Artykuł 23

1. Rada Wykonawcza może w drodze decyzji nakładać okresowe kary pieniężne w celu nakłonienia:

a) wybranego podmiotu zobowiązanego do zaprzestania naruszenia, jeżeli nie podporządkuje się on środkowi administracyjnemu zastosowanemu na podstawie art. 21 ust. 2 lit. b), d), e) lub f) oraz art. 21 ust. 3;

b) osoby, o której mowa w art. 17 ust. 1, do przekazania kompletnych informacji, których zażądano w drodze decyzji wydanej na podstawie art. 6 ust. 1;

c) osoby, o której mowa w art. 17 ust. 1, do poddania się dochodzeniu, a w szczególności do przedłożenia kompletnych dokumentów, danych, procedur i wszelkich innych żądanych materiałów, a także do uzupełnienia i skorygowania innych informacji udostępnionych w dochodzeniu wszczętym na podstawie art. 18.

2. Okresowa kara pieniężna musi być skuteczna i proporcjonalna. Okresowa kara pieniężna jest nakładana do momentu gdy wybrany podmiot zobowiązany lub zainteresowana osoba podporządkuje się odpowiedniemu środkowi administracyjnemu, o którym mowa w ust. 1.

3. Niezależnie od ust. 2 kwota okresowej kary pieniężnej nie przekracza – w przypadku osób prawnych – 3 % średniego dziennego obrotu w poprzedzającym roku obrotowym lub – w przypadku osób fizycznych – 2 % średniego dziennego przychodu w poprzedzającym roku kalendarzowym. Oblicza się ją od dnia określonego w decyzji o nałożeniu okresowej kary pieniężnej.

4. Okresową karę pieniężną można nałożyć na okres nieprzekraczający sześciu miesięcy od powiadomienia o decyzji Urzędu. Jeżeli po upływie tego okresu wybrany podmiot zobowiązany nadal nie podporządkuje się środkowi administracyjnemu, Urząd może nałożyć okresowe kary pieniężne na dodatkowy okres nie dłuższy niż sześć miesięcy.

5. Decyzję o nałożeniu okresowej kary pieniężnej można podjąć w późniejszym terminie z mocą wsteczną najwcześniej od dnia rozpoczęcia stosowania środka administracyjnego.