Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2024/1505 z dnia 22 lutego 2024 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/2554 przez określenie wysokości opłat nadzorczych pobieranych przez wiodący organ nadzorczy od kluczowych zewnętrznych dostawców usług ICT oraz sposobu uiszczania tych opłat
Artykuł 4
W mocyOpłaty nadzorcze w roku wyznaczenia i wnioski o wyznaczenie
1. Na zasadzie odstępstwa od art. 3, w przypadku pierwszego opublikowanego wykazu wyznaczonych kluczowych zewnętrznych dostawców usług ICT zgodnie z art. 31 ust. 9 rozporządzenia (UE) 2022/2554 opłaty nadzorcze są równo dzielone między wyznaczonych kluczowych zewnętrznych dostawców usług ICT. Opłatę pobieraną od każdego kluczowego zewnętrznego dostawcy usług ICT oblicza się, dzieląc szacowane całkowite wydatki wiodących organów nadzorczych przez liczbę wyznaczonych kluczowych zewnętrznych dostawców usług ICT.
2. Na zasadzie odstępstwa od art. 3 oraz ust. 1 powyżej, w pierwszym roku, w którym zewnętrzny dostawca usług ICT został wyznaczony jako kluczowy, uiszcza on stałą opłatę nadzorczą, która jest równa kwocie uiszczonej przez każdego zewnętrznego dostawcę usług ICT zgodnie z ust. 1. W przypadku gdy okres działań nadzorczych dotyczących takiego kluczowego zewnętrznego dostawcy usług ICT nie odpowiada pełnemu rokowi, opłata nadzorcza jest równa kwocie uiszczonej przez każdego zewnętrznego dostawcę usług ICT zgodnie z ust. 1, pomnożonej przez liczbę dni kalendarzowych od wyznaczenia zewnętrznego dostawcy usług ICT jako kluczowego do końca tego roku i podzielonej przez całkowitą liczbę dni w tym roku.
3. W przypadku gdy zewnętrzny dostawca usług ICT wnioskuje o wyznaczenie go jako kluczowego zgodnie z art. 31 ust. 11 rozporządzenia (UE) 2022/2554, uiszcza on stałą opłatę za wyznaczenie w wysokości 50 000 EUR. EUN otrzymujący taki wniosek nie zwraca tej stałej opłaty za wyznaczenie, jeżeli wniosek o wyznaczenie zostanie odrzucony lub jeżeli zewnętrzny dostawca usług ICT wycofa ten wniosek.
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.