Artykuł 7

1. Wnioskodawcy ubiegający się o zatwierdzenie tego samego sejfnera lub synergetyku podejmują wszelkie uzasadnione starania w celu złożenia wspólnego wniosku lub udostępnienia sobie nawzajem odpowiednich danych naukowych.

2. Po wprowadzeniu zmian do załącznika I do tego rozporządzenia, zgodnie z art. 6 ust. 2, wnioskodawcy ubiegający się o zatwierdzenie sejfnera lub synergetyku, zgodnie z art. 32b ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 178/2002, niezwłocznie powiadamiają Urząd o tytule i zakresie wszelkich badań zleconych lub przeprowadzonych przez nich na poparcie wniosku o zatwierdzenie sejfnera lub synergetyku, jak i o laboratorium lub placówce badawczej przeprowadzającej to badanie oraz o terminach jego rozpoczęcia i planowanego zakończenia.

Wnioskodawcy ubiegający się o zatwierdzenie sejfnera lub synergetyku, w miarę możliwości, podejmują działania w celu ograniczenia do minimum badań na zwierzętach. W ramach procedury powiadamiania, o której mowa w poprzednim akapicie, wnioskodawcy informują Urząd, czy jakiekolwiek przeprowadzone lub zlecone badanie obejmuje wykorzystanie alternatywnych metod testowania. Powiadomienie zawiera szczegółowe informacje na temat zastosowanych metod alternatywnych oraz uzasadnienie dla ich zastosowania.

3. Wnioskodawcy ubiegający się o zatwierdzenie sejfnera lub synergetyku mogą, zgodnie z art. 32a ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 178/2002, zwrócić się do Urzędu o poradę na etapie poprzedzającym ostateczne złożenie przez nich wniosku. Urząd informuje państwo członkowskie pełniące rolę sprawozdawcy o takim wniosku i wspólnie udzielają oni ogólnych porad.