceduralną.

Celem kontroli przesiewowej jest wzmocnienie kontroli obywateli państw trzecich przekraczających granice zewnętrzne, identyfikacja wszystkich obywateli państw trzecich podlegających kontroli przesiewowej oraz sprawdzenie przy pomocy odpowiednich baz danych, czy osoby poddane kontroli przesiewowej mogą stanowić zagrożenie dla bezpieczeństwa wewnętrznego. Kontrola przesiewowa obejmuje również wstępne kontrole stanu zdrowia i kontrole służące identyfikacji osób wymagających szczególnego traktowania mające na celu zidentyfikowanie osób potrzebujących opieki zdrowotnej oraz osób, które mogą stanowić zagrożenie dla zdrowia publicznego i mające na celu zidentyfikowanie osób wymagających szczególnego traktowania. Kontrole takie ułatwiają kierowanie takich osób na odpowiednią ścieżkę proceduralną.

Niniejsze rozporządzenie ustanawia również niezależny mechanizm monitorowania w każdym państwie członkowskim służący monitorowaniu przestrzegania prawa Unii i prawa międzynarodowego, w tym Karty praw podstawowych Unii Europejskiej (zwanej dalej „Kartą”), podczas kontroli przesiewowej.