Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/1620 z dnia 31 maja 2024 r. w sprawie ustanowienia Urzędu ds. Przeciwdziałania Praniu Pieniędzy i Finansowaniu Terroryzmu oraz zmiany rozporządzeń (UE) nr 1093/2010, (UE) nr 1094/2010 i (UE) nr 1095/2010
Sekcja 3 — Bezpośredni nadzór nad wybranymi podmiotami zobowiązanymi
Artykuł 18
W mocyDochodzenia ogólne
1. Aby wykonywać zadania powierzone na podstawie niniejszego rozporządzenia, Urząd może prowadzić wszelkie niezbędne dochodzenia w stosunku do każdego wybranego podmiotu zobowiązanego lub każdej osoby fizycznej, którą zatrudnia, lub osoby prawnej, która do niego należy, mającej siedzibę lub znajdującej się w państwie członkowskim.
W tym celu Urząd może:
a) żądać przedłożenia dokumentów;
b) badać księgi i rejestry danych osób i uzyskiwać kopie lub wyciągi z ksiąg i rejestrów;
c) uzyskiwać dostęp do sprawozdań z kontroli wewnętrznych, certyfikacji rachunków i do wszelkiego oprogramowania, baz danych, narzędzi informatycznych lub innych elektronicznych środków rejestrowania informacji;
d) uzyskiwać dostęp do dokumentów i informacji dotyczących procesów decyzyjnych, w tym procesów opracowanych przez algorytmy lub w toku innych procesów cyfrowych;
e) uzyskiwać wyjaśnienia w formie pisemnej lub ustnej od dowolnej z osób, o których mowa w art. 17, lub od ich przedstawicieli lub pracowników;
f) przesłuchiwać wszelkie inne osoby, które zgadzają się na przesłuchanie, w celu zbierania informacji związanych z przedmiotem dochodzenia.
2. Osoby, o których mowa w art. 17, podlegają dochodzeniom wszczynanym na podstawie decyzji Urzędu. Jeżeli dana osoba utrudnia prowadzenie dochodzenia, podmiot sprawujący nadzór finansowy państwa członkowskiego, w którym znajdują się odpowiednie lokale, udziela, zgodnie z prawem krajowym, niezbędnej pomocy obejmującej ułatwienie Urzędowi dostępu do lokali przedsiębiorstwa osób fizycznych i prawnych, o których mowa w art. 17, aby umożliwić wykonywanie uprawnień wymienionych w ust. 1 niniejszego artykułu.
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.