Artykuł 10

1. Urząd może, w razie potrzeby, opracować:

a) nowe, praktyczne instrumenty i narzędzia służące zwiększaniu konwergencji w celu wspierania wspólnego podejścia do nadzoru i najlepszych praktyk nadzorczych;

b) praktyczne narzędzia i metody wzajemnej pomocy po:

(i) otrzymaniu konkretnych wniosków od organów nadzorczych;

(ii) skierowaniu do niego sporów między organami nadzorczymi w sprawie środków, które ma zastosować wspólnie kilka organów nadzorczych w odniesieniu do podmiotu zobowiązanego.

2. Urząd ułatwia i wspiera co najmniej następujące działania:

a) sektorowe i międzysektorowe programy szkoleniowe, w tym na temat innowacji technologicznych;

b) wymiana pracowników oraz wykorzystanie programów oddelegowania pracowników, programów partnerskich i wizyt krótkoterminowych;

c) wymiany najlepszych praktyk nadzorczych między organami nadzorczymi, gdy jeden organ zgromadził wiedzę specjalistyczną w określonym obszarze praktyk nadzorczych w zakresie przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu.

3. Każdy organ nadzorczy może zwrócić się do Urzędu z wnioskiem o wzajemną pomoc związaną ze swoimi zadaniami nadzorczymi, określając rodzaj pomocy, jakiej potrzebuje od personelu Urzędu, personelu jednego lub większej liczby organów nadzorczych, lub wspólnie od personelu Urzędu i wspomnianych organów. Jeżeli wniosek dotyczy działań związanych z nadzorem nad określonymi podmiotami zobowiązanymi, organ nadzorczy występujący z wnioskiem przekazuje Urzędowi informacje i dane niezbędne do udzielenia pomocy. Urząd przechowuje i regularnie aktualizuje informacje na temat konkretnych obszarów wiedzy specjalistycznej oraz zdolności organów nadzorczych do wzajemnej pomocy związanej z ich zadaniami nadzorczymi.

4. Jeżeli Urząd zostanie poproszony o pomoc przy wykonywaniu konkretnych zadań związanych z nadzorem na szczeblu krajowym w odniesieniu do podmiotów zobowiązanych innych niż wybrane podmioty zobowiązane, organ nadzorczy występujący z wnioskiem wyszczególnia w nim zadania, których dotyczy wniosek o pomoc. Pomocy nie należy interpretować jako przeniesienia zadań nadzorczych, uprawnień ani odpowiedzialności za nadzór nad podmiotami zobowiązanymi innymi niż wybrane podmioty zobowiązane z organu nadzorczego występującego z wnioskiem na Urząd.

5. Jeżeli Urząd uzna, że wniosek jest zasadny i wykonalny, dokłada wszelkich starań, by udzielić pomocy, o którą wystąpiono we wniosku, w tym poprzez uruchomienie własnych zasobów ludzkich oraz zapewnienie uruchomienia zasobów w organach nadzorczych na zasadzie dobrowolności.

6. Do końca każdego roku przewodniczący Urzędu informuje Radę Generalną w składzie nadzorczym o zasobach ludzkich, które Urząd przeznaczy w następnym roku na udzielanie pomocy, o którą wystąpiono zgodnie z ust. 3. Jeżeli dostępność zasobów ludzkich zmieni się w związku z realizacją zadań, o których mowa w art. 5 ust. 2, 3 i 4, przewodniczący Urzędu informuje o tym Radę Generalną w składzie nadzorczym.

7. Wszelkie interakcje między personelem Urzędu a podmiotem zobowiązanym pozostają w wyłącznej gestii organu nadzorczego odpowiedzialnego za nadzór nad tym podmiotem. Takich interakcji nie należy interpretować jako przeniesienia zadań lub uprawnień związanych z poszczególnymi podmiotami zobowiązanymi w ramach systemu nadzoru nad przeciwdziałaniem praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu.